รสรักจากจานหนึ่งสู่หัวใจอีกดวง

โดย : อักษราลัย

อาหารการกินของแต่ละบ้าน คือความรักจากแม่ถ่ายทอดสู่ลูก ฉันเชื่อเช่นนั้น แต่ละมื้อ แต่ละจาน ล้วนเจือความรักจากใจส่งผ่านมาในรสอาหาร

แม่ทำอาหารอร่อยแบบที่ฉันได้รับถ่ายทอดมาน้อยมาก คิดถึงรสมือแม่คราใด ก็จารจำความรักที่ถวิลหาได้ครานั้น

ฉันผู้ซึ่งอยากรู้สักครั้งว่า "อ้อมกอดแม่นั้นอุ่นเพียงใด" จำไม่ได้เลยว่านอกจากจูงมือข้ามถนนแล้ว เรามีอ้อมกอดให้กันหรือไม่ แต่หลายสิ่งหลายอย่างเป็นการกระทำที่มากกว่า "รัก" เท่าที่แม่คนหนึ่งพึงจะทำให้

บ้านเรามีอาหารเฉพาะสำหรับลูกหลายเมนู ไข่ดาวราดน้ำปลา-น้ำตาล ต้มฟักไก่แบบน้ำดำ ปลาทูต้มน้ำตาล (ที่แม่มักทำทีละหม้อใหญ่) และเมนูที่ฉันชื่นชอบอีกจานคือ หมูสับนึ่งซีอิ้วปลาเค็ม

แม่จะหมักหมูด้วยซอสฝาเขียวและซีอิ้วดำนิดหน่อย ตรงกลางทำเป็นช่องสำหรับวางปลาอินทรีเค็มหนึ่งชิ้น นำไปนึ่งในลังถึงที่ต้มน้ำรอไว้แล้ว ง่าย ๆ แค่นี้แต่อร่อย แม่ทำบ่อย แต่ทุกคนก็กินกันอย่างเอร็ดอร่อยทุกคราไป โดยไม่มีใครบ่นเบื่อสักคน

จนวันที่เติบโตแยกย้ายกันไปมีครอบครัวของตัวเอง เมนูเหล่านี้ถูกฉันนำไปทำบ้าง แปลกที่ไม่อร่อยเหมือนที่แม่ทำ แม้ว่าคนอื่นจะว่าอร่อย แต่ฉันว่ามักจะขาดความพอดีแบบที่ตักเข้าปากแล้วจะหลับตาพริ้มร้อง "อือม์" แบบ รสมือแม่ ที่ทำอะไรก็อร่อยไปซะหมด

ความพอดีจากการกะส่วนผสมและเครื่องปรุงไม่ต่างจากการเสกคาถาของแม่ และฉันว่านั่นคือการมอบความรักให้ลูกในแบบของแม่ โดยไม่จำเป็นต้องกอดกันเลยแม้สักนิด ...

แน่นอนว่าทุกครั้งที่คิดถึงเมนูพิเศษเหล่านี้ครั้งใด หัวใจของฉันมักกระตุกคิดถึงคนบนฟากฟ้าทุกคราไป...

ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต