มารู้จักกับ “ปลาเฮร์ริง”

ปลาเฮร์ริง (Herring) หรือที่บางครั้งจะเรียกว่า เฮอร์ริง หรือ แฮร์ริง เป็นชื่อของปลากลุ่มหนึ่งในวงศ์ปลาหลังเขียว (Clupeidae) เช่นเดียวกับปลากะพงและปลาซาร์ดีน พบในธรรมชาติมากกว่า 200 สปีชีส์ ส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ในทะเลเขตอบอุ่น ที่พบมากคือ ปลาเฮร์ริงแอตแลนติก (Atlantic Herring) ชือวิทยาศาสตร์ Clupea harengus และปลาเฮร์ริงแปซิฟิก (Pacific Herring) ชื่อวิทยาศาสตร์ Clupea pallasii

ปลาเฮร์ริงเป็นปลาขนาดค่อนข้างเล็ก เมื่อโตเต็มที่ส่วนมากจะมีความยาวประมาณ 25-30 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 1 กิโลกรัม ลำตัวเพรียวยาวมีเกล็ดตามตัวสีขาวเงินอมฟ้า มักพบรวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ คำว่าเฮร์ริง ก็มาจากภาษาเยอรมันโบราณ Heri หมายถึง “ฝูง” ปลาเฮร์ริงเป็นสัตว์กินเนื้อ อาหารของพวกมันได้แก่แพลงตอน รวมถึงสัตว์ทะเลขนาดเล็ก ในขณะเดียวกันพวกมันก็มักจะถูกปลาขนาดใหญ่กว่าล่าเป็นอาหารเช่นกัน รวมถึงนกทะเลและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่อาศัยในทะเลด้วย

ปลาเฮร์ริงจะพร้อมผสมพันธุ์ได้เมื่อมีอายุราว 3-5 ปี โดยมักจะวางไข่ในช่วงเดือนธันวาคม ปลาตัวเมียจะสามารถออกไข่ได้ครั้งละหลายพันฟอง ใช้เวลาประมาณ 11-40 วันจึงฟักเป็นตัว ลูกปลาจะเจริญเติบโตได้ดีเมื่ออยู่ในน้ำที่อุณหภูมิประมาณไม่เกิน 20 องศาเซลเซียส ปลาเฮร์ริงมีอายุขัยได้นานถึง 12-16 ปี

ปลาเฮร์ริงเป็นปลาที่อยู่ในวิถีชีวิตของชาวยุโรปมาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว โดยเฉพาะในประเทศที่ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก เช่น อังกฤษ เยอรมัน รวมถึงกลุ่มประเทศในยุโรปเหนือ อย่างไรก็ตามเนื่องจากปลาเฮร์ริงมีไขมันมากจึงทำให้เก็บไว้ไม่ได้นานโดยเฉพาะในยุคที่ไม่มีตู้แช่แข็ง การบริโภคปลาเฮร์ริงจึงนิยมเป็นในรูปของปลาที่ผ่านกระบวนการถนอมอาหาร เช่น ปลาดองหรือรมควัน ซึ่งทำให้เก็บเอาไว้ได้เป็นเวลานานหลายเดือน