สัมผัสวิญญาณ1

สวัสดีค่ะเราจะเล่าให้ฟังเราเป็นคนไม่ชอบเชื่อเรื่องดวงดีดวงดีดวงตกดวงร้ายเราไม่รู้ว่าคำที่เขาทำนาย

จะเป็นจริงหรือไม่แต่เราเชื่ออยู่อย่างหนึ่งว่าวิญญาณมีจริงเพราะเราสัมผัสได้สัมผัสได้อย่างไรมันเป็นความรู้สึกแปลกๆเหมือนมีอะไรสักอย่างทีแรกเราก็ไม่ค่อยเชื่อหรอกเรื่องวิญญาณผีมีจริงหรือไม่จนกระทั่งได้เจอกับตัวและมีพยานว่ามีคนตายจริงๆกับสิ่งที่เราได้สัมผัส และได้เจอธุรกิจว่าจะเป็นเรื่องจริงเลยไม่รู้ว่าตอนเด็กๆโรงเรียนธรรมดา หลังจากเลิกเรียนแล้วเราก็จะมาช่วยแม่เลี้ยงครอบครัวเขาจะขายขนมจีนดูสี่แยกคลองตันเราก็ได้อาศัยอยู่กับครอบครัวของแม่เลี้ยง พออยู่กับครอบครัวเขาได้ไม่นานพ่อของเราก็ได้ย้ายไปเช่าอยู่ห้องเช่าอีกซอยถัดไปซึ่งห้องเช่าเป็นห้องเก่าอยู่ชั้นล่างห้องน้ำรวมห้องเราอยู่ติดกับห้องน้ำวันหนึ่งซึ่งเราได้นอนเลยที่ห้องหลังจากเลิกเรียนก็รู้สึกว่าขยับเคลื่อนไม่ได้มันอยู่ในความฝันเดินตกหลุมตกบ่อยังไงบอกไม่ถูกตอนนั้นเราอยู่ประมาณป 2 ป 3 ไม่รู้เรื่องอะไรหรอกตามประสาเด็กก็ไม่ได้คิดอะไรก็เหมือนฝันร้ายเมื่อเดินไปในที่ที่วังเวียง พอวันถัดมาเราได้นอนอยู่ก็เหมือนได้ยินเสียงคนเปิดน้ำอาบไม่ปิดน้ำสักทีจนนอนไม่หลับก็ลุกขึ้นไปดูที่ห้องน้ำก็ไม่เห็นน้ำเปิดพื้นก็แห้งดีอยู่ก็งงไม่ได้คิดอะไรออกไปเล่นต่อก็นอนไม่หลับคืนต่อมาหลังจากเลิกเรียนง่วงเพลียเราไปพักนึงช่วงขณะที่เราหลับอยู่เราขยับตัวไม่ได้ฝันเพิ่งหลับเพิ่งตื่นยังไงบอกไม่ถูกแล้วก็ได้มีเสียง 1 เข้ามาเหมือนเราได้ยินเขาพูดว่าเอาลูกกูคืนมาอันนี้พอได้ยินแบบนี้ทั้งนั้นแหละรู้นะสิ่งที่คิดน่ากลัวจริงๆไม่ไหวแล้วลุกขึ้นได้วิ่งหนีไปไหนตอนไหนไปบอกพ่อเล่าให้ฟังว่าเจอแบบนี้นะมันรู้สึกไม่ดีไม่ได้นอนเลยในเมื่อตอนนั้นเราเป็นเด็กไม่รู้หรอกว่าคืออะไรแต่รู้แน่ๆแหละแต่ทีนี้เหมือนโดนผีหลอกเลยเพราะเราให้พ่อฟังเช้าเพิ่งขึ้นก็มีพระเดินมา 3-4 คนเราก็ไม่รู้หรอกเขามาทำอะไร เราก็ได้ย้ายออกจากห้องเลย จากคำที่ได้ยินมาของพ่อเล่าให้ฟังเขาบอกว่ามีผู้ชายนอนไหลตายอยู่ที่ห้องซึ่งเมียได้ไปคลอดลูกที่โรงพยาบาล ส่วนผัวนอนตายอยู่ที่ห้องเขาคงจะคิดถึงลูกหรือยังไงถึงได้ร้องคร่ำครวญเอาลูกกูคืนมาเอาลูกกูคืนมาทำให้เรากลัวมากขนหัวลุกไม่กล้าอยู่เลยทีเดียว ช่วงนั้นเราก็ไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นที่ห้องนี้จนได้มาอยู่เจอเหตุการณ์แปลกๆส่วนแม่เลี้ยงของเราแล้วถึงกระทั่งเป็นบ้าเข้าโรงพยาบาลบ้าเลยทีเดียวทำอะไรช้าเซื่องซึมมือลอยพูดจาไม่รู้เรื่องคงจะเป็นเพราะวิญญาณนี้มาหลอกหลอน ถึงกระทั่งได้ไปอาบน้ำมนต์ห่มผ้าขาว แล้วเสียสติ ไม่เหมือนคนเก่า เขามักจะไล่ตีเรากะน้องชาย พูดจาพึมพรำไม่รู้เรื่องบ้าๆบอๆ ตอนนั้นเรายังเด็กไม่เข้าใจอะไรมากไม่รู้หรอกว่าเขาโดนผีหลอกกันเป็นบ้าหรือเสียสติ แต่พ่อเราบอกว่าเขาเป็นคนดีเขาไม่ได้เป็นอย่างนี้มาก่อน เราเองก็ไม่เข้าใจเพราะตอนนั้นยังเด็กมาก ได้แต่พากันวิ่งหนีเอาตัวรอดจากแม่เลี้ยงที่บ้าๆบอๆประสาทไม่ค่อยดี ทุกวันนี้เราก็ยังคิดว่าอาการที่เขาเป็นเกิดขึ้นจากการที่เขาโดนวิญญาณหลอกหลอนจนเป็นบ้าเป็นรอไปเขาก็ยังไม่ได้หายขาดจากนี้แต่ก็อาการดีขึ้นทั้งลดน้ำมนต์ผูกข้อมือไปวัดไปวาขาวห่มขาวแต่สติก็ไม่เหมือนเดิม จนวันหนึ่งเขาทำร้ายน้องชายเราหัวแตกเพราะพ่อเรากลับมาเขาก็ได้ทะเลาะกันจนกระทั่งเขามีกลับบ้านเขาไปพอวันต่อมาพี่ชายของแม่เลี้ยงก็ได้มาที่ห้องตีเข้ามาแต่พ่อเราเข้าที่ค้างหลายหลังลงไปตั้งส่วนเราก็เพราะว่าเพราะเขาทำท่าจะเตะเราเรากลัวมาก สักพักนึงเขาก็ด่าโวยวายและเขาก็เลยเดินกลับไป หลังจากนั้นมาแม่เลี้ยงก็ไม่ได้กลับมาที่ห้องเราอีกเราก็เลยได้อยู่กัน 3 คนพ่อเราและน้องชาย อ่านต่อตอน 2 จ้า