เรื่องสั้นสอนใจ

หนูขโมยข้าวของคน
คนว่ามันเจ้าเล่ห์
มนุษย์ขโมยน้ำผึ้งของผึ้ง
กลับบอกว่ามันขยัน
งูไม่รู้ว่าตนมีพิษร้าย
คนก็ไม่รู้ว่าตนมีความผิด

สิ่งใดมีประโยชน์ต่อเรา ล้วนเรียกว่าดี
สิ่งใดไม่มีประโยชน์ต่อเรา ล้วนเรียกว่าเลว
เมื่อคุณเดินถนน รังเกียจรถ
เมื่อคุณขับรถ รังเกียจคนเดินถนน
เมื่อคุณทำงาน
รู้สึกว่าเจ้านายใช้อำนาจ งกเกิน
เมื่อคุณเป็นเจ้านาย
รู้สึกว่าคนงานไม่มีความรับผิดชอบ
ไม่มีประสิทธิภาพ
เมื่อคุณเป็นลูกค้า ก็ว่าพ่อค้ารุนแรง
เมื่อคุณเป็นพ่อค้า ก็รู้สึกว่าลูกค้าจู้จี้เกิน

ที่จริงแล้ว เราล้วนไม่ผิด
ที่ผิดคือ ที่ยืนเราต่างกัน !
ดังนั้นแล้ว ถูกกับผิดก็เป็นเพียงหัวข้อไม่จริงแท้
จุดยืนต่าง มุมมองปัญหาย่อมต่าง
ย่อมมีข้อสรุปต่าง！

ฉะนั้น
สรรพสิ่งสรรพเรื่องราวในโลกไม่มีจุดสมบูรณ์
เป็นเพียงยืนคนละจุด ลองสละอัตตาเข้าร่วมในความรู้สึกคนอื่น ใจเขาใจเราดู