ชีวิตวันวันของ Jame Evening ตอนที่ 13 (ทำไมเราชอบมองว่าตัวเองไม่ดี?)

สวัสดีวันศุกร์ที่ 4 สิงหาคม 2566 เวลา 14:55 น ก็อยากจะมาพูดถึงเรื่องเกี่ยวกับ ทำไมคนเราชอบมองว่าตัวเองไม่ดีทั้งๆที่ตัวเรามีศักยภาพเยอะมากโดยเฉพาะยิ่งบางคนนะครับที่แบบว่าโหเรียนเก่งมากร่างกายก็แข็งแรงนะครับสามารถเรียนรู้ได้ไวปรับตัวเข้ากับคนอื่นได้ง่ายแต่ทำไมถึงยังมองว่าตัวเองเนี่ยไม่ดีนะครับคำว่าไม่ดีในที่นี้คือเหมือนกับว่ามองว่าตัวเองเนี่ย

ด้อยกว่าคนอื่นนะครับก็ผมก็เป็นคนนึงนะครับที่มองว่าตัวเองเนี่ยไม่ดีเหมือนกันเป็นเพราะว่าตัวผมเนี่ยมองว่าเราไม่ได้เก่งเราไม่ได้ฉลาดเราไม่ได้ขยันเราเป็นคนขี้เกียจเราไม่ได้มีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรงเหมือนกับพวกนักกีฬาเราไม่ได้รับการฝึกฝนอะไรแบบนั้นนะครับซึ่งผมไปถามตัวเองนะครับว่าแล้วทำไมเราถึงคิดว่าตัวเองไม่ดีได้ขนาดนี้คำตอบของผมนะครับอันนี้คือคำตอบส่วนตัวนะครับด้วยคำตอบส่วนตัวของผมเนี่ยก็คือ

เป็นเพราะว่าเราอ่ะครับเอาตัวเราเองอ่ะครับไปเปรียบเทียบกับสิ่งอื่นๆหรือกับสิ่งที่เราเคยเจอมาครับหรือไปเปรียบเทียบกับคนอื่นๆนะครับที่เขาเก่งกว่าเราฉลาดกว่าเราหรือว่ามีประสบการณ์มากกว่าเราอ่ะครับทำให้รู้สึกว่าตัวเราเองเนี่ยไม่ดีหรือว่าด้อยกว่าเขานะครับด้วยตัวผมเนี่ยจะเป็นคนที่ชอบคิดว่าเราเนี่ยยังไม่เก่งหรอกเรายังไม่ดีพอหรอกเป็นเพราะว่าเราชอบเปรียบเทียบตัวเองในอดีตกับคนอื่นด้วยนะครับอันนี้คือในส่วนตัวผมนะที่ผมเป็นเพราะว่า

ในอดีตผมก็ไม่ได้เป็นคนที่ดีเท่าไหร่ในเรื่องของงานของความรักแล้วก็เรื่องของการงานก็ด้วยเรื่องของการใช้ชีวิตก็ด้วยเรื่องของการดูแลสุขภาพกันด้วยเพราะว่าผมเป็นคนเปรียบเทียบนะครับเปรียบเทียบกับในอดีตอยู่บ่อยๆเลยว่าเฮ้ยเราดูแลความลับได้ไม่เต็มที่เราทำงานได้ไม่เต็มที่ทำที่ไหนก็อยู่ได้ไม่นานหรือว่าเรื่องของการใช้ชีวิตที่แบบตื่นเช้ามาก็เช่ามาเล่นเกมไม่ชอบแบบหาอะไรทำที่มันมีสาระอะไรแบบว่าได้พัฒนาตัวเองหรือว่าเราไม่ดูแลสุขภาพตัวเองเลยสักเท่าไหร่นะครับ

ก็วันๆก็นั่งอยู่หน้าจอคอมนั่งเล่นเกมนั่งอ่านหนังสือบ้างแค่เล็กน้อยนะครับแต่ไม่ใช่หนังสือที่มีความรู้อ่ะครับเป็นหนังสือการ์ตูนอะไรแบบนี้ที่ให้ความบันเทิงกับเราหรือการดูหนังที่ให้ความบันเทิงกับเรานะครับก็ไม่ใช่สิ่งที่มีประโยชน์สักเท่าไหร่ในความคิดของผมนะบางคนอาจจะมองว่าเออมันมีประโยชน์นะคือมันช่วยเรื่องของความสุขของเราก็อันนี้แล้วแต่ส่วนบุคคลแต่ในส่วนตัวผมผมคิดนะครับว่าการที่เรารู้สึกไม่ดีหรือการที่เรามองว่าตัวเองไม่ดีมัน

คือการเปรียบเทียบครับเปรียบเทียบเกินกว่าที่ตัวเองจะรับได้อ่ะครับสมมุติว่าเราเพิ่งมาทำงานได้ไม่ถึง 1 เดือนนะครับแต่เราไปเปรียบเทียบกับรุ่นพี่ครับที่ทำงานมาได้แล้วประมาณ 2 ปีแบบนี้ครับเราจะมองว่าตัวเองเฮ้ยทำไมเราถึงแบบทำไม่ได้แบบเขาเลยอะไรเงี้ยครับผมทั้งๆที่เราควรจะมองอีกมุมนึงว่าทำยังไงเราถึงควรจะเป็นได้แบบเขาแต่เรากลับนำไปมองว่าทำไมเราถึงทำไม่ได้แบบเขาเลยทั้งที่

เราเพิ่งทำงานมาได้แค่ 1 เดือนนะครับอันนี้คือส่วนตัวที่ชอบเป็นนะครับก็คือชอบเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นหรือเปรียบเทียบตัวเองกับสิ่งอื่นๆว่าทำไมเราถึงไม่ได้มีประโยชน์ได้กับสิ่งนั้นๆเลยอะไรแบบนี้ครับหรือแบบว่าเราเอาสิ่งนั้นมาแล้วทำไมเราถึงใช้ประโยชน์มันได้ไม่เต็มที่เลยในเมื่อแบบว่ามันมีประโยชน์ฟังก์ชันที่มากมาย

อย่างเช่นสมมุติว่าผมมี iPhone นะครับก็ตัวผมก็คงจะใช้ประโยชน์มันได้ไม่เต็มที่หรอกก็คงจะใช้แค่เล่น Facebook IG ดู YouTube ถ่ายรูปบ้างนิดหน่อยแต่ว่าตัวฟังก์ชันของ iPhone นะครับมันมีลูกเล่นที่เยอะมากกว่านั้นใช่ไหมครับถ้าใครที่ใช้ iPhone เองก็น่าจะรู้ดีนะครับมาถึงตรงนี้ครับผมก็อยากจะให้ทุกคนเนี่ยได้ลองถามตัวเองดูนะครับว่าเราเนี่ยมีการเปรียบเทียบตัวเองที่บ่อยไหมนะครับเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นที่บ่อยไหมถ้าเอาเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นที่บ่อยถ้างั้นเราลองเลิกเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นไหมลองเปรียบเทียบตัวเองในอดีตดูบ้างไหมนะครับลองเปลี่ยนมาเป็นแค่เปรียบเทียบตัวเองในอดีตแค่นั้นพอครับ

ยังไม่ต้องไปไกลถึงขนาดแบบว่าเลิกเปรียบเทียบได้เลยนะครับลองสโคปลงกลับมานิดนึงให้เหลือกลับมาแค่ว่าเปรียบเทียบตัวเองในอดีตก็พอก่อนนะครับยังไม่ต้องถึงข้ามไปอ่าเลิกเปรียบเทียบได้เลยก็อยากให้ทุกวันลองดูนะครับว่าถ้าเปรียบเทียบแค่ตัวเองแล้วรู้สึกเป็นยังไงบ้างถ้ารู้สึกดีนะครับอยากให้ลองไปอีกสเต็ปนึงใช้ได้ก็คือการที่เราเลิกเปรียบเทียบไปเลยนะครับไม่ว่าจะเป็นเปรียบเทียบกับตัวเองหรือเปรียบเทียบกับสิ่งอื่นนะครับหรือเปรียบเทียบกับคนคนอื่นนะครับให้เราลองเลิกเปรียบเทียบไปเลยจะช่วยให้ชีวิตเรามีความสุขมากขึ้นผมคิดว่าอย่างนั้นนะครับซึ่งโดยส่วนตัวผมก็พยายามอยู่ที่จะไม่เปรียบเทียบกับคนอื่นพยายามที่จะมองทุกอย่างให้เป็นแบบว่าอย่างที่มันเป็นไปอ่ะครับเลือกที่จะเปรียบเทียบกับมันนะครับก็ยังไงเดี๋ยวติดตามกันตอนต่อไปนะครับกับตอนที่ 14 ขอบคุณครับผม