ความรักของแม่

ฉันอยากจะเล่าเรื่องนี้มากมันทำให้นึกถึงแม่ที่เราลำบากด้วยกัน ฉันเรียนจบม.3อยากจะเรียนต่อม.ปลาย แม่ไม่มีเงิน แต่ค่ำวันหนึ่งแม่พาฉันเดินไปหยิบยืมเงินของใครสักคนในหมู่บ้านฉันจำไม่ได้แล้วตอนนี้ เขาไม่ให้เงินแม่ฉันยืมเขาคงกลัวว่าจะไม่คืนเงินเขา คงเห็นว่าเราจน แม่คอตกแล้วเดินออกมาจากบ้านหลังนั้นพลันพูดว่า"ไปกันเถอะลูก" จึงถามแม่กลับไปพลางเดินหันหลังกลับบ้านว่า"แม่เขาให้เรายืมเงินไหม"แม่มองมาที่ฉันแล้วส่ายหน้าไปมา เมื่อเห็นสีหน้าแม่จึงบอกกลับไปว่า"ไม่เป็นไรหรอกแม่เอาแค่ค่ารถไปสอบอย่างอื่นก็ประหยัดๆเอาก็ได้ ฉันอยากให้แม่สบายใจ แม่ก็พยักหน้าตอบรับ เดินมาถึงบ้านฉันก็นั่งเศร้าคนเดียวไม่อยากให้แม่รู้ สงสารแม่มากแต่ก็อยากเรียนมากเช่นกัน จึงทำได้เท่าที่เราพอจะมี พอไปสอบเข้าเรียนต่อ ฉันได้เรียนแล้ว แต่ยังมีเรื่องค่าเทอมอีกคิดหนักอยู่พอสมควร ชุดนักเรียนก็ซื้อมือ2เอา ใส่ไปก่อนใช้ความอดทนมากเลยตอนนั้น คิดอยู่เหมือนกันว่าทำไมถึงลำบากขนาดนี้นะ ถ้ามีพ่อเราคงไม่เร่ร่อนไปโน้นที่นี่ที จนสุดท้ายไม่เหลืออะไรเลยบางครั้งเป็นเด็กวัยรุ่นก็อยากได้อะไรบ้างแต่ก็ไม่เคย ส่วนน้อยที่จะได้ของที่ต้องการ แม่ก็รักฉันอยากให้ลูกได้เรียนสูงๆ แต่ก็ยังอยากให้ลูกได้ดี ความรักของแม่ที่มีต่อลูกสินะ ฉันคิดแบบนั้น