กษัตริย์ไทยที่ทรงสละราชสมบัติแก่ปวงประชาโดยทั่วไป

พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่๗) แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ ๒๖ พฤศจิกายน ๒๔๖๘ ถึงวันที่ ๒ มีนาคม ๒๔๗๘ เป็นเวลารวมกว่า ๙ ปี ๙๖ วัน พระองค์ นั้นทรงมีพระราชกรณียกิจหลายด้าน เช่น ทรงกฏหมายเพื่อควบ คุมการค้าขายที่เป็นสาธารณูปโภคและการเงิน ทรงให้สร้างหอ พระสมุด และทรงปฏิรูปการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยขึ้น ต่อมาพระองค์นั้นได้สละราชสมบัติ อำนาจ และตำแหน่งคืนแก่หมู่เหล่า ราษฎรโดยทั่วไป เมื่อวันที่ ๒ มีนาคม ๒๔๗๗ แต่ทรงเว้นเพียงไม่ยินยอมให้ผู้ใดหรือคณะใดจะนำอำนาจนี้ไปใช้โดยสิทธิขาดและไม่ฟังเสียงประชาชน ทั้งยังกำชับให้รัฐบาลออกประกาศแก่เหล่า ปวงชนอย่างเปิดเผย ข้อความดังกล่าวมีพระราชประสงค์เพื่อ การเปลี่ยนแปลงการปกครองของไทยให้เป็นระบบการปกครองระบอบประชาธิปไตย แต่เนื่องด้วยปัญหาที่เกิดขึ้นด้วยสุขภาพอนามัยที่ไม่ได้แข็งแรง จึงเข้ารับการรักษาตัวที่ประเทศอังกฤษ และเนื่องด้วยพระดำริไม่ตรงกับรัฐบาลคณะราษฎร จึงเป็นเหตุ ที่ต้องทำให้พระองค์นั้นมีพระราชหฤทัยราชสมบัติขณะประทับ พักฟื้นที่ตำหนักโนล เมืองแครนลี มณฑลเซอร์เรย์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และทรงเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ ๓๐ พฤษภาคม ๒๔๘๔ ขณะพระชนมายุ ๔๘ พรรษา เนื่องด้วยโรคหัวใจวาย