เผลอหลับในวัด

ผมพักอยู่ที่วังน้อยแต่ที่ทำงานอยู่ที่บางปะอินซึ่งห่างกันประมาณ 30 กิโลเมตรต้องขับมอเตอร์ไซค์ไปกลับทุกวันที่ผ่านมาหลายปีก็ไม่มีเหตุการอะไรผิดปกติ จนวันที่ 29 กรกฎาคม 2566 ผมต้องไปเข้างานกะดึก ที่ทำงานผมมี 2 กะ คือกะเช้ากับกะดึก จนถึงตอนเช้า 06:30 เป็นเวลาเลิกงานออกกะผมขับรถตามเส้นทางลัดมาเรื่อยๆคือถนนเลียบคลองสี่ขวาเริ่มต้นที่วัดธรรมนาวา-ถนนโรจนะ อีก 1 กิโลเมตรจะถึงวัดห้วยจรเข้ อ.วังน้อย เกิดรู้สึกง่วงหนักมากขับต่อไปไม่ไหวจึงแวะเข้าไปในวัดตั้งใจจะงีบที่ศาลาพอให้หายง่วง นอนไปได้สักพักฝันว่ามีคนตัวใหญ่มากเข้ามานั่งฝั่งตรงข้ามศาลาแล้วปลุกบอกให้ตื่นๆตรงนี้อันตรายผมสดุ้งตื่นตั้งสติ หันไปเจอรูปปั้นท้าวเวสสุวรรณก็เลยเข้าไปกราบ แล้วเดินทางต่อให้ถึงที่พัก ผมมองไปทางศาลาที่เพิ่งลุกออกมาปรากฎว่ากลุ่มวัยรุ่นเข้าไปในศาลาสามคน คนนึงพูดขึ้นว่าเมื่อตะกี้กูยังเห็นมันนอนตรงนี้นะไม่ไปไหนซะแล้ว ถ่าไม่ได้ท้าวเวสสุวรรณมาเข้าฝันปลุกให้ตื่นผมคงโดนกลุ่มวัยรุ่นจี้หรือไม่ก็อาจโดนทำร้ายร่างกายได้ วันรุ่งขึ้น31 กรกฎาคม 2566 ผมเลยซื้อ 11ซึ่งเป็นทะเบียนรถ 30 บาท เลยได้โชคมานิดหน่อยครับ เผื่อผู้อ่านผ่านไปแถวนั้นแวะสักระนะครับท่านศักดิ์สิทธิ์จริงๆ