นิยายจีน(แปล)จอมพลหนวดทะเลสาป บทที่1/2

จอมพลหนวดทะเลสาป

บทที่1/2

ไม่เคารพ ไม่น่าแปลกใจเลยที่มือของคุณสะอาดและเรียบร้อยมาก!” ผู้มาเยี่ยมสูดหายใจเข้าในใจ ปรากฎว่าหญิงสาวเป็นผู้นำโจร แต่เขายังคงพูดอย่างใจเย็นบนพื้นผิวว่า "อย่าเรียกฉันว่าเนรคุณ ฉันชื่อจาง เทียนเหอ!”

“เอาล่ะ ฉันจะเรียกคุณว่าพี่เทียนเหอ!” เทียน เสี่ยวถิงกล่าว

“ไม่เป็นไร”

“พี่เทียนเหอ เมื่อกี้คุณขว้างอะไรใส่พวกเขา คุณตีแม่นมาก!”

“มีดบินของจางตัวน้อย!” จาง เทียนเหอกล่าว

“คุณขว้างมีดได้ด้วยเหรอ ดีมาก!”

“คุณสามารถขว้างก้อนหินได้ค่อนข้างแม่นยำ ทุกคนต่างมีกันและกัน” “

ฉันอยู่ข้างหลังคุณมาก” เทียนเสี่ยวถิงพูดด้วยรอยยิ้ม “ตั้งแต่พี่เทียนเหอและฉันอยู่ที่นี่ พรหมลิขิตเจอกันแล้วขอถามอะไรหน่อยได้ไหม”

“แน่นอน มีปัญหาอะไร ถามมาเลย!”

“พี่เทียนเหอ คุณแต่งงานกับภรรยาแล้วหรือยัง?” เทียนเสี่ยวถิงมองเขาแล้วถามอย่างเขินอายเล็กน้อย

“อา นี่ นี่” จางเทียนเหอไม่คาดคิดว่าเธอจะถามคำถามนี้ในทันที “ยังเลย” “

เยี่ยมมาก!” เทียนเสี่ยวถิงกล่าวว่า “เนื่องจากคุณไม่มีลูกสะใภ้และฉันยังไม่ได้แต่งงาน” เราทุกคน ฉันมาจากป่าเขียวขจี ไม่จำเป็นต้องวนเวียนอยู่กับเธอ ดังนั้นฉันจะพูดตามตรง แล้วเธอคิดยังไงกับฉันสาวน้อย?” “นี่ นี่” จาง เทียนเหอคิดว่า ใบหน้าของผู้หญิงคนนี้ใหญ่พอจริงๆ
“แน่นอน คุณเก่งมาก!”

“พี่เทียนเหอ ดูสิ ฉันเป็นภรรยาของคุณได้ยังไง?”

“นี่ นี่ นี่” จาง เทียนเหอหน้าแดง เขาไม่คาดคิด เธอพูดตรงมาก

“อย่าพูดถึงเรื่องนี้หรือแม่สามีคนนั้น แค่บอกว่าไม่เป็นไร” เทียน เสี่ยวถิงกล่าว “ฉันเป็นคนตรงไปตรงมา ตรงไปตรงมา และอย่าตีคนป่าเถื่อน แต่ขอบอกเลยว่า มันเป็น ไม่ใช่ว่าฉันไม่สามารถแต่งงานได้ ฉันไม่สามารถแต่งงานได้ ไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่สบายๆ” “

ฉันรู้สิ่งนี้ ฉันเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นจริงใจ” จางเทียนเหอหยุดชั่วคราว “ให้ฉันกลับไปหารือกัน เรื่องนี้กับแม่ของฉัน” “อย่าพูดถึงคุณป้าเลย

ฉันขอถามคุณหน่อย คุณเห็นด้วยไหม?” เทียน เสี่ยวถิงยังคงถามต่อไป

“ฉัน ฉัน” จางเทียนเหออดไม่ได้ที่จะพูดติดอ่าง

“แล้วฉันล่ะ คุณเห็นด้วยหรือไม่” เทียน เสี่ยวถิงอยากจะหัวเราะเมื่อเห็นความลำบากใจของเขา

“พี่สาว ให้ฉันเห็นแบบนี้ ฉันต้องการแต่งงานกับ Jinlan กับคุณก่อน และกลายเป็นพี่ชายและน้องสาว” Zhang Tianhe กล่าว “ฉันไม่รู้ว่า คุณต้องการอะไร?”

คุณไม่ต้องการเหรอ?”

“ พี่สาว คุณไม่สามารถพูดอย่างนั้นได้ ดูสิ เราเพิ่งพบกันใช่ไหม” “ ถ้าเป็นเช่นนั้น ฉันจะไม่บังคับคุณอีกต่อไป” เทียนเสี่ยวถิงกลอกตาของเธอ หันกลับมาแล้วพูดว่า , “ถ้าอย่างนั้นเราก็ต้องทำพิธีโค่นล้ม”

“กำลังรอใครสักคนอยู่เหรอ?” จาง เทียนเหอได้ยินจึงพูดว่า “ไม่มีอะไรที่นี่ในภูเขาแห้งแล้ง ฉันจะขอใครสักคนได้อย่างไร” “มันไม่ง่ายเลยเหรอ? คุณไม่ได้ยินคนพูดว่าคุณสามารถกองพะเนินเทินทึกได้เหรอ

” ดินสำหรับเผาเตา และปลูกหญ้าสำหรับธูป "

ถ้าเช่นนั้น เรามาทำตามที่บอกกันเถอะ"

ทั้งสองก็คุกเข่าลงบนน้ำแข็งและหิมะแล้วโค้งคำนับ

ในขณะนี้มีโจรมองโกเลียอีกกลุ่มหนึ่งเข้ามา

“เร็วเข้า ขึ้นไปบนหลังม้า คุณนั่งข้างหน้า ฉันจะนั่งด้านหลังเพื่อปกป้องคุณ วิ่ง!” จางเทียนเหอเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว กระโดดขึ้นไปบนหลังม้า ดึงเทียน เสี่ยวถิง ขึ้นมา แล้วควบม้าแล้ววิ่งไป .

Tian Xiaoting นั่งอยู่ข้างหน้าและเขาปกป้องเธอที่ด้านหลัง ในขณะนั้น Tian Xiaoting เพียงรู้สึกว่าเธอเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก

"แคร็ก" "แคร็ก" โจรมองโกเลียยิงจากด้านหลัง "หยุด หยุด อย่าวิ่ง!"

พวกเขาเพิกเฉยต่อพวกเขาเลย และวิ่งไปข้างหน้าอย่างสิ้นหวังโดยไม่หันกลับมามอง

“พวกเรามาจากหมู่บ้านเขียวมืด ! หากคุณกล้าก็มาหาพวกเราในหมู่บ้าน!” จาง เทียนเหอ ตะโกนเสียงดัง

เทียน เสี่ยวถิง เข้าใจว่าเขากลัวว่าโจรเหล่านี้จะสร้างปัญหาให้กับ เทียนเจียจาย และ หมู่บ้านเขียวมืด ไม่ใช่ทุกคนที่จะกล้ายุ่งกับมัน