โรงแรมผีสิง

              เรื่องนี้เป็นประสพการณ์ตรง ๆ จากทางผู้เขียนเอง ขอสาบาน..ว่าเรื่องที่เล่าทั้งหมด เป็นความจริง ไม่ได้มีการต่อเติม หรือเสริมแต่งแต่อย่างใด  

               เรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พศ. 2542  ผม (ผู้เขียนเอง) ได้รับมอบหมายจากทางบริษัท ฯ ที่ผมได้ทำงานอยู่ ให้ไปติดตั้งระบบโทรศัพท์ และคอมพิวเตอร์ ที่โรงแรมแห่งนี้ ขอสงวนชื่อโรงแรม (อยู่ปลายหาดจอมเทียน) และเคยออกข่าวไปทั่วประเทศว่าไฟไหม้ ทำให้มีคนเสียชีวิตถึง 91 ศพ   ซึ่งโรงแรมแห่งนี้เป็นโรงแรมที่ปรับปรุงใหม่ หลังจากไฟไหม้ ไปเมื่อ 2 ปี ที่แล้ว  แต่ผมเองก็ไม่ได้รู้อะไรเลย..เห้อ !!  เจ้านายที่บริษัท ฯ สั่งให้ไป เราก็ต้องไป  ยังเอะใจ ทะแม่ง ๆ !!.. อยู่ ตอนแรก ๆ คิดว่า ทำไมชื่อโรงแรมนี้ มันคุ้น ๆ น่ะ ?? เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน

              ผมเดินทางจากกรุงเทพ ฯ ไปชลบุรี ในตอนเช้าตรูของวันที่ 11 กค. 2542 โดยขึ้นรถที่สถานีขนส่งเอกมัย คิดในใจว่า "ได้ไปพักผ่อน เที่ยวทะเล แล้วเรา.. เฮ!!!!!!!!"    เมื่อผมเดินทางไปถึงสถานีขนส่งที่ชลบุรี ได้มีผู้จัดการของโรงแรมนั้นได้ขับรถส่วนตัวมารับ  อยู่ดี ๆ พี่ผู้จัดการโรงแรม ถามผมว่า "วันนี้ คุณห้อยพระมาหรือเปล่า ?? " ผมก็ยังงง ๆ กับคำถาม และก็ไม่ได้คิดอะไรต่อ จวบจนกระทั่งมาถึงที่โรงแรม ซึ่งอยู่ปลายหาดจอมเทียน

               โรงแรมอยู่ลึกเข้าไปจากถนน ประมาณ 50 เมตร  บรรยากาศดูร่มรื่น และผมเห็นบรรดาผู้รับเหมาต่าง ๆ ทั้งไฟฟ้า ประปา และตกแต่งภายใน ต่างทำงานกันอย่างขมักขเม้น แบบไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เพื่อที่จะเร่งให้งานเสร็จไว ๆ   แต่ทำไมผมเอง ถึงรู้สึกแปลก ๆ ยังไงไม่ทราบ เดินไปที่ห้องโถงใหญ่ของโรงแรม รู้สึกมีลมพัดไป พัดไป ผ่านตัวผมเอง ..ทำให้ผมขนลุกแบบแปลก ๆ  แต่ผมเองก็ไม่ได้เอะใจอะไร เดินเข้าไปยังห้องโอเปอเรเตอร์  เพื่อทำการติดตั้งคอมพิวเตอร์ และระบบโทรศัพท์   จวบจนกระทั่ง ถึงเวลา 17.00 น. ของวันนั้น  ผู้รับเหมาทุก ๆ คน ต่างเร่งรีบที่จะกลับ ทั้งที่งานบางส่วนยังไม่เสร็จ  ผมก็ไม่ได้คิดอะไร ... คิดว่าคงถึงเวลาเลิกงานของเขาแล้ว  แต่งานเรานี่สิ ยังไปไม่ถึงไหนเลย    ผมเองตั้งเป้าจะทำงานให้เสร็จภายใน 3 วัน  วันนี้จะทำงานจนถึง 2 ทุ่ม แล้วค่อยเลิกงาน

               พี่ผู้จัดการของโรงแรมได้ปรี่เข้ามาหาผม แล้วถามว่า "คุณมีที่พักแล้วหรือยัง ?"  ผมก็ได้ตอบกลับไปว่า "ยังครับ บังเอิญงานนี้ หัวหน้าสั่งมากระทันหัน เลยยังไม่ได้จองที่พักไว้ล่วงหน้า"   พี่ผู้จัดการได้กล่าวขึ้นมาว่า "เอาอย่างนี้สิ เดี๋ยวพี่จะเปิดห้องให้น้องน่ะ ห้อง 901 ชั้น 9 เป็นห้องสำหรับแขก วีไอพี  พี่เห็นน้องขยัน กลัวน้องเดินทางแล้วจะเหนื่อย"  ผมตอบกลับไปว่า "ขอบคุณครับพี่ ผมขอทำตัวทำงานก่อนน่ะพี่ เดี๋ยวมันจะดึกเกินไป"

               เสร็จจากการทำงานในวันนั้น เป็นเวลาประมาณ 2 ทุ่มเศษ ๆ ผมได้เก็บสัมภาระทั้งหมด และได้ตรงไปสู่ลิฟต์ เพื่อทำการขึ้นไปชั้น 9  แต่ทำไมหนอ ไม่มีใครอยู่ในโรงแรมเลย นอกจากตัวผมคนเดียว ?   ส่วน พี่ รปภ. นั้น อยู่ที่ป้อมยาม ซึ่งอยู่ติดกับถนน หน้าโรงแรม    ผมไม่ได้เอะใจอะไร รีบเดินเข้าลิฟต์ เพื่อที่จะไปนอนเอาแรง  ทำไมหนอ.. ระหว่างทางลิฟต์ชั้น 1 กำลังขึ้นไป ชั้น 9  ตัวผมเอง รู้สึก "ขนลุก แบบแปลก."   แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก    รีบนำกุญแจเพื่อเปิดประตูเข้าห้อง 901 แล้วจัดแจงเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่ออาบน้ำ    ผมอาบน้ำจนเสร็จ แล้วออกมาจากห้องน้ำ  ไฟในห้อง 901 ติด ๆ ดับ ๆ  อยู่ดี ๆ ผมได้เห็นกลุ่มควันสีดำ ลอยมาจากไหนก็ไม่รู้  กลุ่มควันเหล่านั้น ลอยมาใกล้ ๆ ตัวผม  อยู่ ๆ ผมก็ได้ยินเสียงดังขึ้นมา ว่า "HELP ME PLEASE" หรือแปลเป็นไทย คือ ช่วยฉันด้วย !!!    ด้วยความกลัว ผมได้จัดแจงใส่เสื้อผ้า และรีบหนีออกจากห้อง901 โดยทันที   แล้วรีบบึ่งไปหา พี่ รปภ ที่ป้อมยาม ผมบอกว่า "พี่ ผมเจอผีหลอกครับ"  พี่ รปภ. ตอบกลับมาว่า พี่ลืมบอก เราไปว่า โรงแรมนี้เป็นโรงแรมที่เป็นข่าวไปทั่วประเทศ ว่าไฟไหม้ มีคนตาย 91 ศพ  ซึ่งวันนี้เป็นวันที่ครบรอบที่มีคนตายพอดี แต่ทางโรงแรมปิดข่าว  ผู้รับเหมาแถว ๆ นี้เป็นที่รู้ ๆ กันด จึงรีบทำงาน แล้วรีบกลับบ้าน   มีแต่น้องนี่แหล่ะ... ไม่รู้อะไรเลย   เห้อ.....เวรกรรมแท้ ๆๆ กรู ไม่น่ามาเลย .. นี่แหล่ะ โรงแรมผีสิง แท้ ๆ