ถูกบังคับให้อยู่แบบตายทั้งเป็น

ชายชราทำอะไรเองไม่ได้สักอย่าง จะกิน จะอึ จะฉี่ ก็ต้องมีคนช่วย การดูแลคนแก่ที่ป่วยนั้นหนักมาก ไหนจะงานในบ้าน พอนานไปก็เลยกลายเป็นความเครียด และเบื่อหน่าย ไม่นานสองคนนั้นก็เริ่มออกอารมณ์กับพ่อ ทั้งด่าทอ ทุบตี เวลาที่พ่อไม่ได้ดั่งใจ ขั้นรุนแรงก็คือบีบคอ และเอาถ้วยข้าวทุบหัว

พ่อเข้าห้องน้ำเองไม่ได้ และการใช้ผ้าอ้อมผู้ใหญ่เยอะ ๆ สำหรับพวกเขาก็เป็นการสิ้นเปลือง พ่อถึงถูกทิ้งให้ใส่ผ้าอ้อมชิ้นนึงหลายวัน พอมันเลอะซึมพ่อเลยถูกย้ายให้ไปอยู่ที่ระเบียงห้องแทน

กลางวันพ่อจะถูกขังให้อยู่ที่นอกระเบียง พ่อขยับไม่สะดวก ลุกขึ้นไม่ได้ ทำได้แต่ขยับตัวนิดๆหน่อยๆ จึงไม่ต้องกลัวว่าพ่อจะโวยวายหรือเรียกให้ใครช่วย พ่อลืมกระทั่งการพูด ทำได้แค่ส่งเสียงอือๆ อาๆ เวลาหิวก็ใช้มือโกยอาหารใส่ปาก

พ่อได้กินข้าววันละมื้อจึงผอมจนหนังหุ้มกระดูก อาทิตย์นึงจะได้อาบน้ำสักครั้งนึง ตอนที่ต้องล้างคราบขับถ่ายของพ่อออก คนพวกนี้ใช้แปรงสำหรับขัดห้องน้ำขัดก้นให้พ่อแทนมือเพราะรังเกียจจนก้นพ่ออักเสบ การอาบน้ำก็เป็นแค่การโรยผงซักฝอก หรือสบู่ แล้วฉีดน้ำใส่ ลูกหลานคนอื่นบางทีก็อาจจะรู้แต่ทำไม่รู้

พ่อทรมารแบบนั้นมากว่าครึ่งปี แล้วในวันนึงของเดือน กค. พ่อก็เสียชีวิตอยู่ที่ระเบียงบ้าน โดยที่ไม่มีใครรู้หรือสนใจ กว่าพวกเขาจะรู้ก็ผ่านไปหลายวัน คือตอนเอาข้าวไปให้พ่อที่ระเบียงและสังเกตุเห็นว่าอาหารเก่าไม่ได้พร่องลงไป พอไปดูก็พบว่าพ่อตายไปแล้วจริงๆ

ไม่มีการเสียใจหรือคร่ำครวญอะไร พอตายก็ไปแจ้งทำเรื่อง ก็แค่นั้น หมอซะอีกที่สังเกตว่าพ่อในตอนนั้นผอมจนตัวเบาโหว่ง สาเหตุการตายของพ่อคือไตวายเฉียบพลัน แต่แขนขาที่ลีบเล็กยังกับแขนเด็ก รวมทั้งอาการอื่นๆ ทั้งเห็นได้ด้วยตาและที่คาดคะเน ทำให้มีการสอบสวนการตายของพ่อ

และนั่นเองที่ทำให้ทั้งสองคนที่ดูแลพ่อถูกจับ พอเป็นข่าว คนที่ได้รับรู้ต่างด่าทอสาปแช่งทั้งสองคนนี้ หลายคนบอกว่าพวกเขาฆาตกรรมพ่อตัวเอง การที่ทารุณพ่อที่ป่วยแบบนี้ก็ไม่ต่างจากการฆาตกรรมนั่นแหละ อย่างน้อยก็ควรติดคุกสัก 20 - 25 ปี แต่ว่าผู้พิพากษาไม่คิดแบบนั้น ท่านให้ความเห็นว่า การต้องอดทนดูแลคนสูงอายุเป็นความกดดัน หลายอย่างที่แสดงออกมาจึงอยู่เหนื่อการควบคุม ผู้พิพากษาเชื่อว่าพ่อไม่ได้เสียชีวิตเพราะถูกกระทำรุนแรง พ่อเสียชีวิตจากอาการไตวาย ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกัน การทุบตีไม่ได้รุนแรงจนถึงตาย

ถ้าจะผิดก็ผิดข้อหากักขังให้อยู่ที่ระเบียง และเชื่อว่าทั้งคู่ไม่ได้มีเจตนาให้พ่อตาย เพราะยังให้อาหารพ่อทุกวัน และเพราะการดูแลผู้ป่วยนั้นน่าเห็นใจ

สุดท้ายพวกเขาจึงถูกผู้พิพากษาตัดสินจำคุก 12 ปี