"ตุ๊กตายาจีน"ตุ๊กตาตรวจรักษาของจีน

เป็นเวลาหลายร้อยปีจนถึงต้นศตวรรษที่ 20 การขอความช่วยเหลือทางการแพทย์สำหรับหญิงชาวจีนเป็นเรื่องยุ่งยาก ในสมัยนั้นชาวจีนให้ความสำคัญอย่างมากกับความบริสุทธิ์ของผู้หญิง (หลายวัฒนธรรมยังคงทำอยู่) ซึ่งหมายความว่าผู้หญิงไม่สามารถแสดงผิวกายกับผู้ชายที่เป็นคนอื่นที่ไม่ใช่สามีของเธอได้มากเกินไป ปัญหาโดยนัยนี้เนื่องจากแพทย์ส่วนใหญ่เป็นผู้ชายและหากแพทย์ไม่สามารถให้คนไข้หญิงของเขาเปลื้องเสื้อผ้าเพื่อที่เธอจะได้รับการตรวจวินิจฉัยและการรักษาก็เป็นไปไม่ได้ ดังนั้นจึงมีการคิดค้นวิธีแก้ปัญหา

เครดิตภาพ: Wellcome Collection gallery

แพทย์ชาวจีนหลายคนเริ่มเก็บตุ๊กตางาช้างตัวจิ๋วไว้ในโต๊ะทำงานซึ่งเป็นภาพผู้หญิงเปลือยในท่าเอนกาย ผู้หญิงที่กำลังมองหาการรักษาพยาบาลนั่งหรือยืนอยู่หลังฉากไม้ไผ่หรือผ้าม่านแล้วยื่นมือผ่านหน้าต่างเล็ก ๆ ในหน้าจอหรือผ่านผ้าม่านเพื่อให้แพทย์ตรวจชีพจรของเธอ จากนั้นผู้หญิงก็ชี้ไปที่บริเวณต่างๆบนตุ๊กตาที่มีอาการไม่สบายตัว จากการบ่งชี้ของเธอการวัดชีพจรของเธอและการสื่อสารด้วยวาจาเพียงเล็กน้อยที่แพทย์สามารถทำได้กับผู้ป่วยของเขามีการวินิจฉัยและกำหนดวิธีการรักษาที่เหมาะสม

ตุ๊กตายาทั่วไปมีความยาวระหว่าง 7 ถึง 15 เซนติเมตร เป็นภาพผู้หญิงคนหนึ่งไม่สวมเสื้อผ้ายกเว้นเครื่องประดับบางชิ้นเช่นกำไลข้อมือและรองเท้าแตะบางครั้งนอนตะแคงโดยใช้มือข้างหนึ่งประคองศีรษะและอีกข้างโอบหน้าอกข้างหนึ่งราวกับพยายามอย่างยิ่งที่จะปกปิดความสุภาพเรียบร้อยของเธอ ไม่ค่อยมีผ้าพันคอพาดสะโพก

เครดิตภาพ: Wellcome Collection gallery

นอกเหนือจากแพทย์แล้วผู้หญิงชั้นสูงหลายคนยังเป็นเจ้าของตุ๊กตาทางการแพทย์เหล่านี้ด้วยตัวเอง เธอไม่ได้มาพบแพทย์ด้วยตัวเอง แต่ส่งสาวใช้ไปชี้ที่ตุ๊กตาที่มีปัญหา ตุ๊กตาหลายตัวเหล่านี้ดูเหมือนจะถูกผลิตขึ้นเองโดยมีความแตกต่างเล็กน้อยในเรื่องรูปร่างและขนาดเพื่อแสดงถึง
ประเภทร่างกายของเจ้าของได้อย่างถูกต้องมากขึ้น

การใช้ตุ๊กตายาอาจเริ่มขึ้นในศตวรรษที่ 15 ในสมัยหมิงและดำเนินต่อไปจนถึงปลายราชวงศ์ชิงในช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 เป็นไปได้ว่าหมู่บ้านเล็ก ๆ และหมู่บ้านห่างไกลหลายแห่งที่อยู่นอกเหนืออิทธิพลของความทันสมัยยังคงใช้ตุ๊กตาเหล่านี้อยู่

เครดิตภาพ: antiquescientifica.com

เครดิตภาพ: Wellcome Collection gallery