เวียดนาม10:หลงรักเมืองเว้

        รถที่มารับไปขึ้นรถทัวร์มาช้าเกือบชั่วโมง เพราะต้องวนไปรับนักท่องเที่ยวอีกหลายคน เลือกเดินทางตอนกลางคืนเพราะจะได้ประหยัดค่าที่พักไปหนึ่งคืน แต่ก็ต้องยอมรับการพลาดชมทิวทัศน์ระหว่างทาง งบประมาณที่จำกัดเป็นปัจจัยหลักที่ส่งผลไปจำกัดสิ่งอื่นต่อไป ทำอะไรไม่ได้ดีไปกว่ายอมรับ เลือกพอใจและชื่นชมกับสิ่งที่ถืออยู่ในมือให้ดีที่สุด...

        สภาพรถทัวร์ที่นี่ไม่ต่างจากบ้านเรามากนัก มีผ้าห่มให้แต่ไม่มีขนม เครื่องดื่มและผ้าเย็นแจก ผู้โดยสารทั้งคันมีไม่ถึง 10 คนส่วนใหญ่เป็นนักท่องเที่ยว จึงได้ควบนั่งสองที่นั่งวางข้าวของและเหยียดกายสบายหน่อย รถจอดแวะระหว่างทางกลางดึกให้เข้าห้องน้ำและยืดเส้นยืดสายประมาณ 15 นาที มองเห็นเพียงกลุ่มบ้านเรือนไม่กี่หลังและแนวถนนยาวหายเข้าไปในความมืด ไม่มีอะไรดีไปกว่ากลับขึ้นไปหลับต่อบนรถดีกว่า

        รุ่งเช้าที่เมืองเว้กับภาพ แม่น้ำหอม (Perfume River) เลียบเมือง ภาพทิวทัศน์ร่มรื่นของเมืองและวิถีชีวิตเรียบง่ายของผู้คนที่นี่ ลบภาพความวุ่นวายของฮานอยที่ติดตามาหลายวันได้อย่างดี รู้สึกสบายหูสบายตาและผ่อนคลายขึ้นมาก สูดลมหายใจลึกๆให้เต็มปอด ทันทีที่สัมผัสอากาศที่นี่ อากาศดีมาก...

        รถจอดให้ลงกลางเมือง บรรดารถซีโคล่มารอรับผู้โดยสารและพยายามทำการตลาดโฆษณาเต็มที่ ว่ารู้จักที่พักราคาถูกคุณภาพดี ฉันยิ้มปฏิเสธและเดินตามแผนที่ไปยังที่พักที่หมายตาไว้ว่าราคาถูกที่สุด เนื่องจากไม่เคยได้หลับสนิทเต็มตาทุกครั้งที่นอนบนรถทัวร์ เมื่อคืนก็เช่นกัน จึงรู้สึกเพลียมาก ไม่ค่อยมีกำลังกายกำลังใจเดินหาที่พักเลย เดินผ่านธนาคารแห่งหนึ่ง ตัดสินใจเข้าไปแลกเงินก่อนดีกว่า ท้ายสุด ก็มาได้ที่พักตรงจุดที่ลงจากรถทัวร์เมื่อเช้า ชื่อโรงแรม Thang Long Hotel สภาพห้องดีอย่างไม่น่าเชื่อ! ทั้งใหม่ สะอาด มีสองเตียง และมีทีวีด้วย เลยได้พักผ่อนอย่างเต็มที่สมใจ

        ออกมาสวัสดีเมืองเว้อีกครั้งตอนมื้อเที่ยงด้วยข้าวผัดจากร้านใกล้ๆโรงแรม รสชาติอาหารในต่างแดนเป็นเรื่องหนึ่งที่ต้องทำใจว่า ไม่สามารถคาดหวังได้มากนัก เรื่องไม่ถูกปากไม่ถูกใจบ้างถือเป็นเรื่องปกติ การเบี่ยงเบนความสนใจไปยังบรรยากาศรอบข้างอื่น เช่น หน้าตาของอาหาร ภาชนะ แม่ค้า และผู้คน ก็เป็นตัวช่วยที่ทำให้อาหารตรงหน้าน่ากินขึ้นมาบ้าง

        กินไปคิดไปว่าบ่ายนี้จะทำอะไรดี เดินผ่านหน้าโรงแรมที่พัก น้องพนักงานที่ช่วยถือกระเป๋าเข้ามาแนะนำถึงข้อมูลสถานที่ท่องเที่ยวของที่นี่ ฉันฟังตาม พร้อมกับดูที่ตั้งและระยะทางจากแผนที่ในมือ สถานที่ท่องเที่ยวที่นี่ส่วนมากตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองพอสมควร บางแห่งถึงกับอยู่นอกเมืองหลายกิโลเมตร เด็กคนนี้พูดภาษาอังกฤษได้ไม่เลว สรุปว่าน้องเค้าอาสาบริการไปส่งที่นครจักรพรรดิ (Imperial Enclosure) และวัดเทียนมุ (Thien Mu Pagoda) โดยรถจักรยานยนต์ของน้องเค้าเอง ลังเลอยู่พักหนึ่ง ว่าจะไว้ใจเด็กคนนี้ได้แค่ไหน? จึงเข้าไปคุยกับเจ้าของโรงแรม ซึ่งแกรับประกับความปลอดภัยและยินดีรับผิดชอบหากเกิดอันตรายใดๆขึ้นกับฉัน โรงแรมก็ใหญ่โตไม่น้อย ไม่น่าจะมีอะไรตุกติก...ฉันตอบตกลงและเตรียมตัวออกเดินทาง!

        ระหว่างข้ามสะพานข้ามแม่น้ำหอม ก้มมองน้ำในแม่น้ำ ไม่น่าเชื่อว่าแม่น้ำที่มีขนาดใหญ่อย่างนี้ น้ำจะยังใสได้ขนาดนี้ น่าดีใจแทนชาวเว้จริงๆที่มีสภาพแวดล้อมที่ยังสมบูรณ์อยู่

        น้อง “ที” นัดแนะเวลาและสถานที่หลังจากเยี่ยมชมนครจักรพรรดิเสร็จแล้วเพื่อรับไปยังวัดเทียนมุต่อ อลังการกับความใหญ่โตน่าเกรงขามภายในนครจักรพรรดิ พระราชวังแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นตามแบบแผนความเชื่อของจีน ได้รับการออกแบบให้มีกำแพงล้อมรอบถึง 3 ชั้น ผ่านซุ้มประตูหรือกำแพงชั้นนอกเข้าไปเป็นปืนใหญ่ 9 เทพเจ้า ถัดมาเป็นกำแพงเหลือง ซึ่งเป็นกำแพงชั้นกลางที่ล้อมรอบนครของจักรพรรดิ พระราชวัง วัด และสวนดอกไม้เอาไว้ ในส่วนนี้มีประตูทางเข้าที่ตกแต่งเอาไว้อย่างสวยงาม 4 ประตู ข้ามสะพานต่อเป็นพระราชวังไทเฮา อันเป็นวังที่สำคัญที่สุดในนครจักรพรรดิ

        นั่งพักเหนื่อยริมบันไดหน้าพระราชวัง วันนี้อากาศครึ้มตั้งแต่เช้า ดีที่ไม่ร้อนมาก แดดไม่แรง แต่ขออย่าให้ฝนตกเลย... ที่นี่ทุกอย่างใหญ่โตไปหมด ยิ่งมานั่งจ๋องคนเดียวอย่างนี้ ยิ่งรู้สึกว่าอาคารสิ่งก่อสร้างและบริเวณโดยรอบนี่ใหญ่จัง ฉันว่าความเชื่อของมนุษย์นี่ยิ่งใหญ่และทรงพลังมากที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นความศรัทธาอย่างแรงกล้าต่อศาสนา หรือความจงรักภักดีต่อชาติและกษัตริย์ ล้วนเป็นแรงผลักดันสำคัญที่ทำให้คนเราสามารถสร้างสรรค์อะไรได้ยิ่งใหญ่สวยงามขนาดนี้

        ในทางกลับกัน... ความขัดแย้งและเหตุการณ์เศร้าสลดไม่จบไม่สิ้นในทุกวันนี้ เป็นเครื่องยืนยันว่าความเชื่อและความศรัทธาเหล่านั้น ก็สามารถเป็นแรงผลักดันทำในสิ่งที่ไม่สร้างสรรค์ ก่อเกิดความสูญเสียอันยิ่งใหญ่ได้พอๆกัน หรืออาจจะรุนแรงเลวร้ายกว่าหลายเท่าทวีคูณด้วยซ้ำไป แล้วสิ่งสร้างสรรค์ดีงามนี่มันไม่ดีตรงไหนหนอ? ทำไมไม่มาร่วมสร้างให้สถิตคู่กับโลกของเรากันเข้าไว้?

        ออกจากนครจักรพรรดิ เราต้องเลียบแม่น้ำหอมเพื่อไปยังวัดเทียนมุ Thien Mu Pagoda เมืองชนบทที่มีแม่น้ำเลียบผ่าน เสน่ห์ของสายน้ำนี่เป็นเส้นนำสายตาให้ความรู้สึกสงบเย็นเช่นนี้ได้ทุกเมือง ดื่มด่ำกับเส้นขอบฟ้าไกลโพ้นอยู่พักใหญ่ ชักจะหลงรักเมืองเว้เข้าแล้วซิ...

              *ติดตามเรื่องราวทริปและงานเขียนอื่นได้ที่ https://tenlavenders.blogspot.com/

                และเว็บไซต์ส่วนตัว https://tenlavenders.softr.app/