ชนบทไม่เหมือนในอดีต"ในน้ำมีปลาในนามีข้าว"

ในน้ำมีปลาในนามีข้าว แผ่นดินของเรา นี่แสนอุดมสมบูรณ์
บ้านเมืองราบคาบ ด้วยอานุภาพพ่อขุน รามคำแหงค้ำจุน ให้ชาติไทยไพศาล
สร้างทำนาไร่ ทั่วแคว้นแดนไทย เราไถเราหว่าน
หมากม่วงหมากขาม พืชผลต่าง ๆ ล้วนงามตระการ
สร้างบ้านแปลงเมือง ให้เกียรติไทยลือเลื่อง ไปทั่วทุกถิ่นฐาน
จูงวัวไปค้า ขี่ม้าไปขาย ปวงราษฎร์ทั้งหลาย ได้อยู่เป็นสุขสราญ

คุ้นๆนะเพลงนี้...

แต่ปัจจุบันหาไปแล้ว...ในน้ำปลาก็ไม่ค่อยมี นอกจากบ่อเลี้ยง...ในนาข้าวกก็ลดหาลง..ในนาจะปนับพื้นที่เป็นยางพาราแล้ว...

    บ้านผมสมัยเด็กท้องนากว้างสุดลูกหูลูกตา...

แต่พอช่วงที่ยางพารา ราคาดีขึ้นเรื่อยๆ

ชาวบ้านก็ล่มนา ปลูกยางพารา...พอคนอื่นปลูก พื้นที่ข้างก็ต้องปลูก

  กรณีที่บ้านผมบอกพี่ว่า..ที่นาเก็บไว้ปลูกข้าวดีกว่ามั้ย

พี่บอก..พื้นที่ข้างๆเขาปลูกล้อมแล้ว..ทิศทางน้ำเปลี่ยนและจะทำนารถไถเข้าไม่ได้แล้ว..นั้นปลูกเถอะเก็บไว้ทำนาก็ไม่ได้

......

...เหตุเพราะชาวบ้านเขามองแค่ปัจจุบันเขาไม่ได้มีความรู้ในการตลาดอนาคต..ว่า

..ถ้าราคายางพาราวันนี้แพง

แล้วเฮกันรีบปลูกยางพาราวันนี้

อีก 7 ปี กรีด...

  สวนยางเยอะผลผลิตล้นตลาด..ราคาก็ตก..

..........

แล้วพอปลูกยาง..พื้นที่นาก็ต้องปิดฉาก เพราะจะกลับมาทำนาแบบเดิมไม่ง่ายละเพราะทิศทางน้ำเปลี่ยนหมดละ

#ผมว่าแนวทางควรสร้างความรู้ให้ชุมชนอาจจะจากการประชุมหมู่บ้านแล้วให้ความรู้แนวทางเกษตรและทิศทางอนาคต...

  แต่ละที่ควรมีเกษตรหมู่บ้านนะ...คุณว่าไง?

ขอบคุณภาพ