มนตราวายสะ ตอนที่ 5 ความขัดแย้งภายในฝูง (4)

+++++++++

“แล้วเรื่องทางเขตภาคตะวันออกล่ะ” ชายหนุ่มถามถึงปัญหาอีกเรื่องที่สั่งให้พลิศน์ไปตรวจสอบ เมื่อมีคนส่งเรื่องร้องเรียนว่าหัวหน้าที่ดูแลเขตภาคตะวันออกมีความไม่โปร่งใส อีกทั้งยังมีเรื่องยาเสพติดและค้าอาวุธมาเกี่ยวข้อง

“เห็นว่ามีการกลั่นแกล้งกัน พอดีคุณโกมุทเข้าไปขัดผลประโยชน์บางอย่าง ทำให้กลุ่มบางกลุ่มไม่พอใจ จึงส่งคนกระหน่ำแจ้งเรื่องร้องเรียนมาที่ท่านครับ”

“ผมต้องการตรวจสอบคนทั้งสองฝ่ายนี้ให้ละเอียดกว่าเดิม” วายสะยังไม่ปักใจเชื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ไม่มีมูลหมาไม่ขี้ แต่เรื่องกลั่นแกล้งก็อาจจะเป็นไปได้ ดังนั้นข้อมูลที่เขาสั่งไปให้ตรวจสอบทั้งสองฝ่ายอีกรอบน่าจะเป็นคำตอบได้ดี

“ได้ครับ”

“ผมขอข้อมูลเรื่องนี้ภายในอาทิตย์นี้ด้วยนะครับ” วายสะสั่งหลังจากที่ก้าวเท้าลงจากรถ

“ผมว่าเรื่องนี้ไม่ได้สำคัญอะไร ท่านงานเยอะอยู่แล้ว ให้ผมจัดการแล้วรายงานผลดีกว่าไหมครับ” พลิศน์เสนออย่างเป็นห่วง เพราะทุกวันนี้งานของวายสะก็ล้นมือจนไม่รู้จะล้นยังไงแล้ว และยิ่งมีเรื่องผู้หญิงคนนั้นเข้ามาอีก ชายหนุ่มยิ่งเสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระโดยไม่จำเป็น

“คงไม่มีเรื่องไหนสำคัญเท่ากับคนในเผ่าพันธุ์เดียวกันทะเลาะกันเองแล้วละครับ ผมไม่อยากให้มันยืดเยื้อคาราคาซัง มันไม่เป็นผลดีเลยถ้าเรื่องนี้หลุดออกไปถึงหูคนภายนอก ผมต้องการทำให้มันจบเร็วที่สุด”

บรรยากาศภายในห้องลับที่มีคนเพียงไม่กี่คน ทว่ากลับปกคลุมไปด้วยความตึงเครียด เมื่อทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผน แถมยังกำลังจะถูกตามแกะรอย

“คนของเรากำลังจะถูกส่งกลับหิมพานต์ ถ้ามันซัดทอดขึ้นมาพวกเราจะพากันซวยไปด้วยนะครับท่าน” ชายร่างสูงที่นั่งหน้าเครียดเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวล

“มันจะเดินทางวันไหน” บุรินทร์ถามด้วยสีหน้าราบเรียบพยายามเก็บอาการ แม้ภายในใจจะร้อนรนไม่ต่างกับทุกคนที่อยู่ที่นี่ 

“พรุ่งนี้ครับ”

“จัดการมันซะ” สั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด

“แต่ท่านสัญญาว่าจะช่วย...” อีกคนแย้งเสียงแผ่ว แต่ก็โดนบุรินทร์พูดแทรกขึ้น “เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ จะให้มันตายคนเดียวหรือจะตายกันทั้งฝูง ทำงานใหญ่มันก็ต้องมีคนเสียสละบ้างเป็นธรรมดา” น้ำเสียงเย็นชาที่เอ่ยออกมาโดยไม่มีความสะทกสะท้านของบุรินทร์ ทำให้ทุกคนในห้องถึงกับกลืนน้ำลาย ไม่อยากคิดถึงตอนที่พวกตนพลาด

 “แล้วที่ให้ไปจัดการละ เรียบร้อยดีใช่ไหม” เขาหมายถึงหลักฐานที่จะทำให้สาวถึงตัวเขาเมื่อโดนตรวจสอบ

“เรียบร้อยครับ”

“วุ่นวายกันไปหมด พ่อมันยังไม่ขนาดนี้เลย”บุรินทร์สบถด้วยแววตาวาวโรจน์ 

วายสะคือศัตรูตัวฉกาจ ที่ไม่ว่ายังไงเขาก็ยังโค่นไม่ลงสักที ทั้งที่คิดว่าจะไม่ยากเพราะตอนนั้นมันยังเด็ก แต่ใครจะรู้ว่ามันนำความยุ่งยากวุ่นวายมาให้เขาตั้งแต่วันนั้นจนทุกวันนี้ และเขายังเจ็บใจไม่เลิกที่แย้งสภาสูงเรื่องตำแหน่งผู้นำไม่ได้

หลังจากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น วายสะที่กลับมาฝูงด้วยตัวเองก็ถูกนำตัวกลับมาหิมพานต์ทันที ไปถึงไม่นานก็ถูกเรียกตัวเข้าที่ประชุมใหญ่ด้วยสีหน้าท่าทางที่ยังงง ๆ ระคนสงสัย

           “ถึงเวลาที่เราจะต้องแต่งตั้งผู้นำคนใหม่แล้วละนะ” ผู้เฒ่าเทวินที่ถือเป็นผู้อาวุโสสภาสูงของเผ่าพันธุ์กากุลิที่อาศัยอยู่ในหิมพานต์มาอย่างยาวนาน และถ้าเทียบเป็นอายุของมนุษย์ก็คงราว ๆ แปดร้อยปีเลยทีเดียว ซึ่งถือว่าเป็นบุคคลที่อายุยืนที่สุดของเผ่าเอ่ยขึ้น เมื่อผู้นำทุกระดับชั้นมารวมกันครบ “และผู้ที่ถูกเลือกให้ขึ้นเป็นผู้นำคนต่อไปก็คือเจ้า...” ผู้เฒ่าหันไปมองเด็กหนุ่มนามว่า “วายสะ”

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
อ่านล่วงหน้าที่เว็บอื่น ๆ
 
ธัญวลัย : https://bit.ly/3UbaXxJ
 
Readawrite : https://bit.ly/3Vcevkz
 
เด็กดี : https://bit.ly/3gBJtUi