ภาพศิลปะจากใยแมงมุม สวยไร้ที่ติ

ใครจะไปคิดว่าใยแมงมุมที่ละเอียดอ่อน ละเอียด

และอ่อนนุ่มของใยแมงมุมสามารถทอเป็นผืนผ้าใบที่แข็งแรงพอที่จะทนต่อการเสียดสีของแปรงของศิลปินได้

 แต่ภาพวาดกว่าร้อยภาพที่ยังคงอยู่ในพิพิธภัณฑ์และในมือของนักสะสมส่วนตัวเป็นเครื่องยืนยัน

ถึงงานฝีมืออันชาญฉลาดอุตสาหะ และใช้เวลานานอย่างเหลือเชื่อนี้

ซึ่งพระภิกษุชาวออสเตรียแห่งเทือกเขา Tyrolean Alps ได้ฝึกฝนในศตวรรษที่ 16

ภาพวาดใยแมงมุม บางครั้งเรียกว่าภาพวาดใยแมงมุม

ทำด้วยผ้าที่ทำจากใยแมงมุมหรือไหมของหนอนผีเสื้อ

 ใยแมงมุมถูกรวบรวมมาจากป่า และต้องใช้ความระมัดระวังอย่างยิ่งในการขจัดกิ่งไม้ ชิ้นส่วนแมลง มูลแมงมุม

ฯลฯ ที่ติดและพันกับใยแมงมุม หลังจากทำความสะอาดใยผ้าอย่างระมัดระวังแล้ว พวกมันจะถูกยืดบนกระดาษแข็ง

เพื่อสร้างผืนผ้าใบบางๆ เหนือผืนผ้าใบนี้เคลือบด้วยนมเจือจางเพื่อเพิ่มความแข็งแรง 

ผืนผ้าใบพร้อมที่จะทาสีแล้ว แต่ก็ยังเปราะบางอย่างยิ่ง แม้แต่การสะบัดนิ้วเบาๆ ก็สามารถทำลายภาพวาดใยแมงมุมได้อย่างสมบูรณ์

ภาพเหมือนสีน้ำของฟิลิปปิน เวลเซอร์ ภรรยาของอาร์ชดยุกเฟอร์ดินานด์ที่ 2 ทำบนผ้าใบบางเฉียบที่ทำจากใยแมงมุม

ยากที่จะอธิบายว่าทำไมพระภิกษุถึงพยายามสร้างบางสิ่งที่เสี่ยงต่อการสัมผัสเพียงเล็กน้อย

 บางทีพวกเขาพยายามที่จะแสดงความจงรักภักดีทางวิญญาณและความอดทนที่ไม่เปลี่ยนแปลงโดยการเรียนรู้ผืนผ้าใบที่ยากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

Ina Cassier รำพึงในบทความที่ตีพิมพ์ในNatural History ฉบับปี 1956

   “ยิ่ง [ภาพเขียน] เปราะบางมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งทะนุถนอมมากขึ้นเท่านั้น” เธออธิบาย

 

ศิลปินใช้สีน้ำทึบแสงหลากหลายรูปแบบเพื่อสร้างภาพวาด แต่พื้นที่พื้นหลังไม่ได้ทาสี ดังนั้นเมื่อจับกับแสง 

ร่างจึงดูเหมือนลอยอยู่ในหมอกควันสีเหลือบ 

ช่างฝีมือที่มีทักษะมากที่สุดสามารถสร้างงานแกะสลักได้โดยใช้แรงกดบนผืนผ้าใบในปริมาณที่เหมาะสม

ภาพเขียนใยแมงมุมภาพแรกเป็นภาพนักบุญ และแขวนไว้ที่หน้าต่างของโบสถ์และกุฏิ เมื่อเทคนิคต่างๆ

กลายเป็นเรื่องธรรมดามากขึ้น ภาพวาดใยแมงมุมก็เริ่มมีขึ้นในบ้านและหาซื้อได้ตามตลาด ศิลปินชื่อ

Franz Unterberger (1838–1902) แห่งอินส์บรุค จ้างศิลปินท้องถิ่นคนอื่นๆ เพื่อผลิตภาพเหมือนใยแมงมุมและขายให้กับนักท่องเที่ยว

 ภาพวาดใยแมงมุมเหล่านี้ส่งออกไปยังอังกฤษ อเมริกาเหนือ และเยอรมนีเป็นจำนวนมาก 

หัวข้อของภาพวาดเหล่านี้ก็มีความหลากหลายมากขึ้นเช่นกัน ในศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20

ศิลปินใยแมงมุมของอินส์บรุควาดภาพทิวทัศน์และฉากที่เกี่ยวข้องกับชาวนาในท้องถิ่น ตลอดจนฉากทางทหารของสงครามอิสรภาพ

อาจไม่มีศิลปินใยแมงมุมฝึกหัดในโลกวันนี้ ศิลปินใยแมงมุมฝีมือเยี่ยมคนสุดท้ายจากรัฐเทนเนสซีในสหรัฐอเมริกา

เสียชีวิตในปี 2499 แอนน์ แบรดชอว์ คลอปตันค้นพบงานฝีมือในช่วงปลายทศวรรษ 1890 หลังจากอ่านเรื่องนี้ในนิตยสารเมื่ออายุเพียง 11 ขวบ

เธอเริ่มฝึกฝนและในที่สุดก็เข้าใจความลับของ ศิลปะ. ตลอดหลายทศวรรษที่แอนน์เรียนรู้ที่จะรู้จักสายพันธุ์ของแมงมุมที่ปั่นใยที่หนาแน่นที่สุด

และช่วงเวลาของปีที่ใยแมงมุมนั้นแข็งแกร่งที่สุด เธอยังพัฒนาสีผสมของตัวเองที่จะต้านทานการหย่อนคล้อย

การแตก หรือฉีกใย เธอใช้สีเป็นจุดเล็กๆ โดยใช้แว่นขยายและแปรงผมเส้นเดียว พยายามเติมช่องว่างระหว่างด้ายแต่ละเส้น

 แม้แต่งานศิลปะที่เล็กที่สุดยังต้องใช้เวลาหลายพันจุดและหลายสัปดาห์กว่าจะเสร็จ

น่าเสียดายที่ภาพเขียนที่เปราะบางของแอนน์ส่วนใหญ่สูญหายหรือถูกทำลาย บางคนได้รับบริจาคหลังจากที่เธอเสียชีวิตไปที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อเมริกันแห่งชาติ

ในกรุงวอชิงตันดี.ซี. ส่วนคนอื่นๆ สามารถพบเห็นได้ที่บ้านเก่าของเธอในฮันต์สวิลล์ มลรัฐแอละแบมา