เพื่อนรักต่างสายพันธุ์

เจ้าข้าวนอกนาเพื่อนรัก

ก่อนอื่นผมต้องขอแนะนำให้เพื่อนๆรู้จักก่อนน่ะครับ เพราะเพื่อนๆคนไหนที่ได้เข้ามาอ่านอาจจะสงสัยว่า เจ้าข้าวนอกนานี้คือใครหรือเป็นอะไรยังไง ครับผมเจ้าข้าวนอกนาที่ผมกล่าวถึงมันคือ ไก่ ครับ และต่อจากนี้ผมก็จะเล่าถึงเรื่องราวความรักความผูกพันของผมกับเจ้าข้าวนอกนาให้เพื่อนๆฟังน่ะครับ

ก็ถ้าเพื่อนๆคนไหนเคยได้เข้าไปอ่านหรือได้เข้าไปดูกระทู้ของผมก่อนหน้า ก็จะพอรู้บ้างแล้วว่าผมเป็นเด็กต่างจังหวัด ครับผมเรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า ในตอนที่ผมเรียนอยู่ราวๆม.1ผมเป็นคนที่ชอบไก่ชนมาก และใกล้ๆบ้านของผม จะมีอาคนหนึ่ง แก่ชื่ออาแหล่ แก่เป็นคนเลี้ยงไก่ชน ตอนเด็กๆผมก็จะไปเล่นกับแก่อยู่บ่อยๆ อาแหล่แก่รู้ว่าผมชอบไก่ชน แกจึงให้ลูกไก่ผมมาเลี้ยงตัวหนึ่ง เป็นไก่ตัวผู้  ซึ้งสมัยก่อนคนต่างจังหวัดจะเลี้ยงไก่ใว้เกือบทุกบ้าน แต่ส่วนมากจะเป็นไก่บ้านที่เลี้ยงใว้เพื่อเป็นอาหาร

ซึ่งบ้านผมก็เช่นกัน พ่อกับแม่มีไก่เลี้ยงใว้ประมาณหนึ่งแต่ก็ไม่มากเท่าไหร่ครับ พอผมเอาไก่ที่อาแหล่ให้มาเลี้ยงที่บ้าน เนื่องจากว่ามันยังเล็กแน่นอนครับ ตอนพ่อหวานข้าวให้อาหาร ไก่ของผมก็มักจะโดนเจ้าถิ่นเขาไล่จิกจนต้องวิ่งหนี้กระเจิดเจิงทุกครั้ง ดูเหมือนว่าเจ้าถิ่นจะไม่ให้ความตอนรับมันสักเท่าไหร่  เป็นแบบนี้อยู่ทุกวัน  เป็นแบบนี้พ่อผมเลยตั้งชื่อให้ไก่ของผมว่า เจ้าข้าวนอกนา (ซึ่งเพื่อนๆก็พอจะรู้ความหมายกันบ้างอยู่น่ะครับ) พอผมเห็นเจ้าข้าวนอกนามันไม่ค่อยได้กินอาหาร บวกกับผมอยากให้มันเชื่อง ผมก็เลยเอาข้าวใส่มือแล้วยื่นให้มันจิกกินอยู่บ่อยๆ จนมันชินและไม่กลัวผม พอเวลาผ่านไปประมาณ 7-8 เดือน

เจ้าข้าวนอกนาของผมมันก็เริ่มโตเป็นหนุ่ม เป็นไก่ตัวไม่ใหญ่มากครับ น้ำหนักประมาณ สองโลสี่ สองโลห้า เป็นไก่ทรงสวยครับ สีเขียวประดู ที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ้าข้าวนอกนาคือแข้งจะเป็นเกร็ดพันลำ (ถ้าเป็นนักเลี้ยงไก่เขาจะรู้จักกันดี )

ผมกับเจ้าข้าวนอกนาจะใช้คำว่าสนิทกันมากเลยก็ว่าได้ครับ อาจจะเป็นเพราะว่าเจ้าข้าวนอกนา เป็นไก่ชนตัวแรกของผม ผมจึงรักและดูแลมันเป็นพิเศษ ทุกๆเย็นหลังเลิกเรียน พอมาถึงบ้านผมจะร้องเรียกหา ซึ้งมันก็จำเสียงผมได้ ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหน เมื่อได้ยินเสียงของผมเจ้าข้าวนอกนามันก็จะตีปีก และวิ่งขานรับมาหาผม😊 จะเป็นแบบนี้ทุกๆวัน ผมจะชอบจับหน้าอันแดงๆของมันมาถูกับแก้มของผม...มีช่วงหนึ่งที่อาแหล่แกมาเห็นและเคยถามซื้อเจ้าข้าวนอกนาคืนในราคา300-400ในสมัยนั้นก็ถือว่าเป็นเงินที่เยอะพอสมควรสำหรับเด็กอย่าผม แต่ผมก็ไม่ขาย...😊

😢😢😢และแล้ววันที่ผมไม่คาดคิดมันก็เกิดขึ้น วันนั้นผมเลิกเรียนมา  ก็ได้ร้องเรียกเจ้าข้าวนอกนาตามปกติเหมือนเคย แต่วันนี้กลับไม่มีเสียงตอบรับจากมัน ผมร้องเรียกอยู่สักพัก และเริ่มใจคอไม่ดี เลยไปตามหาแม่และถามแม่ว่าเห็นไก่ผมไหม พอผมได้ฟังคำตอบ ผมก็ถึงกับกลั้นน้ำตาใว้ไม่อยู่ แม่บอกกับผมว่า ได้ขายเจ้าข้าวนอกนาให้กับคนในวงเหล้าแล้ว😢

ผมจึงถามแม่ว่าเขากินกันที่ไหน แล้วก็รีบวิ่งไปเผื่อว่าจะยังพอทันเวลา แต่พอผมวิ่งไปถึง ได้เห็นภาพเจ้าข้าวนอกนาแล้ว ในตอนนั้นผมเสียใจ และน้อยใจมาก ผมมาไม่ทันเวลา ผมได้เสียเพื่อนที่ผมรักมากไปเสียแล้ว ผมร้องไห้เดินกลับบ้าน และได้นั่งร้องไห้อยู่พักใหญ่ แม่เห็นผมเป็นแบบนี้แม่แก่ก็คงส่งสาร จึงเอาเงินที่ขายเจ้าข้าวนอกนาให้ผมทั้งหมด จำนวน160บ. 

จากวันนั้นมาผมก็ได้แต่คิดถึงและไม่เคยลืมเจ้าข้าวนอกนาเพื่อนในวัยเด็กของผมเลย

         ความรักความผูกพัน มันสามารถเกิดขึ้นได้ ไม่เฉพาะเจาะจงกับแค่คนกับคน เพราะยังมีความผูกพันอีกหลายรูปแบบ ซึ่งความรู้สึกความผูกพันเหล่านี้มันจะออกมาจากข้างใน ไม่มีขอบเขตไม่แบ่งแยกเผ่าพันธุ์เหมือนดั่งเช่นผมกับเจ้าข้าวนอกนา

......ขอบคุณครับ