ต้นสบู่แดง / สบู่เลือด

ชื่อเรียกท้องถิ่น

ละหุ่งแดง สบู่เลือด สลอดแดง สีลอด หงษ์เทศ เยาป่า ยาเกาะ

   ต้นสบู่แดง : ลักษณะเป็นไม้พุ่ม ทุกส่วนมียางสีขาว ใบเป็นใบเดี่ยวออกสลับ ขอบใบหยัก ใบอ่อนมีสีแดงอมม่วง เมื่อใบแก่จะมีสีเขียวอมแดง ดอกออกเป็นช่อ ที่ปลายยอด มีสีแดงเช้มและสีเหลืองอยู่ตรงกลาง ผลรูปปรียามีสีเขียว

       การใช้ประโยชน์ของต้นสบู่แดง

. ใบต้มกินแก้ปวดท้อง เป็นยาระบาย ตำพอกแก้ผื่นคัน 

. เมล็ดเผาไฟให้สุกกินเป็นยาระบาย ่ตำพอกทาแผลโรคเรื้อน

. น้ำมันในเมล็ด ใช้เป็นยาถ่ายอย่างแรง ช่วยขับพยาธิ ถ่านน้ำเหลืองเสีย

. รากรักษาโรคหิด

. ใบย้อมสีเส้นไหม ได้สีเขียว

          สบู่แดงมีคุณสมบัติหลายอย่าง ในทางเภสัชวิทยา เช่น ช่วยลดความดันโลหิต ต้านเชื้อจุลินทรีย์ เป็นยาระงับปวด น้ำยางจากลำต้นใช้ห้ามเลือดได้ ใช้ใบต้มกินแก้ปวดท้อง ลดไข้ และใช้ย้อมสีได้