เล่าประสบการณ์ทำไงให้เก่งภาษาอังกฤษ!

  สำหรับใครหลายๆคน ที่ไม่ชอบภาษาอังกฤษเลย หรือไม่มั่นในการพูดภาษาอังกฤษ วันนี้เรามีประสบการณ์ชีวิตของตนเอง ที่อยากนำมาเล่าให้ทุกๆคนฟังค่ะ ในฐานะที่เมื่อก่อนเราเป็นคนนึงที่ไม่่ชอบภาษาอังกฤษเลยมากๆๆๆๆ ไม่กล้าพูด ไม่กล้าตอบ ได้แต่ยิ้มส่ง แต่เทียบกับปัจจุบันคือวิชาภาษาอังกฤษเป็นวิชาที่เราชอบมากที่สุด และถนัดที่สุด เราสามารถพูด ฟัง อ่าน และเขียนได้คล่อง เราเลยอยากมาแชร์เทคนิคดีๆให้กับคนที่อยากพัฒนาตนเองในด้านภาษาอังกฤษมากขึ้น จากที่ทั้งพูด เขียน อ่าน ฟัง อะไรไม่ได้เลย 

  ก็อย่างที่บอกเลยตั้งแต่ประถมเราไม่เคยชอบอะไรในวิชาภาษาอังกฤษเลย พูดก็ไม่ได้ ทั้งฟัง อ่าน และเขียนยิ่งไม่ได้แล้วใหญ่ แต่มันก็มีจุดเปลี่ยนที่ทำให้เราอยากจะเก่งขึ้น ในช่วงสมัยชั้นป.5 เราได้รับคัดเลือกให้ไปเป็นนักเต้นเพลงจีนไปแข่งขันให้กับร.ร  ซึ่งคุณครูที่คุมเราเต้นก็เป็นครูคนจีน ดังนั้นเวลาเรากับเพื่อนๆสื่อสารก็ต้องพูดเป็นภาษาอังกฤษ เพราะพูดจีนกันไม่ค่อยจะได้ ในช่วงเวลาหนึ่งที่เราได้ฝึกซ้อมเต้น ครูจีนมักจะบอกและพูดอธิบายในการเต้นเสมอ แต่คือ ณ ตอนนั้น เราฟังไม่ออกเลยว่าครูเขาพูดว่าอะไร แต่เพื่อนที่เป็นนักเต้นกับเราก็สามารถสื่อสารกับครูเขาได้อย่างเข้าใจกัน มันเลยเป็นแรงบันดาลใจให้เราหันมาสนใจในเรื่องภาษาอังกฤษ 

  เราเริ่มจากในห้องเรียนเป็นอย่างแรกเลย ซึ่งในห้องเรียนของเราคุณครูที่สอนภาษาอังกฤษเขาจะมีให้เขียนตามคำบอกคำศัพท์ภาษาอังกฤษ และในวันที่จะสอบเราตั้งใจทั้งท่องทั้งจำในตอนเข้าแถวตอนเช้ามาก เพราะอยากทำให้ได้เหมือนคนอื่นเขาจริงๆ แต่ตอนเราจำคือจำในแบบของตัวเอง เช่น อย่างคำว่า Wednesday (เว๊นส์-เดย์) แต่ของเราจะเป็น (เวด-เนส-เดย์) ก็คือตามตัวอักษรภาษาอังกฤษเลย แต่เราก็จะจำทั้งในแบบของเรา และในแบบที่ครูจะอ่านให้ฟังด้วยเพราะตอนนั้นคือยังไม่เก่งก็เลยต้องจำในแบบของตัวเองไปก่อน พอสอบเสร็จ ครูก็ประกาศคะแนนเลย ซึ่งตอนนั้นสอบไป20ข้อ แล้วเราก็ได้19 เป็นท็อปห้อง คือตอนนั้นดีใจมากแล้วคือเพื่อนๆก็หันหน้ามามองแบบงงๆ เพราะแบบนี่ก็ไม่ได้โดดเด่นเรื่องการเรียนอยู่แล้ว เขาก็มาขอดูกันเต็มเลย มันเลยทำใหเ้แบบเราตั้งใจมากขึ้น เพราะแบบไม่เคยทำได้เลย และนี่เป็นครั้งแรกที่ทำอะไรสำเร็จในชีวิตประถมเลย จากนั้นก็เริ่มอ่านหนังสือวิชาภาษาอังกฤษล่วงหน้า ด้วยความที่ว่าตอนนั้นแอปแปลภาษาก็เริ่มมีเข้ามา ก็เลยทำให้แปลคำศัพท์ได้ง่ายขึ้น เวลาที่คำไหนไม่รู้ก็จะแปลและเขียนในหนังสือนั้น รวมถึงฝึกอ่านพร้อมกันด้วยไปเลย 

  หลังจากนั้นเนี่ยคำศัพท์ในหัวก็มีมากขึ้น แต่ถามว่าพูดได้รึยังก็ยังไม่ค่อยคล่อง เราเลยเริ่มร้องเพลงภาษาอังกฤษมากขึ้น โดยส่วนตัวตอนนั้นชอบฟังเพลงภาษาอังกฤษอยู่แล้ว เราเริ่มร้องตามแบบเปิดเนื้อเพลงแล้วก็ร้องตามที่ต้นฉบับเขาร้องให้เป๊ะที่สุด แล้วก็พยายามอ่านคำแปลภาษาไทยตามเพลงว่าความหมายของประโยคนี้ ประโยคนั้นแปลว่าอะไรบ้าง วิธีนี้เรารู้สึกว่าเหมือนเป็นฝึกพูด ฝึกสำเนียงให้เรามากขึ้น แนะนำให้เพื่อนๆทุกคนลองไปฝึกตามเพลงสากลที่เราชอบแล้วซับไทยประกอบได้เลย  เพราะเรารู้สึกว่าวิธีนี้ก็เป็นวิธีที่ดีที่ช่วยได้เลย

  แต่สำหรับใครที่อาจจะแบบไม่ค่อยอินหรือว่าไม่ชอบฟังเพลงสากล เราก็มีอีกวิธีคือจากที่่เราฟังเพลง เราก็เริ่มดูหนังแบบเปิดซับภาษาไทยตามด้วย เราชอบดูหนังแบบไฮสคูลเพราะเป็นคำศัพท์ที่เราสามารนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้เลย เรารู้สึกว่าการดูหนังนี่มีประโยชน์มากๆเลย เพราะเราจะได้ทั้งการพูด สำเนียง ฟัง ได้ฝึกอ่านตามเจ้าของภาษาอีกด้วย อย่างเวลาเราดูคือเราก็ฟังตามที่เขาพูด คำไหนในภาษาไทยที่เราชอบแต่เราไม่รู้ว่าจะพูดเป็นภาษาอังกฤษว่ายังไ งเราก็จะกอกลับไปดูแล้วฝึกพูดตามซ้ำๆ

  ด้วยความพยายามและความตั้งใจของเราทำให้พอพูดได้มากขึ้น คล่องขึ้น อีกสิ่งหนึ่งเราที่สำคัญมากๆในการที่เราอยากจะเก่งภาษาอังกฤษมากขึ้น คือความกล้า และความมั่นใจ ที่จะพูดภาษาอังกฤษกับครูต่างชาติ อย่างของเราคือครูที่เป็นคนจีน อยากแนะนำให้ทุกคนเลยว่า ถ้าเรามีครูต่างชาติหรือครูที่เราจำเป็นจะต้องสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษ อย่าเสียโอกาสที่จะไม่กล้า เพราะการกล้าที่จะพูดมันเหมือนเป็นการฝึกตัวเองจริงๆ อย่างน้อยเรายังไม่จำเป็นจะต้องมีสำเนียงก็ได้ แต่พยายามพูดกับเขา ไม่ต้องสนว่าแกรมม่าจะต้องถูกตามหลักไวยากรณ์ แค่เรากล้าที่จะพูดมันออกมา เพราะในตอนแรกที่เราจะพูด กว่าจะกล้าพูดออกมาก็ยากค่ะ55555 แต่พอได้พูดออกไปแล้วมันก็สนุกดี เราก็ใช้แบบเหมือนทุกคนแบบถูๆไถๆ แต่คุณครูเขาก็เข้าในสิ่งที่เราจะสื่อ

  พอกลับบ้านมาเราก็มาใช้แปลภาษา อยากรู้ว่าถ้าจะพูดแบบนี้ในภาษาอังกฤษต้องพูดแบบไหน ก็ถามมันไปเรื่อยๆ ฝึกพูด ฝึกเขียนตามบ้าง ในตอนนั้นคือครูคนจีนน่ารักเราตอนเห็นว่าพยายามสื่อสารกับเขา เขาก็เลยให้ Wechat มาคุยกัน ตอนนั้นก็เริ่มมีพื้นฐานบ้างแล้วแต่ก็ไม่ได้มั่นใจขนาดนั้น ช่วงแรกที่คุยกับครู คือต้องใช้แปลภาษาตลอดเลยค่ะ55555 แต่ก็พร้อมกับจำคำศัพท์กับโครงสร้างด้วยว่า อ้อต้องพิมพ์แบบนี้ ต้องพูดแบบนี้ จนบางครั้งเราก็มั่นใจในการพิมพ์เองไปบ้าง 

  ช่วงหลังๆ เรารู้สึกเราพัฒนาไปไวมากๆ จากที่อยู่ท้ายๆก็ขยับมาต้นๆของห้อง ย้ำว่าแค่วิชาภาษาอังกฤษนะคะ555555 พอขึ้นชั้นป.6 ครูจีนคนนั้นก็บินกลับประเทศจนเราไม่รู้ว่าเราจะฝึกกับใครดี ขอบอกทุกคนเลยนะคะ ถ้ามีกระจกที่บ้านให้ฝึกพูดกับตัวเอง ถึงมันอาจจะดูบ้าๆบอแต่ วิธีนี้มันทำให้เราพูดสำเนียงได้เหมือนกับเจ้าของภาษาที่สุดค่ะ อย่างเช่น เวลาเราพูดภาษาอังกฤษกับตัวเองในกระจก เราก็จะมีหัวข้อมาตลอดเลย หัวข้อก็จะมีว่าเช่น แนะนำตัวเอง เราก็จะทั้งถาม-ทั้งตอบให้กับตัวเอง คือเพื่อนๆอาจจะงงกัน เรามีตัวอย่างค่ะ  เราก็ถามตัวเองว่า What's your name? แล้วเราก็ตอบตัวเองต่อว่า I'm ......../ My name's...... หลังจากนั้นก็ถามต่อ แล้วตอบคำถามที่เราถามเองไปเรื่อยๆ อย่างเช่นบางทีเราอยากถามว่า คุณมีแฟนรึยัง แต่เราไม่รู้ว่าจะพูดเป็นภาษาอังกฤษว่ายังไง เราก็ใช้แปลภาษาได้เลย คือ Do you have a boyfriend/girlfriend?  เราก็จะรู้เลยว่า คำว่านี่แปลว่า แฟนนะ คำนี้แปลว่า มี การจัดเรียงประโยคเป็นยังไง แล้วก็ฝึกพูดตามได้เลย ซึ่งบอกเลยว่าวิธีนี้เป็นวิธีที่แนะนำทุกคนเลย ถ้าทุกคนทำบ่อยๆรับรองว่าเก่งแน่นอนค่ะ เพราะเราใช้จนมาถึงปัจจุบันเลย อยากรู้คำไหนก็ดูแปลภาษา แต่ถ้าอยากใช้คำที่ยากขึ้นหน่อยอย่างที่เป็น Slang หรือ สำนวน ไรงี้ก็หาดูได้ตามเว็บไซต์ต่างๆได้เลย

  สุดท้ายนี้ก็อ่านจะบอกกับทุกๆคนที่เข้ามาอ่านว่า ไม่มีใครเก่งภาษาอังกฤษตั้งแต่เกิดหรอกนะคะ มันอยู่ที่ความตั้งใจและความพยายามในการหาความรู้ของเราไปเรื่อยๆ อย่างเราก็ไม่ได้เก่งตั้งแต่แรก ทุกสิ่งทุกอย่างก่อนเราจะเก่งต้องใช้เวลา ดังนั้นอยากให้ทุกคนหาแรงบันดาลใจของตัวเองให้เจอและกล้าที่จะทำมันนะคะ อย่าไปอายอย่าไปกลัวในโอกาสของเราค่ะ อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นว่า ทำไมคนนี้ถึงพูดได้ ถึงเก่งจัง เราทำของเราให้บรรลุเป้าหมายของตัวเองก็พอนะคะ แล้วเราจะมีวันนั้น วันที่เราทำได้ค่ะ สู้ๆนะคะทุกคน ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเรื่องราวของเรานะคะ