ช่วยแผ่นดินไหวเนปาล16:ฺBad Day

13 มีนาคม 2567 (10:40)เนื้อหาโดย Turnov

เสร็จสิ้นจากมาม่า เลยแจ้งให้ฮารี่ทราบถึงแผนการที่เราเพิ่งเปลี่ยน ปฏิทินแผนงานถูกกางขึ้นอีกครั้งเพื่อแก้ไข แน่นอน…ที่เราต้องขอความช่วยเหลือจากฮารี่ ในการหาตั๋วรถไปโพคารา เห็นโทรหาไปหลายเบอร์ด้วยสีหน้าไม่ค่อยดี ผ่านไปสองเบอร์...”No ticket, no fuel. Ok. I will try other agents.”....."Again, no ticket..." ฮารี่พยายามโทรอีกหลายเบอร์ หลังจากวางสาย ทีละสายแล้วก็เงยหน้าขึ้นมาบอกว่าไม่มีตั๋ว รถหยุดเดินเพราะไม่มีน้ำมัน นั่นหมายถึง Tourist Bus แต่พอจะเป็นไปได้หากเป็น Local Bus ซึ่งนั่นก็หมายถึงรถเมล์ซุปเปอร์ปลากระป๋องนั่นเอง

ลำบากเกินไปแน่ๆ หากต้องอัดอยู่ในนั้นเกือบค่อนวันเพื่อจะไปโพคารา หรือวันนี้เป็นวัน bad day จริงๆ ที่ไม่สมหวังดังใจเลยซักอย่าง นอกจากความเหนื่อยบนสีหน้าฮารี่ตอนนี้แล้ว ยังปนไปด้วยแววตาเห็นใจและเศร้ากับพวกเราสุดๆ....แยกย้ายกันไปอาบน้ำอาบท่า คลายเหนื่อยกันก่อนละกัน นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้ ณ เวลานี้

“เราคงต้องเปลี่ยนแผน ไม่ไปโพคารากันละนะครับ” ลำบากใจและรู้สึกว่า กว่าจะพูดประโยคนี้ออกมาจากปาก แจ้งให้ทุกคนทราบได้ ต้องใช้พลังงานเยอะเหลือเกิน เป็นสถานการณ์หนึ่งที่ยากสำหรับเรามากๆ ในทริปนี้ ภาพการทำงานที่วัดทิเบต ภาพการไปเยี่ยมศูนย์ผู้ลี้ภัยชาวทิเบต และภาพนั่งวาดรูปหิมาลัย พร้อมแสงแรกของวันในหัวของทุกคนหายวั๊บไป! ถูกแทนที่ด้วยแววตาเศร้าสุดๆ เกินบรรยายที่สังเกตเห็นได้ชัดเจน

“พี่รู้ ว่าไม่มากก็น้อยพวกเราเสียใจที่ไม่ได้ไปโพคารา พี่เองเสียใจมากกว่าพวกเราเป็นร้อยเท่า เพราะติดต่อกับริมโปเช (ตำแหน่งพระระดับสูง) ไว้แล้วด้วย แต่หวังว่าทุกคนคงจะเข้าใจสถานการณ์ที่เป็นอยู่” ..........เงียบกันหมด! นั่นเป็นการตัดสินใจที่ต้องทำลงไป ไม่รู้จริงๆว่าเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดมั๊ย คงไม่มีใครตอบได้ แต่แนวโน้มของน้ำมันก็ไม่ดีขึ้นเลย แย่กว่าที่คิดไว้มาก ดูเหมือนว่าจะแย่ลงเรื่อยๆด้วยซ้ำ

ฮารี่บอกว่า อีกสามวันข้างหน้าจำนวนรถที่วิ่งจะลดลงอีก เพราะน้ำมันในสต๊อกหมดแล้วจริงๆ หากโชคดีเราได้ตั๋วรถไป แล้วตั๋วรถกลับล่ะ ยังไม่พอความเป็นอยู่ที่โน่น รถเดินทางจะมีให้ใช้เดินทางมากน้อยแค่ไหน ไหนจะเรื่องอาหารการกินอีก อธิบายเหตุผลให้ทุกคนทราบและถามความคิดเห็นก่อน เราทั้งหมดเห็นตรงกันว่านี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว ฮารี่เห็นด้วยและพร้อมจะสนับสนุนทุกการตัดสินใจของพวกเราเสมอ ถือว่าเป็นโอกาสดี ที่จะได้มุ่งไปที่หมู่บ้าน Nalang ที่เดียวไปเลย จะได้ไม่ต้องเร่งรัดมาก..... “โอกาสหน้า พี่ค่อยพาไปโพคารานะครับ” “ครับผม...”