จะเป็นยังไงถ้าฉันหนีออกจากบ้าน

        การหนีออกจากบ้านเป็นอีกเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นกับใครหลาย ๆ คน แต่ ณ ที่นี้ เราจะพูดถึงการหนีออกจากบ้านที่ไม่ได้เอาอะไรออกมาด้วยเลย มีเพียงแค่ตัวเองและความรูสึกเท่านั้น

       ถ้าฉันทำแบบนี้สังคมจะว่ายังไงนะ?

       เล่าลัดมาถึงตอนที่เงินหมดไม่เหลือสักบาทแล้วต้องมาอาศัยอยู่นอกชานเมือง แต่ด้วยความที่ไม่อยากเป็นคนไร้บ้านที่ไม่มีที่ไป ฉันจึงตัดสินใจไปเป็นเด็กวัด หรือพูดให้เข้าใจง่าย ๆ ก็คือปอาศัยวัดอยู่นั่นแหละ แต่เนื่องจากแถวนั้นเป็นต่างจังหวัดและบ้านนอกหน่อย ๆ การมีเด็กวัดจึงเป็นเรื่องที่แปลก เพราะวัดแห่งนี้มีพระอยู่ไม่กี่รูป ย้ำว่ามีแค่พระ ไม่มีแม่ชี

       การเป็นเด็กวัดอยู่ที่นั่น แน่นอนว่าการที่จะมีรายได้เข้ามานั้นยากมาก นี่จึงคิดว่า จะหางานประจำทำ ได้วันละ 350 บาทก็ยังดี หลับ นอน สบู่ ค่าไฟ ใด ๆ ก็คืออยู่ที่นั่นเลย แต่จะแลกกับการช่วยงานทุกอย่างตลอดช่วงระยะเวลาอยู่ที่นั่น

       เมื่อมีเงินเก็บพอควรค่อยย้ายออกมาอยู๋คนเดียว

       เข้าสู่ชีวิตจริงที่พึ่งตัวเองจริง ๆ เงินเก็บจากเดือนที่แล้ว

       ***สมมติว่าที่ผ่านมาพึ่งวัดและของบริจาคอย่างเดียว เงินที่หามาได้จึงเก็บเป็นทุนไว้แบบ 100%

ทำงาน 1 วัน 350 บาท ทำงาน 25 วัน ต่อเดือน หนึ่งเดือนมีเงินเก็บ 8750 บาท/เดือน (ทำงานวันจันทร์-เสาร์ 08.00-17.00 น.)

       เอาละมาใช้ชีวิตกัน (บริบทแถว ๆ บ้านนอก)

       1. เช่าบ้าน เดือนละ 1500 บาท/เดือน มีห้องน้ำให้ แต่เป็นห้องเปล่า ไม่มีอะไรเลย

       2. ค่าน้ำ+ค่าไฟ ตีสัก 150 บาท/เดือน

       3. เครื่องนอนผ้าห่ม หมอน เสื้อผ้าของใช้ส่วนตัว เอามาจากวัด

       4. ค่าเดินทางไปทำงาน ค่าโดยสาร 1000 บาท/เดือน

       5. ค่าน้ำค่าข้าว กินสองมื้อพอ 80 บาทต่อวัน ตีเป็น 2400 บาท/เดือน

       6. วันคึก ๆ เข้าสังคม ซองผ้าป่า กินข้าวกับเพื่อน 500 บาทต่อเดือน

       7. เครื่องใช้ส่วนตัวที่จำเป็นต้องซื้อทุก ๆ เดือน ผงซักผ้า สบู่ ยาสระผม ตีสัก 500 บาท ประหยัดขั้นสุด

       8. ค่าอื่น ๆ ที่คาดไม่ถึงในแต่ละเดือน 2000 บาท

       9. สิ้นเดือน เหลือเงิน 700 บาท

ในหนึ่งปีฉันจะมีเงินเก็บ 8400 บาทต่อเดือน แล้วค่อยหาทางลงทุนต่อ

เชรดดดด ชีวิต เอาจริง ๆ นะ เหลือค่าอะไรอีกมั้ยที่นึกไม่ถึง เพื่อน ๆ คิดว่ายังไงบ้าง