การห้ามสูบฝิ่นครั้งแรกในประวัติศาสตร์จีน

กลางศตวรรษที่ 9 การปกครองแบบเผด็จการของราชวงศ์ชิงได้เข้าสู่ช่วงแห่งการเปลี่ยนแปลงจากความเจริญรุ่งเรืองไปสู่ความเสื่อมโทรม และในขณะนั้น ประเทศอังกฤษและอเมริกาอยู่ในยุคทุนนิยม เพื่อให้ได้ผลกำไรมหาศาล เริ่มลักลอบ ติดสินบนเจ้าหน้าที่ และลักลอบขนอาวุธ รวมทั้งสินค้าพิเศษไปยังประเทศจีน --- ฝิ่น

การลักลอบปลูกฝิ่นและการเกิดอุทกภัย ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างมากต่อประเทศจีน หูหนานเป็นสถานีขนส่งสินค้านำเข้าและส่งออกของจีน และได้กลายเป็นจุดขนส่งของการลักลอบขนฝิ่น เมืองเซียงถานได้รับผลกระทบร้ายแรงที่สุด ฉางซาซึ่งเป็นเมืองหลวงก็ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงเช่นกัน

ปี 1837 (ปีที่ 17 ของเต้ากวง) หลินเจ๋อสวี่ ผู้รักชาติได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าการหูกว่าง เขาห้ามสูบฝิ่นครั้งแรกในเหลียงหู ปีต่อมา จักรพรรดิเต้ากวงยังออกคำสั่งห้ามสูบฝิ่นทั่วประเทศ และแต่งตั้งหลินเจ๋อสวี่เป็นทูตของจักรวรรดิ ควบคุมกองทัพเรือกวางตุ้ง ไปที่กวางโจวเพื่อห้ามฝิ่น ครึ่งแรกของปีนั้น ในมณฑลหูหนานเพียงแห่งเดียวมีการยึดฝิ่นมูลค่ากว่า 30,000 เหรียญ และชุดสูบฝิ่นมากกว่า 3,540 ชุด

จนถึงเดือนพฤศจิกายน ยังยึดฝิ่นได้มูลค่ามากกว่า 11,440 เหรียญ ชุดสูบฝิ่นมากกว่า 2,420 ชุด ฉางซาน 2 อำเภอ "ยังคงได้ผู้ค้าและผู้สูบฝิ่น 8 ราย ยึดฝิ่นได้มูลค่ากว่า 1,300 เหรียญ" แสดงถึงความมุ่งมั่นของชาวฉางซาและหูหนานในการรักษาผลประโยชน์ของชาติและต่อต้านการรุกรานจากต่างชาติ