ผีอำ

เรื่องเกิดขึ้นเมื่อ10ปีก่อน ช่วงนั้นทำงานอยู่ กทม. เช่าอพาตเม้นท์แห่งหนึ่งซอยสุขุมวิท พระโขนง หอพักมีทั้งหมด5ชั้น ฉันอยู่ชั้นที่4 ห้อง410 อยู่กับเพื่อนสาว2คน แต่เพื่อนมีแฟนไม่ค่อยได้มานอนเท่าไหร่ เหมือนฉันอยู่คนเดียวนั่นแหละ เวลาฉันนอนหลับชอบฝันปีระมาณว่ามาอำ กระดิกตัวไม่ได้เลย อยู่มาสักอาทิตย์ประมาณนี้ ฉันฝันว่ามีผู้ชายตัวใหญ่มากเอาขวาญมาฟันประตูห้องของฉัน จนพังหมด ฉันห้ามเขาไม่ให้เขาเข้ามาในห้อง ร้องห้ามเท่าไหร่เขาก็ไม่ฟัง พยายามจะพังประตูเข้ามา ฉันร้องจนสุดเสียง แต่เสียงไม่มีเลย ฉันพยายามจะลุกก็ลุกไม่ขึ้น มันเหมือนฉันรู้ว่าฉันนอนอยู่แล้วพยายามจะห้ามไม่ให้เขาเข้ามา ตะโกนจนเจ็บคอก็ไม่มีเสียง จนโมโหตัวเองทำไมห้ามเขาไม่ได้ เลยพยายามดิ้นจนตื่นขึ้นมา เจ็บคอ เหนื่อย หอบ เหงื่อไหล เหมือนกำลังทำอะไรสักอย่าง ทั้งๆที่นอนอยู่เฉยๆก็เหนื่อย มันน่ากลัวมาก นี่ครั้งแรกที่เริ่มเป็นความฝันที่ลืมไม่ลง มีคนรั้งที่2นี่ อันนี้หลอนมากๆ กลับมาจากที่ทำงานก็ดึกแล้วเกือบ4ทุ่มถึงห้อง อาบน้ำแล้วก็ล้มตัวลงนอนทันทีเพราะความเหนื่อยล้าจนหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ แล้วฝันว่ามีผู้หญิงมาทางประตูระเบียงหลังหลังค่อยเดินเข้ามาช้าๆ ผู้หญิงคนนั้นผมยาวค่ะ ทำตัวตรงเดินช้าๆเข้ามาทางด้านหลังของฉันๆนอนตะแคง เดินมาถึงเตียงนอนเขาค่อยๆโน้มตัวลงมาหาค่ะ บึ้ย นากลัวมาก แล้วเขาก็ค่อยๆเอือมมือ2ข้างมาบีบที่ท้องของฉันอย่างแรง ฉันสั่นมากและก็ร้องบอกเขาหยุดเดี๋ยวนี้นะ อย่าบีบฉันเจ็บ เขาก็ไม่ฟังบีบท้องฉันแรงขึ้นอีก พลางหัวเราะชอบใจไปด้วย ฉันกลัวแต่ฉันก็ดิ้นสู้นะค่ะ แต่ไม่มีแรงมือขยับไม่ได้ ตัวผลิกกลับมาก็ไม่ได้ ฉันได้แต่บอกเขาว่าอยุดเดี๋ยวนี้นะเขาก็ไม่ฟัง น่าตาเขาน่ากลัวมากเลยตอนนั้น ตาแดงๆ ผมยาว หน้ามีแผลเต็มเลย ฉันตกใจในสิ่งที่เห็นตรงหน้านั้น ฉันเป็นคนที่กลัวผีอยู่แล้วก็ตกใจถึงกับต้องร้องไห้ออกมาจนฉันตื่นขึ้นมาจากพวังนั้นจนต้องเปิดไฟทุกดวงที่มีในห้อง ร้องไห้และตกใจในสิ่งที่ฝันนั้นเหมือนจริงมาก โทรหาแม่กลางดึก เล่าความฝันให้ฟัง แม่บอกว่าไปทำบุญให้เขานะ อาจจะมาขอส่วนบุญ ถ้ามาขอแบบนี้อย่ามาดีกว่าน่ากลัวเกินไป ฉันลืมบอกไปก่อนหน้านี้เพื่อนที่อยู่ชั้น5 เขาบอกว่าเห็นผู้หญิงยืนอยู่ระเบียงห้องฉันด้วย ก็ไม่ได้คิดอะไร คิดว่าเขาอำเล่นมากกว่า พอเรื่องนี้ผ่านไปไม่กี่วันฉันเอาเพื่อนมานอนด้วยเพราะกลัว พอมาวันแรกโดนผีอำเขาบอกแบบนี้นะ น่ากลัวนะห้องนี้ มีผีหรือเปล่าเนี้ยเพื่อนพูดขึ้น ใครมานอนเป็นเพื่อนฉันโดนทุกคนเลย อยู่ได้ไม่ถึงเดือนฉันตัดสินใจย้ายออก ในขณะที่ฉันเก็บของในตู้นั้นได้เห็นตลับยาเหมือนตลับทั่ใส่ขี้ผึ้งแต่มีเศษใบไม้ หญ้าและกิ่งไม้เล็กๆปะปนกันไป ฉันโยนตลับนั้นลงถังขยะไปโดยที่ไม่ได้คิดอะไรในตอนนั้น ฉันย้ายออกมาแล้วนึกขึ้นได้ว่ามันน่าจะมีอะไรในนั้นแน่ๆ เรื่องนี้ก็พิสูจน์ไม่ได้ค่ะ แล้วแต่ความเชื่อของแต่ละบุคคล