CDC เตือนให้ระวังโรคแบคทีเรียกินเนื้อคน

แบคทีเรียกินเนื้อหรือโรคเนื้อเน่า (Necrotizing fasciitis)

ในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2566 ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งสหรัฐอเมริกา (CDC) ได้ออกการแจ้งเตือนด้านสุขภาพระดับชาติเกี่ยวกับแบคทีเรียกินเนื้อหรือโรคเนื้อเน่า (Necrotizing fasciitis) เชื้อแบคทีเรียกินเนื้อพบได้ตามน้ำทะเลและน้ำเค็ม และสามารถเข้าสู่ร่างกายมนุษย์ผ่านการว่ายน้ำ ดำน้ำ หรือรับประทานอาหารทะเลดิบหรือปรุงไม่สุก

CDC เตือนว่าผู้ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีน้ำทะเลหรือน้ำเค็ม มีบาดแผลที่ผิวหนัง หรือมีภูมิคุ้มกันอ่อนแอ ควรระมัดระวังเป็นพิเศษในการหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับแบคทีเรียกินเนื้อ ผู้ที่มีอาการไข้ หนาวสั่น ปวดกล้ามเนื้อ ปวดข้อ ท้องเสีย ปวดท้อง คลื่นไส้ อาเจียน รอยแดงหรือบวมบริเวณที่สัมผัสกับแบคทีเรียกินเนื้อ ควรรีบไปพบแพทย์ทันที

CDC ยังได้ออกคำแนะนำในการป้องกันการติดเชื้อแบคทีเรียกินเนื้อ ดังนี้

• ไม่ว่ายน้ำหรือดำน้ำในน้ำทะเลหรือน้ำเค็มที่มีน้ำขุ่นหรือมีสีผิดปกติ
• หลีกเลี่ยงการกินหอยนางรม กุ้ง หอยแมงภู่ และปลาดิบหรือปรุงไม่สุก
• ล้างมือให้สะอาดด้วยสบู่และน้ำเป็นเวลาอย่างน้อย 20 วินาทีก่อนและหลังสัมผัสกับอาหารทะเล
• ปรุงอาหารทะเลให้สุกทั่วถึงจนอุณหภูมิภายในอยู่ที่ 70 องศาเซลเซียส
• ผู้ที่มีอาการที่อาจเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียกินเนื้อควรไปพบแพทย์ทันที

  

แบคทึเรียกินเนื้อ

แบคทีเรียกินเนื้อหรือโรคเนื้อเน่า มีชื่อทางการแพทย์ว่า Necrotizing fasciitis เป็นการติดเชื้อแบคทีเรียที่รุนแรง มักพบบริเวณผิวหนังชั้นลึก ตั้งแต่ชั้นหนังกำพร้า ชั้นหนังแท้ ชั้นไขมันใต้ผิวหนัง ไปจนถึงชั้นเนื้อเยื่อหุ้มกล้ามเนื้อ ทำให้เกิดการเน่าตายของเนื้อเยื่อบริเวณที่เกิดการติดเชื้อ และอาจลุกลามไปยังส่วนอื่นๆ ของร่างกายได้

สาเหตุ

แบคทีเรียกินเนื้อเกิดจากเชื้อแบคทีเรียหลายชนิด แต่เชื้อที่พบบ่อยที่สุดคือ Vibrio vulnificus เชื้อแบคทีเรียชนิดนี้พบได้ตามน้ำทะเลและน้ำเค็ม และสามารถเข้าสู่ร่างกายมนุษย์ผ่านการว่ายน้ำ ดำน้ำ หรือรับประทานอาหารทะเลดิบหรือปรุงไม่สุก

อาการ

อาการของการติดเชื้อแบคทีเรียกินเนื้อมักเกิดขึ้นภายใน 24 ชั่วโมงถึง 3 วันหลังสัมผัสกับแบคทีเรีย อาการทั่วไป ได้แก่

• ไข้ หนาวสั่น
• ปวดกล้ามเนื้อ ปวดข้อ
• ท้องเสีย ปวดท้อง
• คลื่นไส้ อาเจียน
• รอยแดงหรือบวมบริเวณที่สัมผัสกับแบคทีเรีย

ในบางรายอาจมีอาการรุนแรง เช่น

• ผิวหนังเน่าเปื่อย
• การติดเชื้อในกระแสเลือด
• ช็อก
• เสียชีวิต

ปัจจัยเสี่ยง

ปัจจัยเสี่ยงที่อาจเพิ่มโอกาสในการเกิดการติดเชื้อแบคทีเรียกินเนื้อ ได้แก่

• การมีบาดแผลที่ผิวหนัง
• การมีภูมิคุ้มกันอ่อนแอ เช่น ผู้ที่มีโรคเบาหวาน โรคไต หรือโรคตับ
• ผู้สูงอายุ
• ผู้ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีน้ำทะเลหรือน้ำเค็ม

การรักษา

การรักษาการติดเชื้อแบคทีเรียกินเนื้อต้องได้รับยาปฏิชีวนะอย่างเร่งด่วน ร่วมกับการผ่าตัดเพื่อเอาเนื้อเยื่อที่ตายแล้วออก ผู้ป่วยที่มีระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแออาจต้องได้รับการรักษาด้วยวิธีอื่น เช่น การให้เลือดหรือพลาสมา

การป้องกัน

การปฏิบัติตามคำแนะนำต่อไปนี้จะช่วยป้องกันการติดเชื้อแบคทีเรียกินเนื้อได้:

• ไม่ว่ายน้ำหรือดำน้ำในน้ำทะเลหรือน้ำเค็มที่มีน้ำขุ่นหรือมีสีผิดปกติ
• หลีกเลี่ยงการกินหอยนางรม กุ้ง หอยแมลงภู่ และปลาดิบหรือปรุงไม่สุก
• ล้างมือให้สะอาดด้วยสบู่และน้ำเป็นเวลาอย่างน้อย 20 วินาทีก่อนและหลังสัมผัสกับอาหารทะเล
• ปรุงอาหารทะเลให้สุกทั่วถึงจนอุณหภูมิภายในอยู่ที่ 70 องศาเซลเซียล
• ผู้ที่มีอาการที่อาจเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียกินเนื้อควรไปพบแพทย์ทันที