นิยามความรักใต้พิภพที่เคยมีมา!

ความตายเป็นสิ่งที่ทุกคนกลัว ชีวิตมีความซับซ้อนและน่ากลัว หลายคนคิดว่าความรักเป็นการผสมผสานระหว่างความตายและความสยดสยอง ความตายเป็นรูปแบบที่ดีที่สุดของความรัก แต่ความรักใต้พิภพไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด อันที่จริงแล้ว ความรักแบบนี้ค่อนข้างสวยงามเมื่อพิจารณาอย่างมีเหตุมีผล 

ตำนานกรีกโบราณอธิบายว่านรกเป็นสถานที่แห่งความรัก แนวคิดนี้มีมาหลายศตวรรษแล้ว ในโรมิโอและจูเลียตของเชคสเปียร์ เมอร์คิวทิโอกล่าวว่า “และความตายก็มาถึงฉันด้วยคำสั่ง: 'ของขวัญจากทิส จูเลียที่จะเก็บความลับของฉันไว้เป็นความลับ” ความคิดที่ว่าความตายทำให้เรามีโอกาสสื่อสารกับคนที่เรารักนั้นน่าประทับใจทีเดียว เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลเพราะเราทุกคนสูญเสียความสามารถในการพูดเมื่อเราตายและเข้าร่วมนรกร่วมกับคนที่เรารัก การสูญเสียการสื่อสารไม่จำเป็นต้องทำลายความสัมพันธ์ของเรา มันแค่ต้องการเวลาและความอดทน 

ตรงกันข้ามกับรักแท้มักพบในระบบตำนานของจักรวาล ในเทพปกรณัมกรีก ความเศร้าโศกถูกจับคู่กับความงาม เพราะพวกเขาตรงกันข้ามในทุก ๆ ทาง แต่อย่างใดอย่างหนึ่ง— พวกเขารักกันมากเกินกว่าจะเกลียดกัน สิ่งนี้แสดงให้เห็นจุดตรงกันข้าม ความรักที่มากเกินไปอาจทำให้เราไม่สามารถเกลียดคู่ของเราได้ เราอาจเต็มใจรอคนที่เรารักไปจนชีวิตหลังความตายด้วยความเมตตาและความเห็นอกเห็นใจ ความรักใต้พิภพแบบนี้อาจไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็ดีกว่าที่คนส่วนใหญ่พบเจอบนโลกทุกวันนี้

แนวคิดเรื่องความตายนั้นน่ากลัวมากจนคนส่วนใหญ่มองว่าไม่เหมาะที่จะนึกถึงความรักหลังจากคิดถึงความตายมากมาย ชีวิตของพวกเขา อย่างไรก็ตาม แนวคิดนี้ได้รับการพิสูจน์หักล้างหลายครั้งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เนื่องจากนักวิทยาศาสตร์ได้ศึกษาประสบการณ์ใกล้ตายและพบว่ามีความคล้ายคลึงกับความฝันหรือนิมิตที่ผู้คนมีมาตลอดชีวิต ความตายไม่ใช่สิ่งที่เราควรกลัว เนื่องจากการตายทำให้เรามีโอกาสได้พูดคุยกับคนที่เราห่วงใยอีกครั้งในอาณาจักรหลังความตายที่เรียกว่า "โลกใต้พิภพ" โดยชาวกรีกโบราณ ความตายทำให้เรามีความสุขได้ถ้าเรายอมรับมันและมองข้ามความหมายเชิงลบของมันเมื่อคิดถึงรักแท้ 

ความรักสามารถสวยงามได้เมื่อมองอย่างมีเหตุผล อย่างไรก็ตาม คนส่วนใหญ่พบว่าแนวคิดนี้น่าตกใจมากจนไม่เคยนึกถึงมันเลย โชคดีที่มีดวงวิญญาณหลายพันล้านดวงตั้งตารอที่จะได้พูดคุยกับคนที่รักเมื่อความตายมาถึงพวกเขาเช่นกัน ความรักใต้พิภพแบบนี้เป็นเรื่องธรรมดา! อันที่จริง คู่รักหลายคู่ที่เคยใช้เวลาร่วมกันในชีวิตหลังความตายอ้างถึงแนวคิดนี้ด้วยตัวพวกเขาเอง—พวกเขาพบความทุ่มเทที่ไม่มีวันตายในขณะที่ยังคงอยู่ด้วยกันผ่านการแยกกันอยู่เพียงลำพัง!