แลัวแต่จะคิดชีวิตคนระแบบ

 ทำไมคนเราถึงนอกใจ ? 

 

สำหรับเรา..

ก็เพราะคำว่าไม่รู้จักพอ 

เห็นแก่ตัว จนไม่คิดถึงใจอีกคน

 

แรกๆก็คงจะตื่นเต้นกับอะไรใหม่ๆ 

ที่คิดว่าน่าสนใจกว่าของเดิมๆ ที่เคยชิน

มีอะไรให้ค้นหา น่าสนใจ ท้าทาย รู้สึกดี 

สนุกกับการแอบทำอะไร แล้วไม่โดนจับได้

 

คิดว่าคงไม่เป็นไรหรอก

คิดว่าคงจะสนุกแค่แปบเดียว คิดว่าเดี๋ยวก็เลิก 

แต่ก็ปล่อยให้ตัวเองอินกับความสัมพันธ์นั้นไปเรื่อยๆ 

 

จนวันนึง ทุกอย่างที่เคยปิดไว้ มันก็โดนเปิด 

 

อย่าลืมสิว่า...

ความลับไม่มีในโลก 

 

อยู่ที่ว่ามันจะรู้ช้าหรือรู้เร็ว

 

คุ้มหรอ ? 

กับสิ่งเดิมๆดีๆ มีที่อยู่แล้ว 

ต้องมาพังกับความรู้สึกชั่ววูบ 

ความตื่นเต้น เร้าใจ แค่ชั่วคราว 

 

บางคนอาจจะให้โอกาส 

แต่ความเชื่อใจที่มันพังไปแล้ว 

มันเอากลับมาไม่ได้หรอก 

ชีวิตคู่ที่ต้องอยู่กับความระแวง

ว่าคนของเราจะทำผิดอีกเมื่อไหร่ 

 

มันมีความสุขหรอ ? 

เราว่ามันไม่คุ้มเลย ที่จะเอาไปแลก

ใช่ มันอาจจะดูน่าเบื่อกับสิ่งเดิมๆที่เจอ

ความหัวใจเต้นแรงก็คงอาจจะลดน้อยลง

 

แต่ของแบบนี้มันเติมให้กันได้

ถ้าพยายามเติมให้กันและกันอยู่เรื่อยๆ

ลดลงยังไง มันก็มีเพิ่มเติมมาได้อยู่ตลอด

 

สิ่งเดิมๆที่อาจจะรู้สึกเคยชิน

ไม่ค่อยเร้าใจ ไม่ค่อยหวือหวา

อาจจะเป็นสิ่งเดิมๆที่อยู่ข้างเรามาตลอด

ไม่ว่าจะทุกข์ หรือสุข ผ่านทุกช่วงเวลามากับเรา

จะกี่ปัญหา จะกี่เรื่องราว เค้าก็ไม่เคยทิ้งเราไปไหน

ดูแลเราเท่าที่เค้าจะทำได้ ทำให้เราได้เกือบทุกอย่าง

 

แล้วสิ่งที่เค้าควรได้รับเป็นการตอบแทน

เป็นความรู้สึกเบื่อ เอือมระอา ของเดิมๆเก่าๆ

มันใช่หรอ ?

 

ถ้าคนรักของเรานอกใจ 

ก่อนจะไปโทษคนที่สามที่เข้ามา 

 

ไม่ว่าคนๆนั้นจะเดินเข้ามาเอง

หรือโดนดึงเข้ามา ก็ให้มองคนของตัวเองก่อน 

ถ้าคนของเราหนักแน่นพอ ก็คงไม่หวั่นไหวกับใคร

 

และถ้าคนของเรารู้จักพอ 

ก็คงไม่ดึงใครเข้ามาเช่นกัน

 

ของแบบนี้ทำฝ่ายเดียว

มันไม่มีทางทำสำเร็จหรอก 

ถ้าไม่ร่วมมือกันทั้งคนในและคนนอก

🖤