หลานเกือบถีบตา!!โมโหกวนตอนเล่นเกมส์ ปัญหาเด็กส์เกมส์แก้ได้

เด็กติดเกมส์คือการเอาตัวตนลงไปในเกมส์จนทำให้มีพฤติกรรมเปลี่ยนในการสื่อสารกับคนรอบข้าง..เช่นหงุดหงิดง่าย วาจาก้าวร้าวเป็นต้น

มีคุณแม่รายหนึ่งกลุ้มใจลูกชาย ที่ฝากตายายดูแล

เกริ่นก่อนว่า​ พ่อแม่แยกทางกัน​ น้องอยู่ทางฝั่งแม่มาตั้งแต่เด็กๆ​ น้องออกไปอยู่หอพักตั้งแต่จบป.6​ ช่วงนี้โรงเรียนปิดเลยมาอยู่บ้านกับตายาย

#ขอคำแนะนำ สวัสดีค่ะ​ทุกๆคน​ วันนี้มีปัญหาอยากมาขอคำแนะนำจากทุกคนเกี่ยวกับความก้าวร้าวของลูก

ลูกชายอายุ15ปีบริบูรณ์​ เป็นเด็กที่ค่อนข้างมีโลกส่วนตัวสูง และเรียบร้อย​

มีความรับผิดชอบสูง​ ถือว่าเป็นเด็กดีคนนึง​

ช่วงนี้เด็กเรียนออนไลน์ที่บ้าน​ อยู่กับตากับยาย​ แม่มาทำงานต่่างจังหวัด

​ แต่ก็ติดต่อกันสนิทกันพอสมควร​

เรื่องของเรื่องเมื่อวานตอนค่ำ​

น้องน่าจะนอนเล่นมือถืออยู่​ แล้วตาเข้าไปแหย่เล่น​ เอาเข่าชนเข่า

แล้วแซวว่าเล่นแต่มือถือ

​ น้องมีปฏิกริยาทันทีโดยการยกเท้าสะบัดเกือบจะโดนปลายคางของตา​ แล้วก็ทำหน้าโกรธ​

ตาเห็นแบบนั้นตาก็เดินหนีแล้วมาเล่าให้ยายฟัง​ ตาก็โกรธหลานเหมือนกันว่าทำไมแค่แหย่แบบนี้ต้องก้าวร้าวขนาดนี้​

สักพักยายเดินไปถาม​ เกิดอะไรขึ้นทำไมน้องทำกิริยาก้าวร้าวแบบนี้กับตา​

น้องก็บอกว่าตามากวนทำไมรำคาญ​ ดีไม่เอาเท้าโดนหน้าเข้าให้​

แล้วก็มองหน้ายายแบบเอาเรื่องมองแบบจ้องตาไม่กะพริบเลย​

ยายก็สอนไปนิดนึงแล้วก็เดินหนี​

ยายก็ตกใจทั้งๆที่น้องไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

​ ไม่เคยทำให้ตากับยายทุกข์ใจเลย​

มาวันนี้น้องทำแบบนี้ตากับยายก็เสียใจ​ โทรมาบอกเราซึ่งเป็นแม่ เราก็ตกใจ

​ กำลังจะหาเวลาดีๆสอบถามและสอนเค้า​ อยากถามทุกๆคน​ว่า​ เราจะมีวิธีคุยกับลูกยังไงดี​ ให้เค้าเปิดใจรับฟังคำสอนของเราบ้าง...

ให้เค้ารู้สึกสำนึกในสิ่งที่เค้าทำลงไป​ ​ ยังมีรายละเอียดปลีกย่อยอีกเยอะคุณแม่พิมพ์ไม่หมดนะคะ​ อยากขอคำแนะนำแค่นี้ค่ะ​ ขอบคุณค่ะ

 

 

เด็กติดเกมหรือไม่นั้น สามารถตรวจสอบได้จาก 3 ข้อ ได้แก่

1. เด็กเล่นเกมหลายชั่วโมงติดต่อกัน
2. สูญเสียการควบคุมตนเอง ไม่ทำการบ้าน ไม่ไปโรงเรียน
3. สูญเสียการควบคุมชีวิตตัวเอง เช่น ไม่กินข้าว อดหลับอดนอน

หากเด็กเริ่มมีพฤติกรรมเหล่านี้จะส่งผลกระทบตามมาให้ได้เห็นเป็นรูปธรรมผ่านการกระทำของเด็ก คือ เด็กเริ่มใช้ความรุนแรง ก้าวร้าว เด็กเริ่มพูดโกหก และสุดท้ายเด็กเริ่มขโมยเงิน เพื่อนำไปใช้ซื้อของในเกมหรือนำไปเล่นเกม 

 

สัญญาณที่เป็นตัวบอกว่า อาจจะติดเกมแล้ว ได้แก่

• หมกมุ่นกับการเล่นเกมมาก เวลาว่างส่วนใหญ่หมดไปกับเกม ไม่สนใจหรือเลิกทำกิจกรรมที่เคยชอบอื่นๆ
• ควบคุมตัวเองให้เล่นในเวลาที่กำหนดไม่ได้ ใช้เวลาในการเล่นเกมนานติดต่อกันหลายๆชั่วโมง หรือเล่นนานขึ้นเรื่อยๆ จากเดิมไม่กี่ชั่วโมงต่อวัน เพิ่มเป็นหลายๆ ชั่วโมงต่อวัน
• ถ้าถูกบังคับให้เลิกเล่น จะต่อต้าน หงุดหงิด ไม่พอใจอย่างรุนแรง บางคนถึงขั้นก้าวร้าวเวลาไม่ได้เล่นเกม
• เล่นเกมจนมีผลกระทบต่อสุขภาพ เช่น อดนอน รับประทานอาหารไม่ตรงเวลา มีการละเลยหน้าที่ความรับผิดชอบหรือกิจวัตรประจำวัน เช่น ไม่สนใจการเรียน หนีเรียนหรือแอบหนีออกจากบ้านเพื่อไปเล่นเกม การเรียนตก ไม่เข้าสังคม เสียสัมพันธภาพกับคนรอบข้าง ฯลฯ
• มีพฤติกรรมเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม เช่น ดื้อ ต่อต้าน แยกตัว เก็บตัว พูดจาหยาบคาย โกหก ลักขโมย (เพื่อนำเงินไปเล่นเกม) ฯลฯ

  

 เด็กติดเกมส์เพราะขาดการปฏิสัมพันธ์ในครอบครัวปล่อยเด็กต้องหาจุดที่มีตัวตน คือเกมส์

 

การแก้ปัญหาเด็กติดเกมให้ดีขึ้น ไม่ใช่ความรับผิดชอบของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง แต่ต้องเปลี่ยนและปรับกันทั้งคู่ ทั้งเด็กและพ่อแม่ รวมถึงคนรอบข้างที่บ้านและที่โรงเรียน ปัญหาต่างๆ น่าจะเริ่มต้นแก้ไขด้วย ‘ความเข้าใจร่วมกัน' ซึ่งจริงๆ แล้ว มีความจำเป็นอย่างยิ่ง ในทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตคนเราที่อยู่ด้วยกัน โดยเฉพาะในการที่พ่อแม่จะป้องกันและแก้ไขปัญหาการติดเกมของลูกๆ

 

สิ่งที่ผู้ปกครองทำได้ช่วยลูก

3 ต้อง

1. ต้องควบคุมเวลาให้เล่นเกมอย่างเหมาะสม
   เด็กประถมศึกษา ควรเล่นวันละ 1 ชั่วโมง
   เด็กมัธยมศึกษา ควรเล่นวันละ 1 ชั่วโมง
   ส่วนเด็กเล็กพ่อแม่ไม่ควรให้เล่น
2. ต้องเลือกเกมที่ไม่มีความรุนแรง และส่งเสริมให้มีการพัฒนาทักษะทางความคิด
3. ต้องเล่นด้วย พ่อแม่และผู้ปกครองควรแบ่งเวลาเล่นเกมกับลูก เพื่อให้ทราบว่าลูกกำลังเล่นเกมอะไรอยู่

3 ไม่

1. ไม่เล่นในห้องนอน เพราะเป็นพื้นที่ส่วนตัว อาจกระทบกับการใช้ชีวิตและอดหลับอดนอน
2. ไม่เล่นตอนทำกิจกรรมในครอบครัว เช่น เล่นตอนรับประทานอาหารร่วมกัน
3. ไม่เป็นแบบอย่าง พ่อแม่และผู้ปกครองไม่ควรเป็นแบบอย่างที่ไม่ดี เช่น การเล่นเฟซบุ๊ก หรือเล่นอินเทอร์เน็ตบนโทรศัพท์ตลอดเวลา

ทั้งนี้ หากพบว่าเด็กมีอาการติดเกมควรเร่งให้เด็กเข้ารับการปรึกษา โดยปัจจุบันโรงพยาบาลจังหวัดทั่วประเทศมีการให้บริการจิตแพทย์เด็กและเยาวชน รวมถึงหน่วยงานของกรมสุขภาพจิต หรือสามารถโทรปรึกษา สายด่วนกรมสุขภาพจิต 1323 และเว็บไซต์กรมสุขภาพจิต

ขอบคุณข้อมูลภาพ