ในวันที่ความเหงามาเยือน

ความเหงา ตัวตนของมันเป็นแบบไหนกันแน่เมื่อวานฉันเหงา วันนี้ฉันก้อเหงาแล้วพรุ่งนี้หละแม้ในหนึ่งวันของชีวิตจะมีเรื่องราวมากมายเข้ามาแต่สุดท้ายสิ่งที่อยู่ในใจฉันคือความเหงาและ หว้าเหว่

ในวันที่ความเหงามาเยือน...
ฉันไม่สามารถทำอะไรได้มากไปกว่าการอยู่กับหัวใจตัวเองยอมรับกับสิ่งที่อยู่ในหัวใจ
ก้อแค่ความเหงา ...
หลายๆสิ่ง หลายๆอย่าง ที่ต้องเก็บไว้ในใจเพียงลำพังกำลังเริ่มกัดกร่อนความสุขของฉัน
ฉันรู้เพียงแต่ฉันไม่รู้ว่าจะตัดมันออกจากสิ่งที่เป็นอยู่ได้อย่างไรความรักจากคนรอบข้างที่ให้กับฉัน ทำให้ฉันยังสามารถยิ้มได้ชีวิตที่ยังต้องดำเนินต่อไป กับลมหายใจที่มีอยู่ในวันเหงาๆ ที่ไม่เศร้าเท่าไหร่
ฉันได้แค่ เฝ้าถามตัวเอง ว่าทำไมต้องเหงา ทำไมต้องเหงาแต่ก้อไม่ได้คำตอบอะไรจากความเหงา ที่อยู่ในหัวใจเลย.....
ความจริงของสิ่งที่เรียกว่าความเหงา...
มันคือการที่เรา ไม่เคยคิดแสวงหา
สิ่งที่เรียกว่า . . . ความสุขให้มีเข้ามา
แล้วก็ว่า . . . ความเหงานั้นทำร้ายใจ
ที่จริงแล้ว . . . ความเหงาสิน่าสงสาร
ความเหงานั้น . . . ทรมานเธอว่าไหม
ทั้งที่หวังดี แต่ไม่มีใครเห็นค่า ในความห่วงใย
เห็นไหม . . . เห็นไหม . . . น่าช้ำใจสิ้นดี
ที่จริงแล้ว . . . ความเหงาเป็นห่วงเรานะ
ที่เข้ามานะ แค่อยากเตือนเธอเท่านั้น
ให้รีบหาใครอีกคน . . . คอยเติมเต็มความสุขให้กันและกัน
อย่าให้เหมือนความเหงา . . . ที่แม้แต่เธอยังไม่ต้องการ
เมื่อใดที่ฉันใจเหงา...
สิ่งที่ฉันจะทำได้ คือ การทำตัวให้เหงาขึ้นอีกเพราะว่า . . . จะได้เรียนรู้ถึงความอดทนเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับความเหงา
ความเหงาอยู่ใกล้ตัว...
ความเหงา . . . ช่างเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์ต่อฉันเสียเหลือเกินเธอจะมาทุกครั้ง ยามที่ฉันไม่มีใครและเธอก็จะจากไป เมื่อเห็นใจของฉันมีรอยยิ้ม
บางครั้งความเหงามันก็อยู่ใกล้กับเรามาก
ถึงแม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่ก็ยังเหงาความเหงาอยู่ใกล้หัวใจคุณแค่เส้นบางๆ กั้นอยู่แต่มันไม่ตายหรอก ถ้าเราจะอยู่กับความเหงา
บางครั้งความเหงามันก็ อยู่ใกล้กับเรามากน่ะ
ความเหงามันอาจอยู่รอบๆ ตัวเราเสมอแหละ เพียงแต่ คุณจะมองเห็นมัน รึป่าว
เวลาที่เพื่อนอยู่รอบกายเรา มันอาจจะบดบัง ความเหงากับตัวคุณก็ได้ แต่เคยไหม หล่ะ ไม่ว่า จะมีคนอยู่รอบคุณมากเท่าไร แต่คุณยังรู้สึกได้กับ ความเหงา
ผมเคยได้ ยินประโยคที่ประกอบโฆษณาอยู่ตัวหนึ่งน่ะ ที่ว่า
“ คุณเคยไหม ที่อยากโทรหาใครสักคนโดยไม่รู้ว่าคนๆ นั้นเป็นใคร ”ไม่รู้สิ ทำไมถึงได้รู้สึกกับประโยคนี้มากหมาย
อาจเป็นเพราะกำลัง เหงาอยู่ก็ได้
แต่มันก็จริงน่ะ ที่คุณคิดว่าอยาก คุยกับใครสักคนมันอาจจะเป็น ใครก็ได้ ไม่ว่า จะเป็น พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน ใครสักคนที่จะพอทำให้ ความเหงา รอบตัวผม มันจางหายไปบ้างเราไม่รู้หรอก ว่าตอนนั้นเราอยากได้ ยินเสียงใครแต่เรา เพียงรู้สึกว่า อยากให้มีใครสักคนที่มานั่งอยู่ ข้างๆ กับเราความเหงาอยู่ใกล้หัวใจคุณแค่เส้นบางๆ กั้นอยู่ แต่มันไม่ตายหรอกถ้า เราจะอยู่กับความเหงา
แต่เมื่อไรที่ คุณปล่อยให้ความเหงา กัดกินหัวใจจากคุณไป จนไม่เหลือ ความรู้สึกวันนั้นแหละ ความเหงามันจะพรากจิตวิญญาณจากตัวคุณไป
บางเวลาในชีวิตหนึ่ง . . . โลกกำหนดให้หัวใจรู้จักกับ "ความเหงา"เพื่อที่วันหนึ่ง . . . ความเหงาจะผลักดัน คนสองคนเข้าหากันเพื่อลดช่องว่างให้กันและกัน สร้างคืนวันที่ดี ๆ ร่วมกันและเพื่อที่วันหนึ่ง โลกจะแยกให้พวกเขา "จากกัน" . . .
ให้ชีวิตวนกลับสู่ "ความเหงา"
บางเวลาในชีวิตหนึ่ง . . . โลกกำหนดให้หัวใจรู้จัก "ความเหงา"ด้วยเหตุผลบางอย่าง นั้นคือให้โลกใบนี้ยังคงมีความรักดำเนินต่อความเหงา . . . ทำให้หัวใจสองดวงเชื่อมถึงกันด้วยความคิดถึง
แม้ในยามที่โลก . . . แยกคนทั้งสองให้ห่างกันไป ไกลแสนไกล . . .
ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป . . . ท่ามกลางความโดดเดี่ยวแต่ภายใต้เปลือกตาอันมืดมิด ความทรงจำ จะกลับชัดเจนขึ้นเสมอในวันที่ ความเหงาทำให้เราคิดถึง . . .
ความรัก . . . คือ อาวุธชนิดหนึ่ง
ที่เราหยิบมันมาเเล้วค่อย ๆ กรีดใจของตัวเอง อย่างช้าๆ
สุดท้าย . . .ก็มีแต่เราเท่านั้นที่จะเจ็บปวด แค่เพียงลำพังอย่างโดดเดี่ยวความคิดถึง  ได้พาให้ฉันสัมผัสกับความเปลี่ยวเหงาได้นำพาฉัน ก้าวเข้าสู่โลกแห่งความว่างเปล่า และโดดเดี่ยว ความคิดถึง เศร้า . . . แต่หวาน งดงาม . . . แต่ทุกข์และเมื่อฉันได้คิดถึงเธอ ขอให้ความคิดถึงของฉัน จงเดินทางไปให้ถึงเธอให้เธอได้รับรู้ถึง ความเศร้าที่แสนหวาน . . . ความงดงามที่เจือรอยทุกข์และเมื่อนั้น . . .
เธออาจจะมองเห็นฉันได้แย้มยิ้ม อยู่ในหยาดน้ำตา ก็เป็นได้
แต่เมื่อไรทีคุณปล่อยให้ความเหงากัดกินหัวใจจากคุณไป จนไม่เหลือความรู้สึกวันนั้นแหละ ความเหงามันจะพรากจิตวิญญาณจากตัวคุณไปหลายคนกลัวความเหงามาเยือน
ความจริงความเหงา อาจทำให้เราสงบขึ้นและบางทีการอยู่ข้างๆ ความเหงา ก็ไม่ใช่น่ากลัวต่อไปลองอยู่คนเดียวกับความเหงาดูไหมแล้วมันอาจทำให้คุณเห็นสัจจธรรมแห่งชีวิตมากขึ้น