รถรางม้าของ Victor Harbor

เมืองวิกเตอร์ฮาร์เบอร์ตั้งอยู่บนชายฝั่งของคาบสมุทรเฟลอรีเยอทางใต้ของแอดิเลดในออสเตรเลียใต้ประมาณ 80 กม. วิกเตอร์ฮาร์เบอร์เดิมเป็นที่อยู่อาศัยของชาวอะบอริจินชาวออสเตรเลียที่ล่าสัตว์และรวมตัวกันในดินแดนอันอุดมสมบูรณ์ก่อนที่ชาวยุโรปจะค้นพบที่นี่ในปี 1802 ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมและหนึ่งในกิจกรรมยอดนิยมสำหรับผู้มาเยือนที่นี่คือการนั่งรถ รถรางที่ลากด้วยม้าบนทางหลวงไม้ยาว 630 เมตรที่เชื่อมต่อกับเกาะ Granite ที่อยู่ใกล้เคียง เกาะเล็ก ๆ แห่งนี้เป็นที่ตั้งของฝูงนกเพนกวินตัวน้อยซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมบนเกาะ นกเพนกวินเหล่านี้หลบอยู่บนเกาะในตอนกลางคืนโดยออกเดินทางในตอนเช้าเพื่อล่าปลาก่อนจะกลับมาในตอนพระอาทิตย์ตก

ทีมงานของม้า Clydesdale ดึงรถม้าทำสองสามกะต่อสัปดาห์และรถรางวิ่งบนแบริ่งลูกกลิ้งเพื่อให้เป็นเรื่องที่ดีและง่ายสำหรับพวกเขา รถรางม้านี้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2437 มีผู้โดยสารประมาณ 180,000 คนต่อปีรองรับผู้โดยสารได้ 50 คนต่อครั้ง มีบริการรถรางโดย Victor Harbor Horse Drawn Tram ซึ่งเป็นหนึ่งในเส้นทางรถรางม้าเพียงไม่กี่เส้นทางที่เหลืออยู่ในบริการขนส่งสาธารณะ

หลังจากที่ออสเตรเลียใต้ตกเป็นอาณานิคมในปี 1826 คาบสมุทรก็เริ่มส่งออกน้ำมันจากปลาวาฬซึ่งผลิตผลนั้นส่งออกทางทะเล แต่เมื่อการเดินเรือใน Murray Mouth กลายเป็นเรื่องยากและอันตรายสำหรับเรือกลไฟจึงมีการตัดสินใจสร้างทางรถไฟ การทำงานบนทางรถไฟเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2394 และไปถึงท่าเรือวิกเตอร์ในปี พ.ศ. 2407 ในปี พ.ศ. 2410 ท่าเรือแห่งนี้ได้ขยายไปถึงเกาะหินแกรนิต

เป็นเวลาหลายปีที่มีการขนถ่ายสินค้าระหว่างแผ่นดินใหญ่และเกาะบนรถบรรทุกรถไฟที่ลากโดยม้า ในเวลานั้นม้าถูกใช้แทนรถจักรไอน้ำเพื่อบรรจุต้นทุน เมื่อคอสเวย์เป็นที่นิยมการรถไฟทางใต้ของออสเตรเลียจึงตัดสินใจใช้รถรางโดยสารลากม้าที่ไม่ได้ใช้งานเพื่อให้บริการไปยังเกาะนี้และในปีพ. ศ. 2437 ได้มีการจัดตั้งทางเชื่อมสำหรับม้าโดยสาร

รถรางม้าดำเนินการจนถึงปีพ. ศ. 2497 เมื่อเกิดข้อพิพาทระหว่างผู้ประกอบการและสภาท้องถิ่นส่งผลให้คอสเวย์ถูกสร้างขึ้นใหม่ แต่ไม่มีราง บริการนี้ยังคงดำเนินต่อไปบนเกาะหินแกรนิตจนกระทั่งปีพ. ศ. 2499 เมื่อรถยนต์ถูกจำหน่าย ระหว่างปีพ. ศ. 2499 ถึง พ.ศ. 2529 รถไฟยางที่ให้บริการข้ามทางหลวง

1986 ถือเป็นยูบิลลี่แห่งรัฐเซาท์ออสเตรเลียครั้งที่ 150 และมีการจัดทำแผนสำหรับโครงการพิเศษกิจกรรมและการเฉลิมฉลอง โครงการหนึ่งคือการคืนสถานะให้กับทางเชื่อมม้าและการประมูลก็ประสบความสำเร็จ รถรางจำลองถูกสร้างขึ้นแทร็กถูกส่งต่อและเริ่มให้บริการเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2529