เหตุใดคนจีนจึงเชื่อว่าท้อเป็นผลไม้มงคล?

ท้อ เป็นภาษาแต้จิ๋ว จีนกลางเรียก เถา ภาษาอังกฤษเรียก peach

ต้นท้อเมื่อออกดอกจะทิ้งใบหมด เรียกว่า peach blossoms กลีบดอกมนเรียวแหลม บอบบาง มีเกสรสีเหลืองอยู่กลาง ดอกท้อมีทั้งสีขาว สีแดง หรือสีชมพู จึงมักเปรียบแก้มหญิงสาวว่างามเป็นสีชมพูเหมือนดอกท้อ ผลมีทั้งขนาดเล็กและใหญ่ขนาดผลสาลี่ ผลเล็กมักใช้ดองใส่ขวด เกษตรกรทางภาคเหนือของไทยก็ปลูกต้นท้อ นำผลมาดองขายให้นักท่องเที่ยวซื้อเป็นของฝาก

จีนถือว่าท้อเป็นไม้ศักดิ์สิทธิ์ พวกพ่อมดหมอผีมักใช้กิ่งท้อที่ยื่นไปทางทิศตะวันออกและทิศใต้เป็นไม้บังคับผี หมอโบราณมักใช้ใบท้อผสมในหม้อยาไล่ผีที่ลงในร่างคนไข้ ในวันปีใหม่ชาวจีนมักดื่มน้ำท้อหรืออาบน้ำต้มกิ่งท้อ ไม้ท้อใช้ทำเป็นเครื่องรางแขวนคอ หรือแขวนที่ประตูบ้านกันผี

ตามตำนานกล่าวว่าผลท้อสวรรค์ ๓,๐๐๐ ปี จึงจะสุกครั้งหนึ่ง เมื่อผลท้อสุกบรรดาเซียนจะมาแย่งกันเก็บไปกิน เพราะเชื่อว่ากินแล้วจะอายุยืน เห้งเจียหรือหงอคงก็กินท้อนี้ จึงอยู่ยงคงกระพัน ท้อจึงเป็นเครื่องหมายของความมั่นคงยืนยาว จีนเขียนภาพเป็นรูปเด็กถือผลท้อ บางทีก็เป็นภาพผู้เฒ่าถือผลท้อมีนามว่า เหลาซี แปลว่า ผู้สูงอายุ ผู้เฒ่าเหลาซีมีรูปลักษณ์โดดเด่นเป็นพิเศษ คือมีหน้าผากโหนกใหญ่ผิดปรกติ หลายคนคงเคยผ่านตามาบ้างกระมัง