โรคฝีดาษลิง

โรคฝีดาษลิง (monkeypox) เป็นโรคติดเชื้อที่เกิดจากเชื้อไวรัส orthopoxvirus ซึ่งมักพบในสัตว์ฟันแทะ เช่น ลิงชิมแปนซี และหนูป่า โรคนี้สามารถติดต่อจากสัตว์สู่คนได้ผ่านการสัมผัสสารคัดหลั่งจากสัตว์ที่ติดเชื้อ หรือสัมผัสกับแผลที่ผิวหนังของสัตว์ที่ติดเชื้อ และสามารถติดต่อจากคนสู่คนได้ผ่านการสัมผัสใกล้ชิดกับสารคัดหลั่งจากทางเดินหายใจของผู้ติดเชื้อ หรือการสัมผัสกับแผลที่ผิวหนังของผู้ติดเชื้อ

อาการของโรคฝีดาษลิงมักเริ่มด้วยอาการไข้ ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ ปวดหลัง อ่อนเพลีย และต่อมน้ำเหลืองโต หลังจากนั้นประมาณ 1-4 วัน จะมีผื่นขึ้นตามใบหน้า ลำตัว แขนขา และอาจขึ้นที่เยื่อบุตา ปาก ช่องคลอด หรือทวารหนัก ผื่นจะมีลักษณะเป็นตุ่มแดง คัน และอาจกลายเป็นแผลพุพองหรือตกสะเก็ดในที่สุด

โรคฝีดาษลิงส่วนใหญ่หายได้เองภายใน 2-4 สัปดาห์ แต่อาจมีอาการรุนแรงในบางราย โดยเฉพาะในเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ และผู้ที่มีปัญหาสุขภาพเรื้อรัง เช่น โรคเบาหวาน โรคหัวใจ และโรคมะเร็ง

วิธีการรักษาโรคฝีดาษลิงในปัจจุบัน คือการรักษาแบบประคับประคอง โดยการให้ยาลดไข้ ยาแก้ปวด และยาต้านจุลชีพเพื่อป้องกันการติดเชื้อแบคทีเรียซ้ำซ้อน

การป้องกันโรคฝีดาษลิงสามารถทำได้ ดังนี้

* หลีกเลี่ยงการสัมผัสกับสัตว์ป่า โดยเฉพาะสัตว์ที่มีอาการป่วย

* ล้างมือบ่อยๆ ด้วยสบู่และน้ำ หรือเจลล้างมือที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์

* หลีกเลี่ยงการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ที่มีความเสี่ยงสูง เช่น ผู้ป่วยโรคฝีดาษลิง

* สวมหน้ากากอนามัยเมื่ออยู่ในที่แออัดหรืออากาศถ่ายเทไม่สะดวก

หากมีอาการสงสัยว่าอาจติดเชื้อโรคฝีดาษลิง ควรรีบไปพบแพทย์ทันที