ความใกล้ชิดมันทำให้หวั่นไหวกันจริงไหมคะ

คนที่เรารู้จักเป็นผู้หญิงหน้าตาธรรมดาแต่ก็ไม่ได้ขี้เหร่ นิสัยที่แสดงออกต่อสังคมจะเป็นคนเรียบร้อย ถ้าอยู่ในหมู่คนรอบตัวกันเองก็จะกร้านโลก ประมาณว่าเธอจะมีแฟนปีละคน ตั้งแต่มัธยมปลายแม่ของเธอคนนี้รู้จักกับแม่วัยรุ่นชายคนหนึ่ง บังเอิญวัยรุ่นชายมีมอเตอร์ไซค์และบ้านเป็นทางผ่านของเธอคนนี้ จึงฝากฝั่งให้วัยรุ่นชายไปรับไปส่งเธอคนนี้ที่โรงเรียนซ้อนท้ายกันทุกวันในที่สุดก็ลงเอยกัน พอเรียนวิทยาลัยบังเอิญเธอมาอยู่หอนอกเดียวกันกับนักศึกษาชายคนหนึ่ง เดินเจอกันทุกวันและวิทยาลัยก็มีกิจกรรมของวิทยาลัยที่ทั้งคนนี้จะต้องเข้าร่วมกิจกรรมด้วยกัน ผู้หญิงก็ย้ายไปอยู่ห้องพักเดียวกับผู้ชายในที่สุดก็ลงเอยกัน ตอนฝึกงานใกล้จะจบการศึกษา บังเอิญมีเด็กฝึกงานเป็นผู้ชายมาฝึกงานที่สถานประกอบการนั้นด้วย ฝึกงานด้วยกันในที่สุดก็ลงเอยกัน ตอนเรียนจบไปหางานทำ เธอคนนี้ได้ทำงานบริษัท บังเอิญมีพี่ผู้ชายเป็นหัวหน้างาน ช่วยแนะนำการทำงานในที่สุดก็ลงเอยกัน ต่อมาเธอได้งานใหม่ที่ต่างจังหวัดต้องไปเช่าบ้าน บังเอิญข้างห้องเป็นห้องผู้ชายคนหนึ่ง เจอหน้าทักทายกันทุกวัน สนิทสนมกันอย่างรวดเร็วในที่สุดก็ลงเอยกัน หลังจากนั้นเราก็ห่างๆไม่ได้ข่าวคราวเธออีกเลย ถ้าบุคคลที่เธอได้ใกล้ชิดหรือบังเอิญมาเจอเป็นผู้หญิงด้วยกันเธอก็จะไม่มีแฟน แต่พอเป็นการใกล้ชิดระหว่างชายหญิงมันเลยเป็นแบบนี้ แสดงว่าคนเราชายหญิงที่มีโอกาสใกล้ชิดกันจะทำให้มีความหวั่นไหวกันหรือเปล่าคะ