อารยธรรม​อินเดีย​ อารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ

ประวัติศาสตร์อินเดียเริ่มต้นด้วยการกำเนิดของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ หรือที่เรียกกันว่าอารยธรรมฮารัปปา มีความเจริญรุ่งเรืองประมาณ 2,500 ปีก่อนคริสตกาล ทางภาคตะวันตกของเอเชียใต้ ปัจจุบันคือปากีสถานและอินเดียตะวันตก ลุ่มแม่น้ำสินธุเป็นที่ตั้งของอารยธรรมเมืองโบราณที่ใหญ่ที่สุดในสี่แห่งของอียิปต์ เมโสโปเตเมีย อินเดียและจีน อารยธรรมนี้ยังไม่เป็นที่รู้จักจนถึงปี ค.ศ. 1920 เมื่อกรมโบราณคดีของอินเดียทำการขุดค้นในหุบเขาสินธุซึ่งเป็นซากปรักหักพังของเมืองเก่าทั้งสอง ได้แก่ Mohenjodaro และ Harappa ถูกค้นพบ ซากปรักหักพังของอาคารและสิ่งอื่นๆ เช่น ของใช้ในครัวเรือน อาวุธสงคราม เครื่องประดับทองและเงิน แมวน้ำ ของเล่น เครื่องปั้นดินเผา ฯลฯ แสดงให้เห็นว่าเมื่อประมาณสี่ถึงห้าพันปีก่อนมีอารยธรรมที่พัฒนาอย่างสูงในภูมิภาคนี้

อารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุนั้นเป็นอารยธรรมเมืองโดยพื้นฐานแล้ว ผู้คนอาศัยอยู่ในเมืองที่มีการวางแผนอย่างดีและสร้างขึ้นอย่างดี ซึ่งเป็นศูนย์กลางการค้าด้วย ซากปรักหักพังของ Mohenjodaro และ Harappa แสดงให้เห็นว่าเมืองเหล่านี้เป็นเมืองการค้าที่สวยงาม มีการวางแผนอย่างดี มีการวางโครงสร้างทางวิทยาศาสตร์ และดูแลอย่างดี พวกเขามีถนนกว้างและระบบระบายน้ำที่พัฒนาอย่างดี บ้านเรือนสร้างด้วยอิฐอบและมีตั้งแต่ 2 ชั้นขึ้นไป

ชาวฮารัปปาที่มีอารยะสูงรู้ศิลปะของการปลูกธัญพืช และข้าวสาลีและข้าวบาร์เลย์ประกอบขึ้นเป็นอาหารหลัก พวกเขากินผักและผลไม้และกินเนื้อแกะ หมูและไข่ด้วย หลักฐานยังแสดงให้เห็นว่าพวกเขาสวมผ้าฝ้ายและเสื้อผ้าทำด้วยผ้าขนสัตว์ เมื่อ 1500 ปีก่อนคริสตกาล วัฒนธรรมฮารัปปาก็สิ้นสุดลง สาเหตุต่างๆ ที่ระบุถึงความเสื่อมโทรมของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ ได้แก่ น้ำท่วมซ้ำซากและสาเหตุทางธรรมชาติอื่นๆ เช่น แผ่นดินไหว เป็นต้น