แสนยานุภาพกองทัพอเมริกาในยุทธการบูเกนวิลล์ในสงครามโลกครั้งที่สอง

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2486 บนเกาะบูเกนวิลล์ในมหาสมุทรแปซิฟิก กองทหารอเมริกันที่ไม่สวมเสื้อกำลังทำงานกันอย่างหนัก

หน่วยปืนใหญ่เหล่านี้เป็นของกองพันทหารปืนใหญ่สนามที่ 136 กองทหารราบที่ 37 กองรักษาการณ์พลเรือนรัสเซียแห่งรัฐโอไฮโอ พร้อมปืนครก M1918 ขนาด 155 มม.

บูเกนวิลล์ตั้งอยู่ที่จุดเหนือสุดของหมู่เกาะโซโลมอน และเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะโซโลมอน หลังจากความพ่ายแพ้ของหมู่เกาะนิวจอร์เจีย กองทัพญี่ปุ่นเน้นไปที่การเสริมกำลังการป้องกันของเกาะเพื่อพยายามรักษาไว้เป็นเวลานาน เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2486 กองทัพสหรัฐฯ ได้เปิดยุทธการที่บูเกนวิลล์

กองทัพสหรัฐใช้เครื่องพ่นไฟโจมตีชาวญี่ปุ่นในบังเกอร์ เชื้อเพลิงที่พ่นโดยเครื่องพ่นไฟจะสร้างเสาไฟที่ลุกไหม้อย่างรุนแรง ซึ่งสามารถสาดไปรอบๆ ติดและเผาไหม้ตามร่องและมุมของอุโมงค์ ฆ่าและทำร้ายเป้าหมายที่ซ่อนอยู่ เนื่องจากการเผาไหม้ใช้ออกซิเจนเป็นจำนวนมากและก่อให้เกิดควันพิษ จึงทำให้บุคลากรในป้อมปราการหายใจไม่ออก เมื่อโจมตีอุโมงค์ ถ้ำ และป้อมปราการอื่น ๆ เครื่องพ่นไฟจะมีผลพิเศษที่อาวุธยิงตรงอื่น ๆ ไม่มี อาจกล่าวได้ว่าเครื่องพ่นไฟทำให้กองทัพญี่ปุ่นต้องทนทุกข์ทรมาน

ยังมีอาวุธญี่ปุ่นจำนวนมากที่กองทัพสหรัฐฯ ยึดได้

ที่ยุทธการบูเกนวิลล์ การต่อต้านของญี่ปุ่นยังคงดำเนินต่อไปจนถึงวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ในการต่อสู้ครั้งนี้ กองทัพญี่ปุ่นได้คร่าชีวิตผู้คนไป 8,500 คน และมากกว่า 9,800 คนเสียชีวิตจากความเจ็บป่วยและความอดอยาก