การถูกฝังทั้งเป็นเป็นเรื่องธรรมดาในยุควิกตอเรียดังนั้นจึงมีการประดิษโลงศพนิรภัยขึ้นมา!

บันทึกจากปี 1791 อธิบายการเสียชีวิตของชายชื่อ โรบินสันและต้นแบบของโลงศพนิรภัย ร่างของเขานอนในโลงที่มีประตูพิเศษที่สามารถเปิดได้จากภายนอกโดยยามที่เฝ้าสุสาน ภายในโลงศพเป็นแผงกระจกที่ถอดออกได้ ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต โรบินสันได้สั่งให้ครอบครัวตรวจสอบช่องกระจกที่อยู่ในโลงศพเป็นระยะ ถ้าบานกระจกมีฝ้าจับที่เกิดจากลมหายใจของเขา จะต้องเอาเขาออกจากโลงทันที อย่างไรก็ตาม โลงศพแรกที่บันทึกไว้คือของดยุคเฟอร์ดินานด์แห่งบรันสวิกก่อนที่เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1792 โดยโลงศพมีท่ออากาศ มีกุญแจล็อคฝาโลงศพที่ลูกกุญแจเก็บไว้ในกระเป๋าของเขา และช่องหน้าต่างเพื่อให้แสงเข้า

ค.ศ. 1892 ได้มีคนประดิษโลงศพที่มีกระดิ่งติดไว้อยู่เหนือพื้นดินเชื่อมต่อกับเชือกที่ติดอยู่ที่ศีรษะ มือ และเท้าของร่างกาย ถ้าเสียงกริ่งดังเจ้าหน้าที่ประจำสุสานจะสอดท่อเข้าไปในโลงศพและสูบลมโดยใช้เครื่องเป่าลมจนกว่าบุคคลนั้นจะออกจากหลุมศพได้อย่างปลอดภัย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากกระบวนการของการสลายตัวตามธรรมชาติ ศพที่บวมขึ้นอืดก็สามารถทำให้กระดิ่งสั่นได้ ซึ่งทำให้เข้าใจผิดว่าศพที่ฝังอยู่ภายในนั้นยังมีชีวิตอยู่ แม้จะนิยมใช้กัน แต่ก็ไม่มีบันทึกว่าโลงศพช่วยชีวิตใครได้