อดีตเด็กน้อยที่พ่อแม่เลือกที่จะทิ้งเค้าไว้ที่โรงพยาบาล เพราะไม่ชอบหน้าของเค้า..!!

นี่คือคุณ Jono Lancaster จากประเทศอังกฤษ ที่เกิดมาพร้อมกับภาวะที่ชื่อว่า Treacher Collins Syndrome เป็นโรคหายากที่ทำให้เกิดความผิดปกติบนใบหน้าของผู้ป่วยโรคนี้

ในเคสของคุณโจโน่ มีความผิดปกติด้านพัฒนาการของกราม ไม่มีโหนกแก้ม และมีหูที่ผิดรูปค่ะ

กว่าเค้าจะยอมรับและอยู่กับรูปลักษณ์ตัวเองได้ คุณโจโน่ก็ต้องผ่านอะไรมามากมายเหมือนกัน

สิ่งแรกเลยคือ ตอนอายุ 24 ก็มารู้ว่าตัวเองถูกผู้ให้กำเนิดตัวเองทิ้ง แค่เพราะไม่ชอบหน้าของลูกตัวเองจากเอกสารของโรงพยาบาล ที่ระบุเอาไว้ว่าไม่สามารถมีสายใยผูกพันกับลูกตัวเองได้ เพราะกลัวรูปลักษณ์ของลูกตัวเอง

โห

และผู้ให้กำเนิดทั้งตัวพ่อตัวแม่ ก็ทิ้งลูกไว้ที่โรงพยาบาลหลังจาก 36 ชม.ผ่านไป และไม่เคยคิดจะเหลียวแลลูกคนนี้อีกเลย

ในวันที่คุณโจโน่ได้รู้ว่า ตัวเองถูกทิ้งเพราะมีรูปลักษณ์แบบนี้ มันก็แตกสลาย ทำลายคนๆนึงมาก มากจริงๆ

ไม่พอในวัยเด็กสิ่งที่คุณโจโน่ต้องเจอจากความแตกต่างเลยคือ การถูกล้อเลียนในโรงเรียนค่ะคุณเค้าถูกหัวเราะเยาะ ทำท่าทางล้อเลียนหน้าของเค้าใส่ ถูกเรียกด้วยชื่อต่างๆ

พอเริ่มมีความรัก ก็ตามมาด้วยการเลิกรา คุณโจโน่เข้าสู่ภาวะดำมืดที่สุดของตัวเอง และใช้เวลามากกว่า 4 ปีที่ค่อยๆเติบโต และเยียวยาตัวเอง เริ่มมีความมั่นใจและเป็นคนที่เข้ากับคนง่ายอย่างทุกวันนี้

คนที่มีบทบาทสำคัญในชีวิตของคุณโจโน่ คือคุณแม่จีน คุณแม่ที่รับอุปการะคุณโจโน่เมื่อตอนที่เค้าอายุ 5 ขวบ

แม่ที่เป็นทุกอย่างสำหรับเค้า และเป็นคนที่เค้าคุยได้ด้วยทุกเรื่อง

และเพื่อนที่รักเค้า และไม่เคยหยุดที่จะติดต่อ หรือเคียงข้างตามที่เค้าต้องการ แม้ว่าในวันที่คุณโจโน่ดิ่งที่สุด มีแต่ความคิดลบกับตัวเองและโลกนี้ แต่เพื่อนๆและแม่ก็ช่วยดึงเค้าขึ้นมา และไม่เคยหยุดรักเค้าเลย

เพื่อนคุณโจโน่คนนึงชื่อคุณเบน เป็นคนที่อยู่เคียงข้างที่แท้ ชวนให้คุณโจโน่ออกไปไหนมาไหนตลอด แถมยังหางานในไนท์คลับให้อีก

ซึ่งไนท์คลับนี่แหละค่ะที่เปลี่ยนชีวิตเค้าด้วย

ในวันแรกเค้าไปทำงาน และหนีออกมาทั้งที่เพิ่งเริ่มงานไปแค่ครึ่ง ชม. เหตุเพราะตัวเองคิดว่าคนจ้องเค้า มองดูเค้าตลอด

คุณเบนบอกว่าให้ลองกลับไปทำก่อน ลองดูอีกที

หลังจากนั้นคุณโจโน่จอยมากกับการทำงานที่บาร์ เค้าได้ทำงานข้างๆผู้หญิงที่เค้าแอบชอบ จนวันนึงผู้หญิงคนนั้นชวนเขาไปเดท

หลังจากไปเดท ทั้งคู่นั่งคุยกัน และผู้หญิงคนนั้นพูดว่า

"โจโน่ ฉันอยากพูดอะไรเกี่ยวกับหน้าเธอหน่อย"

เท่านั้นแหละค่ะ คุณโจโน่เครียด รู้สึกว่าความสุขมันหมดลง ความมั่นใจที่มีมันสลายไปหมด

แต่เปล่าเลย ผู้หญิงบอกว่า "ฉันชอบหน้าของเธอมาก" และผู้หญิงก็จูบเค้า

เท่านั้นแหละค่ะ จากที่คิดว่าตัวเองน่าเกลียดที่สุดในโลก เค้ากลายเป็นเดวิด แบคแฮมทันที

จากนั้นเลยคิดได้ว่าสิ่งที่ทำให้ตัวเองรู้สึกแย่ๆ มันก็คือตัวเค้าเองทั้งนั้น ถึงแม้ว่าหลังจากนั้นเค้าจะแยกย้ายกับผู้หญิงที่ออกไปเดท แต่ความมั่นใจมันอยู่ในตัวเค้าแล้ว

เค้าไม่ได้เปลี่ยนหน้าตัวเอง แต่เค้าเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อตนเองต่างหาก มันอยู่ที่ตัวเค้ามากกว่าว่าจะใช้ชีวิตยังไง

อีกวันที่คุณโจโน่ "รัก" ตัวเอง มันเกิดขึ้นจากวันธรรมดาๆ วันหนึ่งที่ยิมเลยค่ะ กระจกไซส์เต็มตัวที่ยิมนี่แหละ ตอนที่คุณโจโน่มองตัวเอง แทนที่ปกติที่คิดว่า ไมตาตกจังวะ อยากยกตาขึ้นจัง เค้ากลับยิ้มแทน

และสิ่งง่ายๆแค่นั้นอะ กลับเป็นสิ่งที่ไม่รู้ในรอบกี่ปี ที่เค้ารู้สึกรักในสิ่งที่สะท้อนกลับมาในกระจกนั้น

หลังจากนั้นจึงเริ่มตกผลึก และคิดได้ว่า เฮ้ย เรามีเพื่อนที่ดี มีความรักที่ดี มีงานที่ดี และชีวิตไม่ลำบาก

พอทุกอย่างลงตัว คุณโจโน่ในตอนนั้นก็พยายามที่จะตามหาผู้ให้กำเนิดเพื่อที่จะบอกว่า เออ เค้าโอเคนะ แต่น่าเศร้าค่ะ ที่ทางผู้ให้กำเนิดไม่ได้ต้องการการติดต่อนั้นเลย

แต่เค้าก็ทำใจได้นะ และบอกว่าเออ ผู้ให้กำเนิดก็พาเค้ามาสู่โลกนี้ และทุกวันนี้เค้ามีชีวิตที่ดีแล้ว มีครอบครัวที่ดี เพื่อนที่ดี ภรรยาและลูกที่น่ารัก เค้าอยากให้เรื่องราวชีวิตของตัวเอง สิ่งที่ตัวเองผ่านมา สิ่งที่ตัวเองตกผลึกได้ ความคิดความเข้าใจโลกของตัวเองสู่ผู้อื่น ให้คนอื่นรักและภูมิใจในตัวเองมากๆ

คุณโจโน่ในวันนี้ วัย 38 เลยเดินทางพูดสร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้อื่นให้รักตัวเอง มีมูลนิธิที่ประสบความสำเร็จมาก ชื่อ Love me love my face ที่ช่วยสร้างความเข้าใจในโรคที่คุณโจโน่เป็นด้วยค่ะ

❤