Kintsugi ศิลปะญี่ปุ่นในการซ่อมเครื่องปั้นดินเผาที่แตกด้วยทองคำ

คนส่วนใหญ่ต้องการให้สิ่งของที่แตกหักเสียหายถูกปกปิดและซ่อนไว้โดยการซ่อมแซมทำให้วัตถุดูเหมือนใหม่ แต่ศิลปะคินสึงิของญี่ปุ่นนั้นมีปรัชญาที่แตกต่างออกไป แทนที่จะปกปิดการแตกหัก kintsugi จะคืนค่าไอเท็มที่แตกหักโดยรวมเอาความเสียหายเข้ากับความสวยงามของไอเท็มที่ได้รับการบูรณะทำให้เป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ของวัตถุ คินสึงิใช้เรซินเคลือบผสมกับผงทองเงินแพลตตินั่มทองแดงหรือบรอนซ์ทำให้เกิดสิ่งที่สวยงามกว่าของเดิม

อ้างอิงจากLakeside Pottery :

Kintsugi มีต้นกำเนิดในศตวรรษที่ 15 เมื่อโชกุนชาวญี่ปุ่นทำชามชาที่ชื่นชอบและส่งกลับไปยังประเทศจีนเพื่อแก้ไข แต่งานซ่อมซึ่งทำด้วยลวดเย็บกระดาษซึ่งเป็นมาตรฐานสำหรับการซ่อมแซมในเวลานั้นกลับลดทอนความสวยงามของชาม ด้วยความผิดหวังโชกุนจึงได้เกณฑ์ช่างฝีมือชาวญี่ปุ่นเพื่อคิดค้นวิธีการแก้ปัญหาที่สวยงามและสวยงามมากขึ้นและคินสึงิก็ถือกำเนิด

แม้ว่าการซ่อมแซมแบบคินสึงิจะทำให้ดูเหมือนว่าชิ้นส่วนดั้งเดิมถูกซ่อมด้วยทองคำ แต่กระบวนการดั้งเดิมนั้นเป็นรูปแบบของศิลปะการเคลือบ ชิ้นส่วนที่แตกจะติดกลับเข้าด้วยกันโดยใช้แลคเกอร์ urushi ซึ่งได้มาจากน้ำนมของต้นเคลือบจีน ชั้นสุดท้ายของอูรูชิปิดด้วยผงทองละเอียดแล้วขัดเงา การรวบรวมน้ำนมและการแปรรูปน้ำมันอูรูชิเป็นเรื่องยากเนื่องจากความเป็นพิษ โชคดีที่เมื่อมันแห้งและแข็งตัวผลที่เป็นพิษของน้ำมันอูรูชิจะถูกทำให้เป็นโมฆะทำให้เครื่องเคลือบปลอดภัยในการจัดการ วันนี้ด้วยเทคโนโลยีโพลีเมอร์ที่ทันสมัยการซ่อมแซมสไตล์ kintsugi สามารถทำได้ด้วยวัสดุที่ทันสมัยที่แข็งแรงและมีอายุการใช้งานยาวนานกว่าวิธีการเคลือบแบบดั้งเดิม

นักสะสมของคินสึงิต่างหลงใหลในงานศิลปะมากจนบางคนถูกกล่าวหาว่าจงใจทุบเครื่องปั้นดินเผาที่มีค่าเพื่อให้ซ่อมแซมด้วยตะเข็บทองของคินสึงิ