อุทยานน้ำตา 4 :เพ้อรำพัน

บ่อยครั้ง...

ชายหนุ่มเฝ้าเพ้อรำพัน

อดีตหญิงสาวอันเป็นที่รัก

"เคยจับเคียว

เกี่ยวคู่กัน

น้องลืมวัน

เคยสุขสันต์เริงร่า"

บุญออกพรรษา

ปี2534

ริมฝั่งน้ำชี

ลูบไล้เรือนผม

โต้ลมหนาว

พลบค่ำริมฝั่งน้ำ

เรืออีโปง

นาฟากชี

ข้ามฝั่งกลับบ้าน

ชายหนุ่มปล่อยน้ำตาไหล

ขณะนั่งใต้ร่มจิก

แว่วเสียงเพลง

มาจากที่ใดสักแห่ง

"ตะแบกบานแล้วร่วง

สีม่วงที่พี่ชื่นชม

หรีดหริ่งระงม

พี่ปล่อยน้องให้ตรมคนเดียว"

ชายหนุ่มเปล่งเสียงร้องไห้

ไม่อายแม้กระทั่งเขียดจะนา

ที่กำลังจ้องมองเขา

ด้วยแววตาสมเพช...