มันมากับของมือสอง

✨...และแล้วเราก็เดินทางกันมาถึง ep:2 สำหรับเรื่องที่จะมาเล่าให้ฟังกันในวันนี้ ก็อย่างที่เกริ่นมาในภาพเลยค่ะ คือ เป็นสิ่งที่มองไม่เห็น ซึ่งตามมาจากของมือสอง...😱

‼️ ...มาเข้าเรื่องกันเลยค่ะ ต้องเรียนให้ทราบก่อนนะคะว่า ตอนนั้นเราเรียนอยู่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง พึ่งเข้ามาเรียนได้ปีแรก อาศัยอยู่ในหอพักหญิงของมหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยจะตั้งอยู่ในเขตชุมชน ซึ่งค่อนข้างห่างจากตัวเมืองไปหน่อย แถวนั้นก็จะมีตลาดนัดเป็นบางวันให้เราได้ไปจับจ่ายกันในเวลาหลังเลิกเรียน แต่เสาร์ อาทิตย์ จะเป็นวันหยุดของนักศึกษา หลายคนก็จะเข้าเมืองเพื่อไปซื้อของเข้าหอ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือพวกเราและเพื่อนไปในคณะ.

👉...จำได้เลยว่า วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ ซึ่งมีตลาดใหญ่อยู่ ณ อำเภอใกล้ๆ หลายคนชอบที่จะไปที่นั่น เพราะมีสิ่งของให้เลือกซื้อมากมาย ทั้งของกิน ของใช้ มีทั้งของมือหนึ่งและมือสอง นับว่าเป็นตลาดที่ผู้คนเข้ามาจับจ่ายกันเยอะมากที่สุด...

📌...ตัวฉันกับเพื่อนประมาณ 7-8 คน เดินทางกันไปที่ตลาดแห่งนั้น พอเข้าถึงตัวตลาด ต่างก็หาที่จอดรถกัน และเดินเข้าไปยังตัวตลาด พอเดินไปสักพัก ก็เหลือบไปเห็นพ่อค้าคนนึง นั่งขายของมือสอง ซึ่งมีแต่ของสวยๆ และราคาก็ถูกมาก ตัวฉันและเพื่อนก็ไม่พลาดที่จะเดินไปยังร้านนั้น...

✨..พอถึงหน้าร้าน ต่างคนต่างก็หาของที่ตัวเองสนใจ ซึ่งฉันเองก็แอบไปเห็นสิ่งหนึ่งที่ชอบมาก นั่นก็คือ "นาฬิกาทราย" ⏳

....พอได้นาฬิกาทรายมา ฉันก็พูดกับเพื่อนคนหนึ่งว่า "ฉันจะเอาตัวนี้ มันสวยดี ซื้อไว้ตั้งบนโต๊ะคอม...

😱...แต่ทันใดนั้น ไม่รู้ว่ามีอะไรดลใจ ให้ฉันไปเห็นตุ๊กตาสาวน้อย สีชมพู และมันก็เป็นนาฬิกาอีกเหมือนกัน แต่อันนี้เป็นตัวตุ๊กตาที่ขยับตัวเองได้ ซึ่งมันจะขยับตัวเองซ้ายขวาเวลาที่เข็มนาฬิกาเดิน....

🤔..ฉันจึงไม่รอช้าที่หยิบมันขึ้นมา และหยิบโดยไม่ลังเลอะไรทั้งสิ้น จึงวางนาฬิกาทรายที่ถือมาตอนแรกลง และถามพ่อค้าว่า นาฬิกาสาวน้อยตัวนี้ราคาเท่าไหร่...

.....ทันใดที่พ่อค้าบอกราคา ฉันจึงรีบคว้าเงินในกระเป๋าจ่ายไปแบบไม่ช้า ความรู้สึกตอนนั้นคือ ตุ๊กตานาฬิกาอันนี้ต้องเป็นของฉัน มันรู้สึกชอบแบบไม่มีเหตุผล แต่บรรดาเพื่อนก็แอบถามว่า "อ้าว ไหนบอกว่าจะเอานาฬิกาทรายไง...???? เราก็ได้แต่ยิ้ม..

😍..หลังจากที่ซื้อของกันเสร็จเรียบร้อย ก็เดินทางกลับมหาวิทยาลัยกัน ซึ่งตอนนั้นก็เริ่มมืดแล้ว .......

📌...ตัดมาที่ตัวฉัน ขณะอยู่ในห้องพัก เราจะพักกันห้องละ 2 คน ที่พักจะเป็นตึก 2 ชั้น ซ้ายขวา ตรงกลางมีทางเดิน ซึ่งฉันกับเพื่อนพักอยู่ห้องแรกของชั้นล่าง...

.ในห้องจะมีเตียง 2 ชั้น ซึ่งเราจะนอนชั้นล่าง และเพื่อนจะนอนชั้นบน แต่คืนที่เกิดเหตุ เพื่อนขึ้นไปดูทีวีชั้น 2 ของห้องเพื่อนอีกคนหนึ่ง และนอนกันที่นั่น สรุปคือ เราต้องนอนคนเดียวในห้องอีกเช่นเคย...

👻...ตอนนั้นเวลาประมาณ 4 ทุ่มครึ่ง เรากำลังนอนอยู่บนเตียง ซ้ายมือเป็นโต๊ะที่วางโน๊ตบุ๊ค และเราได้วางนาฬิกาตุ๊กตาที่ซื้อมาจากตลาดเมื่อตอนเย็นไว้บนโต๊ะนั้นด้วย 

....ต้องบอกก่อนว่า ถ้าคืนไหนที่เรานอนคนเดียว เราจะไม่ปิดไฟ จะเปิดไฟนอนยันเช้า คืนนั้นก็เหมือนกัน เรานอนเปิดไฟ ต้องบอกก่อนว่า ตรงปลายเท้าเราจะเอาตู้เสื้อผ้ามากั้นไว้ เพื่อปิดไม่ให้เห็นเวลาที่เรานอน มันก็จะมีช่องแคบระหว่างตู้กับผนังห้อง และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ณ คืนนั้น.

😱...เรานอนตะแคงซ้าย มองไปที่นาฬิกาตุ๊กตา มันก็แกว่งซ้ายแกว่งขวาปกติ มองได้ซักพัก หางตาเราเริ่มรู้สึกว่า ตรงปลายเตียงมีอะไรบางอย่างกำลังมองมาทางเรา ตอนนั้นเราเริ่มรู้สึกกลัวที่จะหันไปมอง เราพยายามข่มตาหลับ แต่ก็หลับไม่ลง ความรู้สึกนั้นก็ยังคงเหมือนเดิม เหมือนมีคนจ้องมองมาที่เรา ครั้งนี้เราเลยตัดสินใจค่อยๆหันไปมองตรงปลายเตียง และสิ่งที่เห็น คือ พลังงานสีดำ ก้อนกลมๆใหญ่มาก ตะปุ่มตะปั่ม อยู่ระหว่างช่องแคบของตู้เสื้อผ้ากับผนัง ตอนนั้นเรากลัวมาก ในใจคิดว่า จะทำยังไงดี จะลุกขึ้น หรือจะนอนต่อ มันสับสนกับความคิดตัวเองมาก ..😪

👻...เราเลยกลั้นใจหลับต่อ เอาผ้าห่มมาห่มทั้งหัวยันเท้า พยามหลับตาแต่ก็หลับไม่ได้ ห่มผ้าได้สักพักก็รู้สึกหายใจไม่ออก เลยต้องเอาผ้าห่มออกจากหัว

‼️...ทันใดนั้นเอง เสียงนาฬิกาแกว่งดังขึ้นผิดปกติ แต่เราไม่กล้ามองไปที่โต๊ะ ความรู้สึกเดิมยังคงอยู่ ใช่ ก้อนพลังงานสีดำกลมๆที่ช่องแคบปลายเตียง ยังคงอยู่ และจ้องมาที่เราตลอด ตอนนั้นคือขนลุกมาก เพราะไม่รู้ว่าสิ่งนั้นมันคืออะไร หากเป็นผี ทำไมมันถึงมาในลักษณะนี้ ในหัวมันตีกันไปหมด..🤢

✨..เหลือบดูนาฬิกาที่โทรศัพท์มือถือ เวลา 23.20น. ด้วยความที่มันเกิดความกลัวมาก จะลุกก็กลัว จะนอนต่อก็ไม่กล้า เลยตัดสินใจลุกวิ่งไปที่ประตู บิดลูกบิดอย่างไว ในมือถือหมอนกับผ้าห่ม เดินไปเคาะห้องเพื่อนอีกฝั่ง ตอนนั้น เราร้องไห้ น้ำตาไหล ความรู้สึกคือกลัวมาก พอเพื่อนเปิดประตูมาก็ตกใจ เห็นเรายืนถือหมอนกับผ้าห่ม แล้วร้องไห้ เพื่อนเลยรีบดึงเราเข้าห้องไป และถามว่ามันเกิดอะไรขึ้น ....

👉..พอรุ่งเช้า เราก็เอาตุ๊กตานั้นมาหัก แล้วเอาไปทิ้งในถังขยะหน้าหอ หลังจากนั้นก็ไม่เห็นไอ้เจ้าพลังงานก้อนกลมสีดำนั้นอีกเลย..