กระหังวันแรม(ประสบการณ์หลอน)

สวัสดีท่านผู้อ่านทุกท่าน วันนี้ผมจะมาเล่าประสบการณ์หลอน ที่ลุงของเคยพบเจอมา เรามาเริ่มกันเลยครับ

เรื่องมันเริ่มขึ้นเมื่อ5ปีที่แล้ว เมื่อช่วงค่ำของวันหนึ่งประมาณเที่ยงคืนถึงตี2 ลุงของผมได้ไปส่องกบส่องหนูตามปกติของแก แต่วันนี้ แกไม่ค่อยเจอกบหรือหนู เหมือนที่แกเคยเจอเป็นประจำ ลุงของผมเนี่ยก็เดินๆไปเรื่อยๆ เดินหาไปตามคันนาบ้าง ริ่มสระน้ำริ่มทุ่งบ้าง แต่แกก็ไม่เจอเลย แม้แต่ตัวเดียว ลุงของผมแกก็เริ่มถอดใจแล้วครับ แกได้เดินกลับมาที่รถ เพื่อจะกลับบ้าน ระหว่างนั้น แกได้ยินเสียง พึ่บพั่บ พึ่บพั่บ เหมือนมีอะไรบินอยู่ใกล้ๆ ลุงของผมเนี่ยก็นึกว่านกตัวใหญ่รึป่าว แต่พอแกคิดดีๆ เสียงมันเหมือนสิ่งของที่ใหญ่มากกว่านก ด้วยความที่แกเคยเป็นพรานมาก่อน สัญชาตญาณของแกก็ได้บอกให้แกเนี่ยะ รีบหาที่หลบให้เร็วที่สุด ลุงของผมได้รีบกระโดดลงไปแอบในน้ำ แต่แกได้ทำไฟฉายคาดหัวตกที่คันนาใกล้ๆ สิ่งที่ลุงของผมไม่คาดคิดมันก็ได้เกิดขึ้น ลุงของผมได้เจอร่างของชายคนหนึ่งที่ไม่ใส่เสื้อ ใส่แค่โจงกระเบน ที่แขนสองข้างมีกระดงอันใหญ่ติดอยู่ และมีสากตำข้าวอันใหญ่ แกได้ทำการแอบให้เงียบที่สุด เงียบแบบแทบจะไม่หายใจ ไฟฉายที่ตก ได้ส่องไปที่หน้าของมัน ปากของมันมีปลาคาบไว้ที่ปาก หน้าของมันเหมือนมีตัวอะไรเลื้อยอยู่ในหน้าฟันของมันแหลมคม แค่เห็นแค่นี้ ลุงของผมก็แทบจะเป็นลม เพราะตั้งแต่แกเกิดมาแกก็เคยได้ยินแต่เรื่องเล่า พอแกมาตัวเป็นๆแบบนี้ แกก็ได้รับรู้ถึงความน่ากลัวของมัน ลุงผมได้หมดสติลง และในตอนเช้าได้มีชาวบ้านที่ออกเอากับดักหนูกับดักปลา ได้เจอลุงของผมนอนเกยอยู่ริ่มน้ำและบริเวณนั้น ได้มีซากกบซากปลาอยู่5ถึง6ตัว และไฟฉายของลุงผมที่ตกอยู่ใกล้ๆ ชาวบ้านได้พาลุงของผมมาส่งที่บ้าน พอลุงของผมได้สติ ก็ได้ตื่นขึ้นมาและโว้ยว้ายเหมือนคนบ้า"กระหัง! กระหังมันจะกินกู!อ้ากกกกก" สภาพลุงของผมคือ ปากซีด ผมเริ่มร่วง หลังจากวันนั้น ชาวบ้านก็ได้เล่ากันไปทั่วหมู่บ้าน และก็ได้มีคนพบเจอเป็นบางครั้ง แต่หลังๆชาวบ้านก็ไม่เคยเจออีกเลย

จบครับ.(เรื่องนี้ มีทั้งเนื้อหาที่แต่งขึ้นเพื่อความสนุกและเรื่องที่เกิดขึ้นจริง)