ทนายประมาณ โพสต์ อย่าเอาความสะใจของเราไปทำร้ายเด็กเลยครับ อยากให้มองข้ามความโกรธและคิดเพื่อประโยชน์ของเด็กจริงๆ

ฟังแล้วดูดีครับ แต่มีใครคิดบ้างหรือไม่ วันหนึ่งน้องโตขึ้นมา อายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ บรรลุนิติภาวะแล้ว น้องมาเห็นเหตุการณ์นี้ น้องจะคิดอย่างไร

พ่อ .... มาร้องขอเป็นบิดาโดยชอบด้วยกฎหมายและขอใช้อำนาจปกครองบุตรร่วม จนทำให้เกิดประเด็นต่างๆมากมายในสังคม

แม่ .... คัดค้านพร้อมข้อเรียกร้องให้ลูก 6 ข้อ ต่อมายกเลิกข้อเรียกร้องทั้ง 6 ข้อ และยินดีให้รับรองบุตรเป็นบิดาโดยชอบด้วยกฎหมาย แต่ขออำนาจปกครองบุตรยังคงอยู่กับมารดา ด้วยเหตุผลที่ว่าแม่อยู่กับลูกมาตลอด 6 ปี รู้จักลูกเป็นอย่างดี และพ่อไม่ค่อยมีเวลา

>>> ต่อมา พ่อ ถอนคำร้องไม่รับรองบุตรและไม่ขอใช้อำนาจปกครองร่วม

เมื่อลูกอายุครบ 20 ปี ลูกจะคิดหรือไม่ครับ ว่าที่ผ่านมา 14 ปี พ่อหายไปไหน ทำไมพ่อไม่เลี้ยงดูอุปการะผมในวันที่ผมต้องได้รับการศึกษาและเรียนรู้ ทำไมถึงนำเงินมาให้ผมในวันที่ผมอายุ 20 ปี โตพอที่จะทำมาหากินเองได้แล้ว

นี่พ่อไม่ให้การศึกษาผม เพียงเพราะพ่อโกรธแม่ที่มีน้องอีกคนที่ผมรักยิ่งหรือป่าว... ที่พ่อถอนคำร้องไม่รับผมเป็นบุตรนี่พ่อทำเพื่อผมจริงๆ หรือเพื่อเอาชนะแม่กันแน่

ฝากไว้ให้คิดนะครับ อย่าเพิ่งเอามันส์เข้าว่า สมน้ำหน้าฝ่ายหญิง ขอให้เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวสมใจ เพราะเรื่องนี้กระทบกับเด็กน้อยโดยตรง อย่าเอาความสะใจของเราไปทำร้ายเด็กเลยครับ อยากให้มองข้ามความโกรธและคิดเพื่อประโยชน์ของเด็กจริงๆ