กวี : ช้ำ

ช้ำ

เธอหอบเอาใจดวงเก่า ที่บอบช้ำ
สุดกลืนกล้ำหยาดน้ำตานั้นพร่าไหล
เขาไม่รู้หรอกว่า เธอเสียใจ
เธอร้องไห้ลำพัง ฟังเสียงเพลง

เธอไม่อาจบอกเล่าให้เขารู้
เก็บความเศร้าหดหู่อยู่โหวงเหวง
สักวันเขาคงเข้าใจด้วยตัวเอง
เธอคว้างเคว้งเก็บงำ เธอช้ำใจ

ณ ร้านเก่า
เขียนเมื่อ : ๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๖