เกรงใจ

ใจดีมากไปก็ทำให้บางคนเคยตัว

ได้รับจนไม่รู้จักคำว่า “เกรงใจ”

ยิ่งให้ ยิ่งขอ …ไม่เคยพอซะที

ร้ายกว่านั้น !!แทนที่ จะรู้สึก “ขอบคุณ”

กลับรู้สึกว่า เป็น “หน้าที่” ที่คุณต้องให้

กับบางคน…ให้แล้วต้องให้ตลอด

เมื่อไหร่ที่คุณ นิ่งเฉย หรือปฎิเสธ

คุณจะกลายเป็น “คนใจดำ”

ช่วยร้อยครั้ง ไม่ถูกจำ

เท่า “ไม่ช่วยครั้งเดียว”

ความดีของคุณจะมีค่าเท่ากับศูนย์

ในวันที่คุณปฎิเสธ หรือ ไม่มีจะให้

ดูสันดานคน … อย่าดูตอนที่เขาพึ่งพาคุณได้

ให้ดูตอนที่คุณหมดประโยชน์

ว่าเขาจดจำความมีน้ำใจของคุณ

หรือ เอาแต่เรียกร้องในสิ่งที่เขาเคยได้

บางครั้งเพราะ คุณเองที่ “ดีเกินไป”

คุณนั่นแหละ ที่ง่าย จนทำให้อีกฝ่าย