สาวโพสระบาย..ประตูรถไฟ ปิดหนีบข้อมือ ตกใจแทบช็อก!!

สาวโพสระบาย..ประตูรถไฟ ปิดหนีบ ตกใจแทบช็อก!!

โดยทางเฟสบุ๊คของบุคคลท่านหนึ่งได้โพสระบายโดยมีเนื้อหาว่าดังนี้..

คือโมโหมาก โมโหมากๆ โมโหขนาดที่อยากประกาศให้รู้

คือจะใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยในประเทศนี้ยังไงก่อน ?

เหตุเกิดที่สุทธิสารไม่ก็รัชดา (เกิดเร็วมากจนจำไม่ได้ว่าบอกป้ายไหน) ขึ้นใต้ดินมาจากศูนย์วัฒนธรรมจะไปบางโพ
-มีคนจะลง คนเยอะมาก เลยเดินออกมาจากตัวรถไฟให้ก่อนแล้วยืนเบี่ยงหลบข้างๆ
-คุณป้าแก่ๆ ตรงประตูอีกด้านก็หลบมุมตรงประตูรถให้คนด้านในลง
-คนตรงประตูข้างเราเรียกและหลบเข้าด้านในให้เราขึ้น
-จังหวะเดินขึ้นประตูรถก็ปิดแบบ ปิดไม่บอกไม่กล่าวใดๆ
-คนที่กำลังเดินลงก็งงโดนประตูหนีบทำให้กระเป๋า ติดอยู่บนตัวรถ ส่วนตัวเค้าอยู่ฝั่งชานชาลา
-ส่วนเรานั้นโดนหนีบข้อมือพร้อมกับกระเป๋าเค้า
-ชาวต่างชาติที่อยู่ด้านหลัง คือช่วยง้างประตูรถไฟออก และพยายามจะง้างประตูชานชาลา
-คนเริ่มมองหาที่ดึงเปิดฉุกเฉินแต่ ประตูทั้งหมดก็เปิดเองอีกทีนึง
-ยามเดินมาทำหน้างงๆ แต่ไม่ตกใจหรือทำท่าพยายามจะถามหรืออะไรเลย
-รถไฟปิดประตูและวิ่งต่อไปแบบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

-คนบนขบวนเริ่มมีความกังวลในการจะลงในสถานีต่อไป เริ่มเกาะกลุ่มกันชิดประตูเพราะกลัวตอนลงแล้วโดนหนีบ
-ฝรั่งเริ่มวิพากษ์วิจารณ์ว่าทำไมประตูถึงปิด

สรุปพอถึงบางโพ ก็ยืนถ่ายรูปตัวรถที่นั่งมาพร้อมโมโหจัด จะ Complain (โดยปกติจะรู้ว่าเป็นคนที่ชั่งแม่งเรื่องพวกนี้มาก จะชิลและปล่อยผ่านได้ แต่กรณีนี้ มันไม่ได้!!!!)

คุยกับหัวหน้าสถานีบางโพ เค้าก็รับเรื่อง และพยายามอธิบายว่า “ประตูเปิดแค่ 20 วิ รถไฟต้องทำเวลา โดยปกติคนขับจะไม่สามารถเห็นด้านข้างประตูได้ เค้ามีเวลาของเค้า แต่เจ้าหน้าที่สามารถช่วยดูได้ แต่กรณีนี้ต้องขอโทษที่เจ้าหน้าที่อาจละเลย ไม่เห็น”

เราบอกเราเข้าใจนะ เข้าใจหมดเลย แต่เวลาคนลงควรปล่อยให้คนลงจนหมดก่อนไหม คนลงไม่ใช่คนขึ้นมากำหนดปริมาณคนลงจากรถไฟไม่ได้ โชคดีที่เราโดนหนีบแค่ประตูรถไฟ ถ้าเป็นประตูชานชาลา มันคงแย่มากๆ และอาจจะไม่ได้เจ็บแค่นี้ และอย่างแย่ที่สุดถ้าคนโดนหนีบไม่ใช่เรา แต่เป็นป้าข้างๆ เรา และถ้าหนีบแล้วคนขับรถไฟไม่รู้ แล้วขับรถไปเลยหล่ะ
(ขนาดประตูยังหนีบและคนขับไม่รู้ได้ กับอีแค่รถวิ่งไปแบบประตูปิดไม่สนิทก็อาจจะเกิดขึ้นได้)

สรุปหัวหน้าสถานีขอโทษและเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ตอบอะไรมากไม่ได้ เราเลยบอกว่าอยากทราบว่าจะทำอย่างไรต่อ ดำเนินการจัดการกันแบบไหน ยังไง เค้าบอกจะแจ้งเราให้ทราบ

แต่…….
แจ้งยังไงก่อน ชื่อก็ไม่ขอ เบอร์ก็ไม่ขอ แจ้งยังไงหรอ?

ที่เดินออกมาเพราะอยากรู้ว่าจะถามไหม สรุปก็ไม่ถาม ก็เลยชั่งแม่ง โทรหาป๊า เพราะโมโหมาก ขอใช้อำนาจสื่อจัดการสิ่งๆ นี้ได้ไหม เพราะคุณภาพชีวิตของคนทั่วไปที่ใช้ชีวิตแต่ละวันมันโคตรจะ Fuck up เลย

เหมือนต้องรอให้เกิดแต่เรื่องใหญ่ๆ ก่อน ถึงจะเปลี่ยนแปลง หรือก็ไม่เปลี่ยนอยู่ดี

รู้นะว่าเป็นคนดวงดูดความพินาศ แต่ของบางอย่างมันไม่ควรเกิดขึ้นจริงๆ โชคดีที่เกิดกับเราแต่ไม่ใช่คุณป้าด้านข้าง หรือ เด็ก