คิดผิด ชีวิตพัง คิดว่าเริ่มต้นกับคนใหม่แล้วจะดีสุดท้ายทุกข์ใจมากกว่าเดิม

       สมัยวัยเรียนมหาวิทยาลัย รู้จักกับเพื่อนคนหนึ่ง เป็นสาวผิวเข้ม ตาโต ผมยาวและตัวเล็ก เธอสดใสน่ารักแต่ไม่มีแฟนเป็นคนไทยเลย ดังนั้นเธอจึงเลือกที่จะคบกับฝรั่ง เท่าที่รู้ว่าเขาเป็นฝรั่งหน้าตาดีมากและวางแผนจะแต่งงานด้วยเมื่อเรียนจบมหาวัย ทั้งสองคนคบกันได้สองปี แฟนฝรั่งรักเธอมากจึงเอ่ยถามเรื่องการแต่งงานกับเธอและอยากพบกับครอบครัวของฝ่ายหญิง

       ทั้งฝ่ายชายและฝ่ายหญิงตกลงกันได้ด้วยดี และพร้อมแต่งงานทันทีที่ฝ่ายชายพร้อม ทั้งสอบครอบครัวจึงวางแผนการแต่งงานในอีกสามเดือนข้างหน้า เพื่อจัดงานแต่งเล็กๆ แต่ไม่คาดฝันช่วงหนึ่งเดื่อนก่อนการแต่งงาน ฝ่ายชายส่งข้อความมาบอกเลิกกับว่าที่เจ้าสาวอย่างไม่มีเยื่อใย ว่าเขาหมดรักเธอแล้ว และไม่อยากมีลูกตอนอายุยังน้อย (ฝ่ายชายอายุมากกว่าฝ่ายหญิง 10ปี) ความกลัวเรื่องการเลีั้ยงเด็กทำให้เขาทั้งสองต้องแยกจากกัน

       เพื่อนของฉันเสียใจมากเพราะรักเขาที่สุดและเป็นแฟนคนแรกที่กำลังจะแต่งงานกัน หลังจากที่ผิดหวังและเสียใจ เธอจึงใช้ชีวิตแบบไม่สนใจคนรอบข้าง ไม่สนคำคัดค้านแต่เลือกที่จะคบที่แก่กว่า 2-3 ของอายุเธอ เพราะคิดว่าคนแก่จะรักและทะนุถนอมเธอและเพื่อจะลืมความเจ็บปวดจากคนรักเก่า ผ่านไปไม่ถึงปี เธอจึงตัดสินใจแต่งกับคนแก่ ที่คิดว่ารักเธอและดูแลเธอดีกว่า

       แต่เมื่อเวลผ่านไปเพียงสามเดือนเธอแทบจะไม่ได้ออกจากบ้าน เพราะคนแก่ทั้งหึงและหวงเด็กสาวตอนนั้นมาก เงินทุกบาทเขาก็เก็บหมดไม่ให้ถือไว้เอง เด็กสาวทนแทบไม่ได้จึงวางแผนหนีออกจากบ้านเช่า ตอนที่สามีฝรั่งได้ออกไปว่ายน้ำ เธอมีเงินติดตัวอยู่แค่ 400 บาท ตั้งใจว่าจะหนีกลับไปบ้าน แต่พอคำนวนดูจำนวนเงินแล้วก็ไม่เพียงพอและถ้าเธอกลับไปตอนนี้ก็มีแต่จะโดนคนสมน้ำหน้า เธอจึงยอมกลับไปบ้านเช่าอีกรอบ

       สามีฝรั่งของเธอทำตัวโอ้อวดเรื่องฐานะของตัวเองอยู่เสมอต่อหน้าเพื่อนของเขา อวดรวย กินอาหารดีๆ เพื่อนผู้หญิงทนอยู่อย่างยากลำบาก เงินไม่มีใช้ หางานได้ก็ไม่ได้ไปทำเพราะสามีไม่อนุญาต เขาให้เงินเธอใชแค่เศษเหรียญในกระเป๋าที่เหลือของแต่ละวัน ทุกๆ  เธอจึงสะสมเงินเล็กน้อยเหล่านั้นเพื่อซื้อรองเท้าใหม่ และเสื้อผ้าราคาถูกมาสวม โทรศัพท์ก็โทรได้แค่กลับบ้าน และคุยกับเพื่อนอย่างฉันได้แค่ไม่กี่นาทีเพื่อระบายความทุกข์ให้ฟัง

       ชีวิตแต่ละวันต้องใช้เศษเหรียญเพื่อซื้อของใช้เอง แต่ให้เงินคนที่รู้จักกันทำงานบ้านให้แค่ครั้งสองครั้ง ก็ควักเงินให้ตั้งหลายพัน บางทีก็เกือบหมื่น ทำตัวเป็นฝรั่งใจดี ใจปั้ม สองสามปีหลังเธอทนทุกข์จนเกินจะทน ใบหน้าอมทุกข์ผ่ายผอมจนแทบจำไม่ได้

       แต่หลังจากนั้นเมื่อเข้าสู่ปีที่สี่ของการแต่งงาน ไม่รู้ว่าจเรียกโชคดีหรือโชคร้าย สามีฝรั่งก็ป่วยกระทันหันด้วยโรคปอดติดเชื้อและเสียชีวิตลงภายในข้ามคืน แม้เธอจะรู้สึกโศกเศร้า แต่ก็รู้สึกโล่งใจที่ไม่ต้องอดทนต่อไปอีกแล้ว ในเมื่อสามีตายเธอจึงได้กลับบ้านอย่างสบายใจ แต่ที่โชคร้ายกว่าคือเธอไม่มีสมบัติติดตัวแม้แต่สักชิ้นเดียว เงินสักบาทก็ไม่มีติดตัว สุดท้ายพอได้คุยกับทางครอบครัวของสามีที่ตายไปก็ค้นพบว่า เขายังไม่เคยอย่าขาดกับภรรยาเก่า เพียงแค่แยกกันอยู่ เธอจึงตัดสินใจเลิกติดต่อกับทางครอบครัวสามีเก่าเด็ดขาด แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่.

       #เรื่องเล่า จากสิ่งที่ฟังมาอาจไม่ละเอียดนัก แต่เป็นอุทาหรณ์ ให้ทุกคนได้ตั้งสติก่อนจะตัดสินใจทำอะไรจะได้ไม่เสียใจภายหลัง