เรื่องเล่าปู่เขียว

เรื่องมีอยู่ว่า ไร้ต์มีนิสัยชอบเข้าวัดทำบุญ วันหนึ่งมีโอกาสเดินทางไปทำบุญที่สำนักสงฆ์แห่งหนึ่ง ที่นี่เป็นครั้งแรกที่ไร้ต์ได้พบกับปู่เขียว แต่เป็นการพบฝ่ายเดียว เพราะปู่นั้นเป็นรูปปั้น รูปปั้นมีขนาดเกือบเท่าคนจริง ความรู้สึกที่ได้เห็นปู่ครั้งแรก ดวงตาของปู่เป็นประกายคล้ายมีชีวิต เอกลักษณ์ที่เด่นชัดคือหนวดโค้งๆเหนือริมฝีปาก สีหน้าที่นิ่งสงบ ในมือถือดาบดูน่าเกรงขาม ศาลของปู่นั้นมิได้เป็นศาลเหมือนทั่วไป ศาลปู่เป็นอาคารสองชั้นปูพื้นด้วยกระเบื้องอย่างดี เทียบเท่ากับทาวน์เฮาส์สองชั้น หากต้องการขึ้นไปไหว้ปู่เราต้องเดินขึ้นไปชั้นสองซึ่งทำเป็นห้องขนาดใหญ่หนึ่งห้อง รูปหล่อตั้งอยู่ภายในห้อง ดังภาพที่ไร้ตนำมาประกอบให้ชมกัน

หากรี้ดอ่านนิยาย จะทราบว่าไร้ตบอกประวัติไว้ตอนต้นถึงตัวตนปู่เขียวคร่าวๆ ท่านมีตำแหน่งเป็นมหาดเล็กในสมัยพระเจ้าอู่ทองซึ่งพระองค์ท่านเป็นกษัตริย์ผู้ก่อตั้งกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ดังนั้นปู่เขียวจึงมีชีวิตอยู่ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น

อาณาบริเวณศาลปู่โดยรอบนั้น ในอดีตเคยเป็นฐานทัพมาก่อน เมื่อครั้งพม่าบุกมารุกรานได้เกิดการสู้รบกันขึ้น ในการสู้รบครั้งนั้นมีการบาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่คือทหารนักรบที่ถือดาบเพื่อปกป้องแผ่นดินสมัยโบราณการสู้รบใช้ดาบหอกเป็นอาวุธ ดังนั้นหากรี้ดหลับตาแล้วลองใช้จินตนาการ เราจะเห็นภาพนักรบเหล่านั้นที่ถูกคมหอกคมดาบของศัสตรูฟาดฟันลงบนร่างกาย คิดดูว่าจะเจ็บปวดแสนสาหัสขนาดใหน

เมื่อนักรบผู้กล้าเหล่านั้นตายไป ดวงวิญญาณของพวกเขายังคงอยู่ตรงนั้นมานานแสนนาน ผ่านมาจนกระทั่งยุคสมัยของเรา ย้อนกลับไปเมื่อประมาณ ห้าสิบหกสิบปี มีพระสงฆ์รูปหนึ่งท่านธุดงค์ผ่านมา บริเวณดังกล่าวยังเป็นป่ารกร้างไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ เมื่อท่านพิจารณาเห็นเป็นที่สงบเหมาะในการนั่งปฏิบัติ ท่านจึงปักกลดอยู่ใต้ต้นไทรซึ่งขึ้นอยู่เต็มอาณาบริเวณสถานที่แห่งน้้น โดยท่านตั้งใจว่าจะอยู่ที่ตรงนี้เพียงเจ็ดวัน จากนั้นท่านจะธุดงค์ต่อไปซึ่งเป็นความประสงค์ของท่านจะไม่อยู่ตรงใหนนานเกินเจ็ดวัน

คืนสุดท้ายก่อนที่ท่านจะต้องออกธุดงค์ต่อตามตั้งใจ ปรากฎภาพชายใส่ชุดขาวแบบผู้ปฏิบัติธรรมเดินตรงเข้าไปคุกเข่าตรงหน้าพร้อมก้มกราบ พระธุดงค์ท่านจึงถอนจากสมาธิลืมตาขึ้น เพื่อสนทนาด้วย จากนั้นชายสวมชุดขาวพนมือ แล้วเอ่ยนิมนต์ขอให้ท่านเมตตาอยู่ตรงนี้ต่ออีกสักเจ็ดวัน จากนั้นปรากฎภาพให้ท่านเห็นบรรดานักรบที่ยังวนเวียนอยู่เต็มไปหมด สภาพมีทั้งแขนขาขาด คอขาด เป็นที่น่าสลดสังเวชใจยิ่งนัก เมื่อพระธุดงค์เห็นท่านเห็นเกิดความเมตตาสงสาร จึงรับปากอยู่ต่ออีกเจ็ดวัน เพื่อแผ่เมตตาให้เหล่าดวงวิญญาณที่ได้รับทุกขเวทนา

ครบกำหนดเจ็ดวันที่ท่านรับปากไว้ ในคืนก่อนที่ท่านจะต้องออกธุดงค์ต่อ ชายชุดขาวปรากฎกายขึ้นอีกครั้ง พระธุดงค์ลืมตาจากสมาธิเพื่อสนทนาด้วย ชายชุดขาวก้มกราบพร้อมนิมนต์ให้ท่านอย่าจากไปขอให้ท่านอยู่ที่นี่เพื่อช่วยเหลือดวงวิญญาณที่ยังตกค้างไปใหนไม่ได้ ก่อนปรากฎภาพเหล่านักรบ แต่ภาพตรงหน้าน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก เพราะนักรบที่เคยถูกคมดาบฟันจนแขนขาขาด บัดนี้มีสภาพร่างกายกลับมาครบสามสิบสอง ดวงวิญญาณเหล่านั้นต่างก้มลงกราบพระธุดงค์โดยพร้อมเพรียงเพราะด้วยเมตตาบารมีของท่านสามารถทำให้พวกเขาหลุดพ้นจากความทุกข์ทรมาน หลายร้อยปีที่ไม่มีผู้ใดช่วยเหลือพวกเขาได้ แต่ด้วยบารมีของท่านแท้ๆ ชายชุดขาวกราบขอร้องให้ท่านอยู่เพื่อสร้างวัด เพราะการสร้างวัดเป็นอานิสงสูงสุดสามารถปลดปล่อยให้ดวงวิญญาณที่อยู่ตรงนี้สงบสุขได้ พระธุดงค์เมื่อได้ฟังคำขอร้อง ท่านนิ่งสงบพิจารณาเมื่อคิดโดยถี่ถ้วน ทุกอย่างคนเป็นเรื่องที่กำหนดไว้แล้วเมื่อจำเป็นต้องอยู่เพื่อสร้างวัด ท่านจึงรับปากว่าท่านจะอยู่ช่วยสร้างวัดให้สำเร็จ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาด้วยบารมีของท่าน ปัจจุบัน สถานที่ตรงนั้นได้กลายเป็นวัดสำเร็จสมบูรณ์

ชายชุดขายก็คือปู่เขียวนั่นเอง ปู่เขียวได้มาสื่อกับพระธุดงค์ท่านอีกครั้ง โดยลอยมาให้เห็นเป็นรูปร่าง จากนั้นช่างปั้นได้ลงมือปั้นจนเสร็จสมบูรณ์ดังภาพที่ไร้ต์นำมาลงให้ดู

เคล็ดลับการขอพรจากปู่ สิ่งที่่ปู่เขียวท่านชอบคือ ดาบกับผ้าขาวม้า ปู่นั้นจัดอยู่ในขั้นเทพเทวดา การมาขอพรหากจุดธูปขอต้องเป็น 16 ดอก จากนั้นขอในสิ่งทีดีๆ หากไม่เกินกำลังบุญของเรามีโอกาสสำเร็จสูง ไร้ต์นั้นเคยขอให้ขายที่ดินได้ สมปราถนามาแล้ว เรื่องราวที่ได้เล่ามานั้นตั้งใจเขียนเพื่อบอกเล่าความเป็นมาของนิยายเรื่องคุณปู่ทะละมิติ หากไร้ต์ไม่สามารถลงรายละเอียดสถานที่ต่างๆ อ้างอิงได้ เพราะมิต้องการสื่อในทางโฆษณาชวนเชื่อ จึงขอจบเรื่องเล่าไว้เพียงเท่านี้ หากผู้ใดมีบุญสัมพันธ์กันคงพบเจอปู่เขียว ณ สถานที่แห่งนั้นด้วยตนเอง ขอบพระคุณรี้ดทุกท่านที่ตั้งใจอ่าน ขอให้รี้ดสมหวังดังตั้งใจลองขอพรจากปู่ดู ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ยังใช้ได้จริง ขอบคุณที่ติดตาม

ไร้ตนั้นเป็นนักฟังที่ดี เรื่องราวบางอย่างที่ไร้ต์นำมาเขียนเกิดจากการรับฟัง คุณลุงคุณป้า หรือผู้ที่ประสพพบเจอเหตุการณ์เล่าให้ฟัง เมื่อกลับมาไร้ต์จำนำมาบันทึกใส่สมุดไว้เพื่อกันลืม

 https://www.readawrite.com/c/9d6c78510dd5cfb2f1258455a3574582