อำเภอที่มีขนาดพื้นที่เล็กมากที่สุด ในภาคใต้ของประเทศไทย

อำเภอไม้แก่น (Mai Kaen district)

ตั้งอยู่ในจังหวัดปัตตานีบริเวณชายฝั่งอ่าวไทย

ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของจังหวัด ติดกับอำเภอสายบุรีและอ่าวไทยหมั่งทางตอนเหนือ อ่าวไทยทางทิศตะวันออก อำเภอเมืองนราธิวาส และอำเภอบาจอ จังหวัดนราธิวาสทางทิศใต้ และ อำเภอบาเจาะ และอำเภอสายบุรี ไปทางทิศตะวันตก ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของอำเภอนี้ทำให้เป็นจุดติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียงที่สำคัญทั้งในจังหวัดปัตตานีและนราธิวาส

อำเภอไม้แก่นเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสายบุรี ได้รับการยกฐานะ

เป็นกิ่งอำเภอไม้แก่น เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516

ถือเป็นกิ่งอำเภอแห่งแรกของจังหวัดปัตตานี

แบ่งเขตการปกครองเป็น 2 ตำบล 13 หมู่บ้าน

ต่อมาในวันที่ 28 พฤศจิกายน 2536 ได้แบ่งแยกตำบลเพิ่มอีก 2 ตำบล

โดยแบ่งพื้นที่หมู่ 2,4,7,8 ของตำบลไม้แก่น มาตั้งเป็น ตำบลตะโละไกรทอง

และแบ่งพื้นที่หมู่ 3,6,7 ของตำบลไทรทอง มาตั้งเป็นตำบลดอนทราย

ทำให้กิ่งอำเภอไม้แก่น มีทั้งหมด 4 ตำบล

ก่อนจะได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอไม้แก่น

เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2537 แบ่งการปกครองเป็น 4 ตำบล 17 หมู่บ้าน

ประชากรในอำเภอไม้แก่น ส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายู

มีผู้นับถือศาสนาอิสลาม คิดเป็นร้อยละ 98 นับถือศาสนาพุทธร้อยละ 1.98

โดยประชากรส่วนใหญ่ทำเกษตรกรรม ประมงชายฝั่ง และค้าขาย

ในปี 2564 อำเภอไม้แก่นมีประชากรรวม 13,014 คน

ในขนาดพื้นที่ของอำเภอ 55.201 ตารางกิโลเมตร (21.313 ตร.ไมล์)

ถือเป็นอำเภอที่มีขนาดเล็กที่สุด และมีประชากรน้อยที่สุดในภาคใต้