ชีวิตวันวันของ Jame Evening ตอนที่ 31 (ทำไมคำว่าบ้านของเเต่ล่ะคนไม่เหมือนกัน?)

สวัสดีวันพุธที่ 9 สิงหาคม 2566 เวลา 14.50 น รอบนี้จะมาพูดถึงเกี่ยวกับเรื่องคำว่าบ้านของแต่ละคนไม่เหมือนกันนะครับหลังจากที่เราได้ดูหนังไปหลายเรื่องอยู่นะครับเกี่ยวกับเรื่องพวก Love Comedy นะครับหรือว่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของแต่ละตัวละครก็ตามนะครับไม่ว่าจะเป็นพวกแนวสืบสวนสอบสวนอะไรเงี้ยครับหรือเรื่องหนังดราม่าอะไรเนี่ยครับ

ก็มีเรื่องพวกนี้เข้ามาเกี่ยวข้องอยู่ตลอดนะครับพวกความสัมพันธ์นะครับก็แล้วมันเกี่ยวยังไงว่าบ้านของแต่ละคนเนี่ยมันไม่เหมือนกันนะครับต้องนิยามก่อนว่าในนิยามของผมนะครับคำว่าบ้านเนี่ยมันคือการที่เป็นสถานที่ที่นึงนะครับที่ทำให้เราเนี่ยได้มีหลบนอนพักอาศัยนะครับพักผ่อนให้ร่างกายเรากลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม

หลบฝนในเวลาที่ฝนตกหลบแดดในเวลาที่แดดออกนะครับก็ให้เราได้อยู่อย่างสะดวกสบายนะครับในบ้านหลังๆนึงนะครับก็คือเหมือนกับว่ามีที่กินที่นอนนั่นแหละครับแต่ทีนี้ในเรื่องของทางด้านความแนวคิดนะครับจากการที่เราดูบ้านในหนังนะครับหรือว่าคำว่าบ้านของในหนังเนี่ยครับหรือในละครเนี่ยแต่ละที่เนี่ยมันให้คำว่าบ้านไม่เหมือนกันครับ

ผมก็เลยเลือกสงสัยว่าคำว่าบ้านจริงๆแล้วอ่ะมันไม่ใช่แค่คำว่าสถานที่อ่ะครับแต่มันหมายถึงความสัมพันธ์นั้นๆนะครับหรือตัวบุคคลนั้นๆหรือสภาพแวดล้อมนั้นๆนะครับคำว่าบ้านไม่ใช่สถานที่อีกต่อไปนะครับยกตัวอย่างเช่นถ้าหากว่าคำว่าบ้านเป็นหมายถึงเรื่องของความสัมพันธ์บ้านของเราก็คือความสัมพันธ์ที่มีความสัมพันธ์แบบทุกคนรักกันอยู่กันอย่างอบอุ่น

แบบนี้ครับก็เรียกว่าบ้านได้เหมือนกันหรือว่าถ้าจะเป็นเกี่ยวกับตัวบุคคลนั้นๆการที่เรากลับมาแล้วเราได้เจอคนๆนี้นะครับเรารู้สึกว่าเรามีความสุขจังเลยเรารู้สึกสบายใจรู้สึกที่จะเล่าเรื่องอะไรต่างๆให้กับคนๆนี้ฟังได้ตลอดเลยนะครับก็อันนี้เหมือนกับว่าเป็นบ้านของเราเอง 1 หลังแต่ว่ามันยังมีอีกเรื่องนึงก็คือเรื่องของสภาพแวดล้อมนะครับสภาพแวดล้อมเนี่ย

ผมอยากจะโยงไปถึงเรื่องของคำว่า save Zone ด้วยในสมัยนี้ชอบพูดกันนะครับก็คือบ้านไม่ใช่เซฟโซนอีกต่อไปทำไมบ้านถึงไม่ใช่เซฟโซนอีกต่อไปล่ะเพราะว่าคนเหล่านี้นะครับเขาได้นิยามคำว่าบ้านนะครับไม่ใช่สถานที่ต่อไปแล้วแต่บ้านคือสถานที่ที่ทำให้เราสบายใจเริ่มจะงงๆนะครับว่าสรุปว่าบ้านใช่สถานที่หรือไม่ใช่สถานที่กันแน่บ้านคือสถานที่ที่ทำให้เราสบายใจนะครับ

คำว่าสถานที่เนี่ยอาจจะเป็นรูปลักษณ์ภายนอกที่เราเห็นอยู่ประจำแบบว่ามีประตูมีบ้านมีห้องมีเตียงมีตู้มีห้องน้ำมีห้องครัวมีห้องนั่งเล่นอะไรก็แล้วแต่ครับแต่ว่าคำว่าบ้านของพวกเราในที่นี้ครับของเด็กสมัยใหม่นะครับก็คือเขากำลังพูดถึงบ้านที่ทำให้เขาอยู่อย่างสบายใจบ้านที่ทำให้จิตใจของเขารู้สึกปลอดโปร่งเวลาที่เราได้อยู่ในบ้านหลังนี้ครับ

เพราะฉะนั้นคำว่าบ้านจึงดูเหมือนจะเป็นสถานที่แต่ว่าไม่ใช่สถานที่แต่เป็นสภาพแวดล้อมที่คนๆนั้นอยากได้ซะมากกว่านะครับแต่สำหรับเด็กสมัยนี้นะครับแล้วสภาพแวดล้อมแบบนี้บ้านแบบนี้เราสามารถสร้างมันขึ้นมาได้ไหมหรือว่าเราต้องไปอยู่กับบ้านหลังอื่นตลอดเวลาเลยถามว่าบ้านเราสามารถสร้างได้ไหมก็สร้างได้ครับ

ก็เหมือนบ้านทั่วๆไปที่เราสร้างขึ้นมาโดยการใช้ดินปูนทรายไม้ใช้เฟอร์นิเจอร์เข้ามาตกแต่งมีการสร้างห้องน้ำมีการสร้างห้องนอนสร้างห้องนั่งเล่นนะครับ ก็เหมือนกันเลยครับบ้านในจิตใจของเรานะครับก็สามารถสร้างได้เหมือนกันโดยการที่เราให้ความรักให้เวลาให้ความสัมพันธ์กับบ้านที่เรารักนี้นะครับค่อยๆปลูกบ้านหลังนี้นะครับให้มันเติบโตให้มันทำให้เรามีความสุขใจครับ

มีความโล่งใจทุกครั้งเวลาที่เราได้อยู่บ้านหลังนี้ครับอันนี้มันเป็นเรื่องที่สำคัญนะครับเพราะว่าการสร้างบ้านของแต่ละคนนะครับบางทีเขามอบผลลัพธ์ว่าบ้านเนี่ยโอเคฉันอยู่อย่างสบายใจได้แน่นอนแต่ว่าการสร้างของเขาอ่ะครับก่อนที่จะไปถึงผลลัพธ์ที่เราจะได้บ้านที่เราอยากได้แต่เราดันไปสร้างบ้านในแบบที่เราไม่ได้อยากได้จริงๆครับเราอยากได้บ้านที่เราอยู่อย่างสบายใจหรูหรามีความสุข

แต่เราทำไมสร้างบ้านที่ต้องใช้ความเหน็ดเหนื่อยยากลำบากความรู้สึกที่แบบไม่ดีอยู่ตลอดเวลาในการสร้างบ้านหลังนี้ขึ้นมาหรือการสร้างสภาพแวดล้อมแบบนี้ขึ้นมาผมก็มองว่าบ้านหลังนี้มันใช่บ้านที่ทำให้เราอยู่สบายใจจริงๆหรอในทางกลับกันนะครับบ้านหลังนี้มันทำให้เราอึดอัดใจอีกซะด้วยซ้ำซะมากกว่ามันทำให้เราไม่มีความสุขครับทุกๆครั้งที่เรากลับบ้านมาเราต้องรู้สึกมีความสุขสิเราต้องรู้สึกที่แบบว่าโอ้บ้านหลังนี้ดีจังเลยบ้านหลังนี้ปลอดภัยจากรู้สึกดีจังเลยที่ได้อยู่บ้านหลังนี้นะครับก็อยากให้ทุกคนนะครับลองไปคิดทบทวนกันดูนะครับว่าบ้านของเราคือแบบไหนนะครับแล้วเราจะสร้างบ้านแบบนี้ได้ยังไงสร้างแล้วมีผลดีกับเราไหมถ้าสร้างแล้วไม่มีผลดีลองเปลี่ยนตัวใหม่นะครับว่าบ้านแบบไหนที่เหมาะสมกับเราไม่มีบ้านที่ดีที่สุดครับมีแต่บ้านที่เหมาะสมที่สุดนะครับก็ยังไงฝากไว้เจอกันนะครับตอนที่ 32 นะครับขอบคุณครับ