คนเก็บศพที่เสิ่นหยางในปี 1948 โลงศพขนาดเล็กมอบศักดิ์ศรีครั้งสุดท้ายให้ผู้ตาย

ประเพณีโบราณของจีนเชื่อว่าการฝังศพคนตายในหลุมศพของบรรพบุรุษจะเกิดความโชคร้ายแก่ครอบครัวในอนาคต ประกอบกับการเกิดสงครามอย่างต่อเนื่องและปัจจัยทางธรรมชาติในขณะนั้น ประชาชนขาดอาหารและเสื้อผ้า บางคนก็อดตายหรือตายด้วยโรคภัยไข้เจ็บ และซากศพตามท้องถนนซึ่งให้กำเนิดอาชีพพิเศษในจีนโบราณ ”นักเก็บศพ“

พวกเขาเดินไปตามถนนและตรอกซอกซอย และเก็บศพด็กที่ถูกทำแท้ง

สมาชิกส่วนใหญ่ของทีมเก็บศพเหล่านี้เป็นผู้ชายที่ยากจน

พวกเขาทำงานประเภทนี้เพื่ออาหาร แต่ในเวลานั้นมีข้อร้องเรียนเกี่ยวกับคุณภาพการทำงานของพวกเขา

ในภาพ ชายชราผ่านมา และเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ มองดูสิ่งของบนรถของชายชราด้วยสายตาสงสัย

ในปี 1948 พื้นที่ชนบทรอบๆ เสิ่นหยางประสบภัยธรรมชาติ

ถนนและตรอกที่เห็นคือมุมที่หนาวที่สุด

เนื่องด้วยลักษณะอาชีพพิเศษของผู้สูงอายุจึงดึงดูดความสนใจของผู้อื่นได้ทุกที่

หลายคนอายที่จะทำอาชีพเก็บศพแบบนี้ โดยทั่วไป ญาติและเพื่อนที่มีงานดีๆ จะไม่ยุ่งกับพวกเขาอีก โดยเฉพาะเด็กๆ จะกลัวการเก็บศพ

แต่ในตอนนั้น โลงศพเล็กๆ นี้ก็เป็นศักดิ์ศรีสุดท้ายของคนตาย