นิทานสิงโตกับกระต่าย

บ่ายวันหนึ่งสิงโตกำลังไล่ล่ากระต่ายป่าอยู่  ในที่สุดกระต่ายป่าตัวนั้นก็วิ่งหนีไม่พ้นเงื้อมมือของมัน และด้วยความตกใจ กระต่ายป่าจึงสลบไป  สิงโตกำลังจะกินกระต่ายก็เหลือบไปเห็นกวางตัวหนึ่งกินหญ้าอยู่ใกล้ๆ มันจึงวางกระต่ายลง แล้ววิ่งไปไล่กวดกวางแทน  เมื่อกวางได้ยินเสียงฝีเท้าของสิงโต มันก็รีบวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต  สิงโตก็วิ่งตามไป แต่มันก็ไม่สามารถวิ่งตามกวางทัน มันจึงกลับมายังที่ที่มันทิ้งกระต่ายป่าไว้  แต่กระต่ายก็ไม่ได้อยู่ที่นั่นอีกต่อไปแล้ว มันจึงนึกโกรธ และโทษตัวเอง แล้วคิดว่า ตัวมันนี่โง่จริงๆ มีเหยื่ออันโอชะอยู่ในมือ แต่กลับปล่อยมันหลุดมือไปจนได้ เพียงเพราะหวังจะได้เหยื่อที่ใหญ่กว่าเดิม แต่สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรเลย

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า  นกตัวเดียวในมือ ดีกว่านกสองตัวในพุ่มไม้